Street Food Polska

Na zdjęciu wyglądał lepiej, czyli bajgel włoski w Cube Cafe

2012-03-06T13:45:00.002+01:00

A mogłem iść do Xena... Albo do NURa... Ale te miejsca mamy już opisane, a wypadałoby połączyć przyjemne z pożytecznym i od czasu do czasu wrzucić recenzję jakiegoś nowego miejsca. No to mnie podkusiło lecieć przez połowę Centrum do Cube Cafe na bajgla. Lokal mieści się na ul. Sienkiewicza 28 (róg z ulicą Dużą), wcześniej była tam Flerynka, a jeszcze wcześniej Składnica Harcerska. Skusił mnie kolorowy plakat reklamujący bajgle na ciepło, 4 rodzaje pieczywa, ceny bajgli od 6,99 zł (Studencki) do 10,99 zł Bajgel Włoski, który wybrałem. Na zdjęciu prezentował się pięknie, przeczytałem skład i zapałałem żądzą zjedzenia go. Wg opisu na zdjęciu w skład bajgla wchodzą: bajgel z ziarnami, szynka dojrzewająca, mozarella biała, pesto, rucola i suszone pomidory. Zamówiłem i zasiadłem. Ponieważ czekałem na kanapke 11 minut (!), miałem czas rozejrzeć się po lokalu. Wystrój bardzo przyjemny, wręcz minimalistyczny, ale zachcający do siedzenia: ściany w kolorze ciemnej wiśni i bieli, kilka obrazków na ścianach, lampy w suficie i zwieszające się nad stolikami, włoska muzyka (nienachalna), 8 stolików 4 osobowych, przy nich fotele, krzesła i pufy oraz jedna sofa. Siedzi się przyjemnie, tym bardziej, że obsługa nie jest absorbująca, pojawia się wtedy, kiedy akurat jest potrzebna.
W końcu otrzymałem swoją kanapkę. I tutaj zaczęły się schody. Bajgel wielkości jest Big Maca, czyli nieduży (4 duże kęsy). Gorący - plus. Podają go na talerzyku, przekrojony na pół dla wygody jedzącego. Ale czemu na jednej tylko serwetce? Dobrze, że miałem swoje chusteczki, bo na stoliku serwetek nie uświadczysz, a z kanapki kapie. Wsad: rucola była, mozarella biała była, solidny plaster i doskonale roztopiona, suszone pomidory były, pesto wyczuwalne w tle, ale szynka... Porażka totalna! Na zdjęciu widać było ładnie pomarszczoną szynkę dojrzewającą (w opisie również takowa figuruje). Tutaj był to jeden plasterek najzwyklejszej szynki wieprzowej :/ W sumie powiem tak: było to dość smaczne (nie powaliło mnie), ale niezbyt sycące. Taka przekąska na mały głód. Powiem szczerze - za tego bajgla byłbym skłonny zapłacić max 7 zł, nie więcej. Za 11 zł to mam kawałek dalej duży pyszny kebab w NURze, albo 2 półmetrowe zapiekanki w Jaffie. Lub za połowe tej ceny dużą i smaczną kanapkę z kurczakiem na przeciwko (House of Kebab). Dobrze, że Weź Mnie wkrótce znowu otwiera podwoje i będzie gdzie jeść! Bo teraz już wiem, że do kawiarni to się idzie na kawę, a nie na kanapki.

Konkurs - rozwiązanie

2012-03-05T11:02:00.002+01:00

Zgodnie z umową w nocy zakończyliśmy konkurs. Poprawna odpowiedź to oczywiście Fascynacja Fabiana. Nazwiska zwycięzców opublikował fan page Weź Mnie! Zwycięzcy po otwarciu lokalu mają do odebrania po dużej Fascynacji Fabiana :) Gratulujemy!

