O nas

Nadejszła wiekopomna chwila. Po 2 latach na blogspocie przechodzimy na własną domenę. Ten blog zostanie wkrótce zamknięty. Nie będzie już aktualizacji. Koniec. Od teraz zapraszam na


niedziela, 23 grudnia 2012

Włoska robota 2, czyli o kanapkach na Statoil ponownie

Wracając z zakupów stanęliśmy na Statoil. Oprócz benzyny nabyliśmy także po włoskiej kanapce. Tyle, że nie jedliśmy na miejscu, a zabraliśmy ze sobą. Można i tak, bo kanapeczki są zapakowane w folię. Jedyny ból, że na stacji trafiają do piecyka, gdzie czas podgrzania jest perfekcyjnie obliczony, a w domu trzeba eksperymentować.


Byliśmy na stacji dość późno, więc wybór kanapek był już mocno ograniczony. Dokładnie to zostały dwie: opisywana przez Harrego Toskańska z bekonem i bodaj Mediolańska - z salami i oliwkami.

Toskańską Harry opisał szczegółowo, nie mam w zasadzie nic do dodania. Pokażę Wam tylko jak wygląda przed zapieczeniem:


Mediolańska. Przed zapieczeniem wygląda tak:



Opiekałem w elektrycznym grillu. Jasne pieczywo okazało się równie smaczne, co ciemne. Ta kanapka była jednak bardziej wyrazista w smaku niż Toskańska. Wpływ na to miało zarówno salami, jak i oliwki. Salami w kanapce jest więcej niż na niejednej pizzy - 10 plasterków! Wyraziste, słonawe i soczyste stanowi serce kanapki. Doskonale łączy się ze słonymi zielonymi oliwkami, a smak dodatkowo podbijają ser, zioła (oregano i bazylia) oraz pomidorowy sos, rozsmarowany na dolnej połówce pieczywa.  Naprawdę można się najeść.

Podsumowując: za 7,99 zł dostajemy smaczne i sycące kanapki. Podane na ciepło smakują rewelacyjnie. Jeśli zatrzymacie się na stacji Statoil - spróbujcie. Najecie się tym bardziej niż kosztującą tyle samo tortillą lub hamburgerem. I na pewno będzie to smaczniejsza alternatywa dla owych przekąsek. Proste, smaczne, sycące i godne polecenia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Czytaj także:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...