Widły w plecach Palimordki, czyli gdzie jest pepperoni

2012-03-01T11:11:00.001+01:00

Dwa tygodnie temu wybrałem się do Biesiadowa na zapiekankę. Obiecałem sobie wówczas, że więcej nie będę tam zamawiał nic do jedzenia. Tak się jednak stało, że kolega wieczorem zgłodniał i postanowił coś zamówić. Jego wybór (mimo moich oporów) padł na Biesiadowo właśnie. No cóż, nie ja płacę, więc jak to mówią, darowanemu koniowi nie patrzy się w zęby. Poszliśmy. Podkreślam, że nie mam absolutnie żadnych zarzutów do obsługi. Ani poprzednio ani teraz. Pizze zamówiliśmy na wynos, z własnym odbiorem, więc dostaliśmy 10% rabatu. Nasz wybór padł na dużą (57 cm) z dwoma różnymi połówkami. Jedna to Palimordka, druga Widły w plecach. Zapłaciliśmy (po rabacie) 38,70 zł. Po 20 minutach odebraliśmy pudełko i udaliśmy się na miejsce spożycia.
Pizza jest naprawdę duża, te 57 cm robi wrażenie. Ciasto: nie precyzowaliśmy jakie chcemy, więc zakładam, że dostaliśmy standardowe. Dla kolegi było to nieporozumienia (lubi na cieniutkim), dla mnie akurat plus (zdecydowanie wolę pizzę na grubszym cieście) - ciasto puchate, równo wypieczone, smaczne. Teraz składniki:
1. Palimordka: sos, ser, kiełbasa pepperoni, cebula, papryka pepperoni (ze słoika), tabasco. Dość ostra (duży plus, bo jedna z niewielu pizz w Kielcach, w której czuć było ostrość), ale ilość kiełbasy pepperoni... Hmmm... Zobaczcie na zdjęciu - moim zdaniem za pizzę za 40 zł zdecydowanie za mało.
2. Widły w plecach: sos, ser, szynka, bekon, salami, kabanos, cebula, mozzarella. Tutaj ilość składników zdecydowanie większa niż na Palimordce. Typowo "mięsna", smaczna pizza, nasycająca bardzo.

Podsumowując: jesli ktoś lubi puchate ciasto, to będzie mu smakować. Jednak za 40 zł ilość składników na Palimordce jest zdecydowanie za mała - gdybym to ja płacił, czułbym się oszukany. Podoba mi się, że ta pizza jest ostra (nie za bardzo, ale wyraźnie czuć ostrość), ale nie płacę 40 zł za placek drożdżowy, tylko pizzę. Widły w plecach - jest lepiej pod względem składników, pizza sycąca, dla mnie smaczna. Do pizzy w cenie trzy sosy: pomidorowy (dla mnie za kwaśny, ale ja generalnie nie lubię sosów pomidorowych dodawanych w pizzeriach, jeszcze żaden mi nie smakował), majonezowy (dla mnie za mdły, kolorystycznie wygląda trochę jak 1000 wysp - moim zdaniem majonez z kroplą ketchupu), czosnkowy - mój faworyt, bardzo smaczny. Sosów jest dużo, podane są w dużych prostokątnych pudełkach, myślę, że dlatego iż pizza była w największym rozmiarze.
Czy warto więc wydać 40 zł na 57 centymetrową pizzę w Biesiadowie? Jeśli ktoś lubi puszyste ciasto to raczej tak. Piszę raczej, bo pizzą można się najeść, ale jeśli trafi się na tak mizerną ilość składników na cieście, jak w Palimordce, to zdecydowanie nie. Nie jadłem innych, więc nie wiem, jak to wygląda w przypadku np. pizzy z owocami morza czy z kurczakiem. Gdyby kiełbasy pepperoni było tyle na placku, jak wędlin w Widłach, mógłbym ją polecić, bo smak dobry. A tak... Zobaczcie zdjęcie i sami oceńcie.

KONKURS - PRZEDŁUŻENIE

2012-02-28T14:00:00.000+01:00

Ponieważ nie nadeszła żadna poprawna odpowiedź, przedłużamy konkurs do niedzieli do północy. Naprawdę nie pamiętacie, jak nazywa się ta FASCYNUJĄCA kanapka???

Odpowiedzi ślijcie na misza67(at)gmail.com. W tytule mejla wpisujcie "Konkurs Weź Mnie", w treści odpowiedź. Trzy duże kanapki do wygrania!

Wielki come back, czyli Weź Mnie wraca!

2012-02-27T12:04:00.000+01:00

W zeszłym tygodniu zadzwonił do mnie Michał z Weź Mnie. Drgającym ze wzruszenia głosem oznajmił, że Weź Mnie wraca na kielecki rynek gastronomiczny. Ucieszyłem się bardzo, bo jak wiecie z postów na tym blogu, jadłem tam najlepsze kanapki w Kielcach. Byłem tak zachwycony smakiem, że nawet objęliśmy jako Street Food Polska patronat nad lokalem. Niestety, na skutek różnych zawirowań lokal na Wesołej został zamknięty, a ja zostałem pozbawiony najlepszych hamburgerów, jakie jadłem. Brakowało mi również burrito oraz Ostrego Misia, które tyle razy stawiały mnie na nogi podczas nocnych powrotów z knajp, z sentymentem wspominałem czas, kiedy to "Uwiódł mnie Konkretny Henryk, żona flirtowała z Chrupką Lolą".
Więc zadzwonił Michał i zaprosił mnie na sesję zdjęciową kanapek. Oczywiście skorzystałem z okazji, bo nie dość, że będę mógł się dopytać o wszystko związane z powrotem Weź Mnie na rynek, to jeszcze będę miał okazję przypomnieć sobie smaki tych kanapek. Stawiłem się więc o określonej porze w określonym miejscu. Tak, dopiero teraz mogłem zobaczyć, jak brakowało w Kielcach tej kanapkarni!
Na początek może przypomnę menu, bo nie zmieni się ono w stosunku do tego, co pamiętacie (chodzi mi o kanapki):

Urocza Danka
Marta Fit
Klasyczna Zofia
Uprzejmy Leszek
Ostry Miś

Konkretny Henryk
Fascynacja Fabiana
Chrupka Lola

WeźBurger

Burrito

Ceny Kanapek: Urocza Danka mała 4,50 zł, duża 5,50 zł; Marta Fit, Klasyczna Zofia, Uprzejmy Leszek, Ostry Miś, Konkretny Henryk, Fascynacja Fabiana oraz Chrupka Lola - mała 5,50 zł, duża 7,50 zł. WeźBurger i burrito 8 zł (jeden rozmiar). W menu znajdą się również zupy-kremy, koktajle i soki ze świeżych owoców, ciastka, kawa... Michał przygotował również dania specjalne, które pojawiać się będą w weekendy, jakie to dania? Póki co to tajemnica, ale powiem Wam, że zapowiada się super! Wypytałem tez dokładnie o składniki i ich pochodzenie. Otóż całość produkowana będzie z produktów kupowanych u świętokrzyskich producentów. Bułki na przykład robione będą na zamówienie w piekarni Piekiełko, majonez i musztarda z kieleckiego Społem, warzywa od świętokrzyskich rolników (przez cały rok! W zimie również, tylko "spod folii") itd. Oczywiście kanapki będą wg uznania Klienta podawane na ciepło lub zimno, Weź Mnie uruchamia również catering - zarówno dania z menu, jak i opracowywane na indywidualne zamówienia. Ja osobiście nie mogę się doczekać otwarcia nowego lokalu - póki co obowiązuje ścisła tajemnica, ale mogę Wam zdradzić, że: lokal będzie w ścisłym Centrum, a otwarcie nastąpić ma w pierwszej połowie marca. Śledźcie fan page Weź Mnie i nasz na Facebooku, tam znajdziecie wszystkie informacje. Warto też "polubić" oba fan page, bo dla fanów wspólnie z Weź Mnie szykujemy sporo niespodzianek!
Pora więc na kilka fotek z sesji.

Na poczatek mój ukochany WeźBurger:

Konkretny Henryk, czyli: Duża grillowana bułka z ciemnego pieczywa z ziarnami napełniona sałatą, wołowym pastrami, bekonem, ogórkiem kiszonym, cebulą, sezamem i sosem musztardowo - miodowym.

A tutaj Chrupka Lola w całej krasie: sery lazur i camembert (w wersji na gorąco rozkosznie roztopione), mix sałat, mix kiełków, papryka i prażone nasiona.

A tę kanapkę pamiętacie? Wśród osób, które napiszą na: misza67(małpa)gmail.com i w tytule wiadomości wpiszą "Konkurs Weź Mnie" a w treści podadzą nazwę kanapki, wylosujemy TRZY OSOBY, które wygrywają tę kanapkę w wersji dużej - nagroda będzie do odebrania w lokalu (oczywiście po otwarciu). UWAGA! KONKURS ZACZYNAMY DZIŚ O 13.00, KOŃCZYMY JUTRO O 13.00 - NAZWISKA/NICKI ZWYCIĘZCÓW OPUBLIKUJEMY NA FAN PAGE'U WEŹ MNIE! ZE ZWYCIĘZCAMI SKONTAKTUJEMY SIĘ MEJLOWO! A WIĘC JAK SIĘ NAZYWA TA KANAPKA:

Czuwajcie! Weź Mnie wraca i to wraca w wielkim stylu! Jeśli wypali to co, ekipa z Weź Mnie planuje, to już nie będzie tylko miejsce, gdzie można smacznie zjeść! To będzie lifestylowe centrum Kielc!

W samo południe, czyli bekonburger w Roy Benie

2012-02-24T16:35:00.000+01:00

Wczoraj zadzwonił kolega i spytał, czy mam ochotę zmierzyć się z daniem, które on od jakiegoś czasu zamawia na lunch i nigdy jeszcze nie zjadł go do końca. Perspektywa spędzenia godzinki lub dwóch w dobrym towarzystwie przy jedzeniu nastroiła mnie bardzo pozytywnie. Choć pogoda ostatnio typowo jesienna, depresyjna i nie skłaniająca do wyjścia na dwór, przyjąłem wyzwanie i z radością w samo południe stawiłem się na placu boju, czyli w restauracji Roy Ben na ulicy Sienkiewicza. Wchodzi się "z ulicy", sam lokal mieści się w kamienicy na wprost Teatru Żeromskiego. Kilka słów o wystroju lokalu. Roy Ben stylizowany jest na brytyjski pub. Ściany oblepione angielskimi gazetami, flagi, blaszane reklamy, plakaty - mnie osobiście kojarzy się to bardziej z okresem "swingin' sixities" - dużo w tym brytyjskości, ale i sporo amerykanizmu. Samo wnętrze jest bardzo przytulne, dominuje kamień i drewno, po swojsku zagracone różnymi pubowymi gadżetami. Miejsc siedzących sporo, zarówno dla 2-3 osób, jak i dużych grup. W piwnicach znajduje się część "klubowa" z miękkimi fotelami, część górna to część typowo restauracyjna, dwupoziomowa. Na dole (lub raczej środku) znajdziemy: bar, salę dla dużych grup, lożę gdzie siądzie 2 x po 4 osoby, część centralna to trzy loże po 4 osoby, jeden wolno stojący stolik na 4 osoby i 3 stoliki dla 2-3 osób. My zdecydowaliśmy się zjeść na antresoli, gdzie znajdziemy: 1 stolik dla 6 osób, 1 na 4 osoby i 2 trzyosobowe.

Tyle o wystroju, pora na menu. Tu troszkę się zdziwiłem, bo pomimo iż lokal reklamowany jest jako "angielski" to kuchnia jest raczej mocno mieszana. Obok potraw, które można podciągnąć również pod kuchnię angielską, spotkamy w menu dania włoskie czy wschodnie. Lekturę karty zaczynamy od starterów (ceny 9,90 zł do 14,90 zł), następne są zupy (tylko trzy, ale Anglicy zup nie lubią, traktują je raczej jako przekąski, więc OK. Ceny zup w przedziale 8,50 zł - 9,50 zł), Specjały Roy Bena (tutaj znajdziemy zarówno "Bekonburgera" za 14,90 zł jak i tzw. "Dużego Bena" za 55,50 zł, czyli zestawu mięs z ziemniaczkami dla 4 osób). Następnie mamy kartę dań klasycznych, w której oprócz polędwiczek czy steków znajdziemy też szaszłyk czy shoarmę, zakres cen 13,90 zł do 28,90 zł za "befsztyk Lancelota". Po kuchni klasycznej spotkać możemy tzw. Włoskie klimaty, gdzie typowo włoskie dania noszą angielskie nazwy (11,90 zł - 14,90 zł), sałatki (12,90 zł - 15,50 zł), ryby i owoce morza (18,90 zł - 22,90 zł), desery i napoje.

My zamówiliśmy bekonburgera, o którym kolega mawiał, że jeszcze nigdy tego dania nie udało mu się zjeść w całości. Chętnie podjąłem to wyzwanie, bo danie niby restauracyjne, a street foodowe trochę, więc na pierwszą recenzję lokalu w sam raz.

Po około 10 minutach od złożenia zamówienia na stoliku wylądowały talerze. Sapnąłem z uznaniem, bo porcje ogromne.

Na talerzu wielkości klatki piersiowej kolegi znalazły się: gigantyczny hamburger w bułce, sterta frytek i surówka. Zacząłem od hamburgera. Ogromny plus, że kotlet robiony i smażony na miejscu, nie kupowany gotowy. Jednak: wielkość burgera to około 1/3 - 2/5 bułki, nawet fakt, że jest dość gruby nie potrafił ukryć rażących dysproporcji między nim a pieczywem. Bekonu w bułce był jeden plaster, do tego spalony. Wielkość kotleta byłbym jeszcze w stanie zaakceptować, gdyby nie to, że również był moim zdaniem przetrzymany na ogniu i stracił tę tkliwą, chwytającą za serce soczystość mielonego mięsa. Reszta zawartości bułki to ser, cebula, sałata, sosy i inne typowe dodatki. Gdyby nie za suchy kotlet i spalony bekon, uznałbym tego hamburgera za bardzo dobrego, a nawet rewelacyjnego, a tak... było tylko dobrze. No, na pewno dużo lepiej niż w wypadku hamburgerów kupowanych w miejscach, gdzie kotlet jest "kupny" i przypomina raczej placek ziemniaczany niż burgera.

Frytki. Nie dość, że jest ich naprawdę bardzo dużo, to jeszcze bardzo smaczne. Idealnie wysmażone, soczyste i chrupiące jednocześnie, bardzo przypominały mi frytki z McDonald's. Samymi frytkami można zaspokoić głód.

Surówka. Z białej kapustki z dodatkami również bardzo smaczna i idealnie pasująca do reszty.

Reasumując: porcja naprawdę gigantyczna i za 14,90 zł można się najeść (ja dałem radę, ale kolega 1/3 frytek i surówki zostawił bo nie zmęczył). Wielkość ma jednak swoje wady - jeśli ktoś nie wchłania jedzenia z prędkością światła, to końcówkę będzie jadł zimną. Edit: danie wyszło do nas naprawdę gorące, po prostu duża powierzchnia talerza sprzyja wychłodzeniu, więc to nie zarzut.

Stosunek ilość - cena: idealny.

Stosunek jakość - cena: dobry plus. Jak pisałem, gdyby nie za suchy kotlet i spalony bekon, mniejsza bułka lub większy kotlet - byłoby idealnie.

Powiem szczerze - różne opinie na temat jedzenia i obsługi w Roy Benie czytałem, ale dzisiejsza wizyta nastawia mnie raczej pozytywnie do tego miejsca. Obsłudze nie mam nic do zarzucenia, jedzenie które zamówiliśmy poza drobnymi (acz drażniącymi) uchybieniami również zadowoliło. Za 15 zł najadłem się po pachy i jeśli poprawią kotleta to nie będę miał więcej uwag.

Podkreślam, że nie jadłem tam wcześniej, więc moja opinia dotyczy tylko i wyłącznie zestawu "Bekonburger". Zdjęcia robiłem telefonem bez lampy, więc jakość jest jaka jest.

Karm dobrze albo giń, czyli polemika

2012-02-21T12:02:00.000+01:00

Dostałem wczoraj od koleżanki linka do bloga. Do bardzo fajnego bloga, dodajmy. Fajnego, bo jest o gastronomii, bo jest co poczytać, bo dobrze napisany. Blog ten nazywa się Gdzie Zjeść. Z przykrością jednak stwierdzam, że autorzy bloga forsują szkodliwy moim zdaniem punkt widzenia. Szkodliwy z punktu widzenia konsumenta i rynku gastronomicznego. Chodzi mi tutaj o artykuł Talerz.. obrazem frustracji? Autorzy bloga stawiają tam tezę, że podczas wizyty w restauracji należy szukać wyłącznie dobrych stron. OK, rozumiem założenie: " Przecież idziemy tam, by odpocząć, by cieszyć się towarzystwem, z którym spędzamy wspólne chwile, by dobrze zjeść". Jak najbardziej. Zgadzam się. Jednak ciężko mi szukać dobrych emocji w fakcie, że zamawiając zupę gulaszową nie znajduję w niej mięsa. Nie widzę NICZEGO pozytywnego w daniu wielokrotnie odgrzewanym, ze starych składników, za które płacić mam jak za danie pełnowartościowe. Nie będę wyrozumiały dla opryskliwego kelnera, który ma akurat zły dzień. Jeśli ma zły dzień, niech zostanie w domu. Nie będę pobłażliwy dla właściciela lokalu, który oszczędza na składnikach i próbuje mi wmówić, że mam zapłacić 35 zł za carpaccio, które zrobione jest z żylastego mięsa pociętego w kawałki, które ciężko jest nożem (sic!) przekroić. Trudno mi cieszyć się jedzeniem, na które czekam godzinę i dostaję zimne, bo obsługa nie potrafi się porozumieć z kuchnią. Bo to JA wydaję w restauracji pieniądze i JA mam prawo wymagać by dostać to, za co zapłaciłem, odpowiedniej jakości. Oczywiście rozumiem, że każdy ma gorsze dni. Ale nie będę w sobie szukał współczucia dla człowieka, który bierze ode mnie pieniądze i z premedytacją sprzedaje mi towar niepełnowartościowy. Nie przychodzę do restauracji wysłuchiwać skamlenia o złych dostawcach, nieuczciwej obsłudze itp. Zmień dostawcę, zmień obsługę i nie każ mi płacić za swoje problemy. Jak nie znam się na naprawie samochodów, to nie otwieram warsztatu.
Nie należę do osób, które idą coś zjeść z negatywnym nastawieniem. Wręcz przeciwnie - jak mam zły humor to idę zjeść by go sobie poprawić, sama świadomość, że za moment będę cieszył się jedzeniem (sam lub w towarzystwie) poprawia mi nastrój. Nie przyczepię się do dekoracji talerza i sposobu podania, bo liczy się dla mnie smak. Nie szukam dziury w całym, bo ze smakiem jest jak z d..pą - każdy ma swój. Jeden będzie zajadał się kawiorem, drugi na widok ikry ma odruch wymiotny. Jednak nigdy nie wybaczę, gdy za moje pieniądze próbuje się zrobić ze mnie głupka. Są pewne standardy, których należy się trzymać. Dlatego uważam tezy stawiane przez autorów artykułu za złe z punktu widzenia konsumenta (bo każe mi, jako konsumentowi stulić uszy i wmawia we mnie poczucie winy, że śmiałem skrytykować coś, za co płacę) i z punktu widzenia rynku gastronomicznego (bo każe przymykać oczy na złe praktyki).
W sekcji "o blogu" piszecie Państwo tak: Jedna niezadowolona osoba potrafi przekazać swoją krytykę dziesięciu znajomym. Jedna zadowolna osoba, przekaże pochwałę góra dwóm. Bardzo często wytykamy czyjeś błędy, a zdecydowanie zbyt rzadko chwalimy. Dlatego to nie jest blog, w którym przeczytasz wyłącznie posępne opinie o długim oczekiwaniu na zamówienie, nie dopieczonym mięsie, mdłej sałatce, czy niemiłej obsłudze w restauracji. To nie jest blog, gdzie każdy post będzie opatrzony fotką ukradkiem zrobioną pod stołem lokalu, bo przecież ta potrawa jest podana na złym talerzu!

Nie sztuką jest krytykować! Chociaż robimy to bardzo często, niestety bywa, że nieświadomie. Zdedydowanie lepiej jest chwalić i stale poznawać.. uczyć się smaków, zapachów i radości z życia!

Chwalmy tam, gdzie na pochwałę zasługują, ale na litość boską - tępmy zachowania rodem z głębokiego PRLu, gdzie klient z góry skazany był na porażkę w starciu z restauratorem, bo często nie miał po prostu alternatywy. To chyba logiczne, że jeśli gdzieś spotkam się z chamskimi kelnerami albo oszukiwanym jedzeniem ostrzegę przed tym innych zamiast po cichu wspierać złodzieja, który sięga po nasze pieniądze i sprzedaje nam syf. Jak najbardziej chwalmy lokale, gdzie można dobrze zjeść, gdzie obsługa jest miła, gdzie mamy poczucie dobrze wydanych pieniędzy. Ale wskazujmy palcem błędy i wypaczenia - jeżeli restaurator nie potrafi wyciągnąć wniosków z krytyki, niech zamknie lokal! Dlaczego ma oszukiwać innych ludzi? Wolny rynek - wolny wybór. Ale i dostęp do informacji, również tej nie zawsze przychylnej restauratorowi. Po prostu KARM DOBRZE ALBO GIŃ (z rynku).

p.s. Używam tutaj słowa restaurator, ale myślę również o właścicielach pubów, budek i straganów, oraz wszystkich parających się gastronomią.

Jak Wam się podoba?

2012-02-19T17:43:00.000+01:00

Przyjaciele z Elitgraf.pl podesłali:

Wielkość to nie wszystko, czyli Szefowie się nie postarali

2012-02-16T15:09:00.000+01:00

Wybierałem się, wybierałem i wybrać nie mogłem. W końcu, jako że dziś Tłusty Czwartek, zmobilizowałem się do odwiedzenia lokalu, który od dawna mnie ciekawił swoimi wielkimi (wg ulotki 70 cm) zapiekankami. Mowa o pizzerii Biesiadowo. Lokal ów mieści się na rogu ulic Koziej i Orlej, w tym samym budynku co Radio FaMa, tuż obok Urzędu Miasta, wejście od ulicy Koziej. Spojrzałem na menu, ale tak naprawdę poszedłem do Biesiadowa w jednym tylko celu: spróbować wreszcie czegoś, co w menu figuruje jako Zapiekanka Szefów. Jest to najdroższa zapiekanka w ofercie Biesiadowa i jak rozumiem flagowa, skoro nazwę firmują szefowie. Na starszych ulotkach, które do mnie docierały nie było podanego składu, więc wyobraźnia pracowała na zwiększonych obrotach. Dodam jeszcze, że wszystkie zapiekanki w Biesiadowie sprzedawane są w dwóch rozmiarach: mała (35 cm) i duża (70 cm). Ja zdecydowałem się na dużą. Zapłaciłem 10,50 zł, usiadłem i zacząłem rozglądać się po lokalu. Jest on nieduży, z zewnątrz szyby wyklejone menu i logiem, co sprawia, że jedzący widzą to co dzieje się za oknem, samemu nie wystawiając się na spojrzenia ciekawskich. Wystrój lokalu stylizowany jest na "wiejski", a może raczej "ludowy" (bo nie odważę się stwierdzić, że "rustykalny"), ale bez przesady. Ta ludowość przejawia się w szerokich, drewnianych stołach (których jest 6), dostawionych do nich ławach, abażurach i wzorach na ścianach. No i przede wszystkim w menu, w którym nazwy odbiegają bardzo od tych spotykanych zwykle w pizzeriach (np. Lis w kurniku, Piejo kury piejo, Mincho z grzybem itp.). Acha, jest też kącik dla najmłodszych. Tyle o samym lokalu, pora na meritum, czyli zapiekankę. Po około pięciu minutach (nie jest to zarzut, w menu napisane jest, że zapiekanki są z pieca, więc rozumiem, że trzeba poczekać) dostałem na ogromnym (EDIT: dużym) talerzu ... dwie zapiekanki! Hmmm... W sumie to rzeczywiście było 70 cm, ale myślałem raczej, że będzie to długaśna JEDNA zapiekanka.

No nic, my tu gadu-gadu, a jedzenie stygnie. I to bardzo szybko stygnie! Naprawdę, pierwsza zapiekanka była zjedzona dopiero w połowie, a już była zimna. Normalnie jakby wyszła z mikrofali, a nie z pieca. Drugą jadłem oczywiście zimną zupełnie. No dobra, czas opisać składniki:

bagietka - posmarowana sosem pomidorowym, z wierzchu chrupka w środku miękka. Gdyby nie stygła tak szybko byłbym bardzo zadowolony.
pieczarki - skrojone w grube plasterki, soczyste
kebab - mięso z kebaba z kurczaka, nie przesadnie dużo, ale kawałki dość spore, nie spalone, soczyste
ser - zapieczony odpowiednio, ilościowo dość mało
sos majonezowy - ilość jak widać na fotce
ananas - ten składnik sprawił, że ostatecznie nie ocenię tej zapiekanki dobrze.

Dlaczego? Ano dlatego, że wyjęty był chyba przed samym podaniem z lodówki. Kawałki duże, ale zimne, jakby miały trafić do deseru lodowego, a nie do zapiekanki. Momentami zęby mi mroziło, od połowy pierwszej zapiekanki systematycznie ananas lądował już na boku.

Reasumując: wielkość i fajne nazwy w menu nie wystarczą żeby było dobrze. Do takiego miejsca idę coś zjeść, a nie zachwycać się menu. Nie jadłem tam wcześniej, więc nie wiem, czy duże zapiekanki zawsze podawane są jako dwa kawałki czy nie. Ale jeśli w menu używa się liczby pojedynczej, to należałoby się tego trzymać. A jeśli z jakichś powodów jedna długa bułka się nie sprawdzała lub jej zabrakło - wypadałoby o tym poinformować klienta.

Ale mój największy zarzut dotyczy zapiekanki, którą zamówiłem. Naprawdę, szedłem tam nastawiony bardzo pozytywnie. Naprawdę miałem ochotę na mega zapiekankę. Ale kompletnie nie miałem ochoty płacić za zimną bułkę i lodowatego ananasa, który zresztą pasował do tej kompozycji, jak pięść do nosa (moim zdaniem). Następnym razem, jak będę chciał wydać 10 zł na fast fooda to pójdę na kebab do NURa. Albo na pitę z karkówką kilka metrów dalej do Jaffy, dostanę smaczne i gorące. Pizzy już raczej też w Biesiadowie nie zamówię, bo jeśli zapiekanka stygła w pół minuty, a składniki były zimne, to nie wydam prawie 40 zł na eksperyment pod tytułem "uda się czy się nie uda". Szkoda, bo lokal przyjemny, obsługa takoż i widać potencjał w tej sieci. Ale potencjał łatwo roztrwonić niedbałością. Tak, drodzy Państwo, czasami nie ILOŚĆ, lecz JAKOŚĆ.

4 zł za pół metra, czyli poradnika jak tanio zjeść ciąg dalszy

2012-02-15T13:24:00.000+01:00

Tak się złożyło, że Kielce zasypało. Zaspy w mieście ogromne i wracając do domu, na Rynku byłem spocony i głodny. Mieści się tam sprawdzony punkt gastronomiczny "Jaffa Grillroom". Pomyślałem, że warto zajrzeć, bo dawno mnie tam nie było. A w kieszeni miałem 4 zł, więc od razu sprawdzę, czy za taką kwotę da się zjeść coś więcej niż zakąski "Pod Telegrafem" czy kurczakburgera z McDonald's. Opisywała te zapiekanki Marika, opisywałem i ja. Pisaliśmy też o jaffowych pitach. Do tej pory zapiekanki jedliśmy tam z dodatkami, tym razem postanowiłem przetestować "podstawkę", czyli najbardziej klasycznego polskiego fast fooda, a mianowicie zapiekankę z grzybami i serem. Wszedłem więc do środka i poprosiłem o najzwyklejszą zapiekankę. To co mi się w Jaffie podoba, to to, że nie mają tam mikrofali, tylko piecyk. Zapłaciłem 4 zł i po kilku minutach dostałem swoją zapiekankę. Proszę Państwa: pół metra przyjemności! Niby trzy składniki, niby proste, niby tanie, a jednak radości dostarczyło dużo.

bagietka - długa na ok. 50 cm, doskonale chrupka i miękka jednocześnie
pieczarki - cięte w kawałki, soczyste, dobrze doprawione
ser - starty na dużych oczkach, doskonale zapieczony, ciągnący się

Całość została polana ketchupem, ale odpowiednio, tak, że nie zabił smaku a tylko go podbijał.

Jeśli jesteście w Centrum, jeśli jesteście głodni, jeśli w kieszeni macie tylko 4 zł - walcie tam jak w dym, bo warto! A jak macie 5 zł to weźcie zapiekankę z dodatkiem - jest ich kilka do wyboru.

Po francusku na Orlenie, czyli Chili

2012-02-15T11:45:00.001+01:00

Pisałem już o hot dogach francuskich na stacjach Orlenu. Ostatnio jadąc na zakupy wypadło mi tankować autko na jednej z tych stacji, skorzystałem więc skwapliwie z możliwości ponownego posmakowania tychże hot dogów. Mój wybór padł na hot doga z kiełbaską chili. Jako, że chili to sos wziąłem meksykański. I ponownie okazało się, że Orlen "francuzy" robi doskonałe. Bułka grillowana, cieplutka i chrupiąca, kiełbaska soczysta i gorąca a sos idealnie pasujący. Cóż można dodać - za 4,50 zł otrzymujemy wspaniałą przekąskę na gorąco, której właściwie nie ma co zarzucić. Hot Doga jadłem na małej stacji, nie należącej do sieci Orlen Stop Cafe, a jednak w przeciwieństwie do BP był tak samo smaczny, jak na dużej stacji. Polecam.

ZaNURzony w smaku, czyli wreszcie dobry kebab z kurczaka

2012-02-09T12:12:00.000+01:00

Wracałem sobie wczoraj do domu ulicą Sienkiewicza i wpadła mi do głowy myśl, że może warto sprawdzić co słychać w Nur Kebab, ostatnim razem byłem bardzo zadowolony jedząc tam, więc od razu skierowałem swe kroki do owego baru. Poprzednio jadłem tam kebab z baraniny, tym razem postanowiłem się przełamać i zjeść kebab z kurczaka. Dawno takowego nie jadłem, bo w Kielcach trudno było swego czasu o dobry kebab, a w miarę jak pojawiały się tureckie bary z baranimi kebabami wybierałem baraninę. W odległych czasach kilka razy kupiłem np. na Rynku coś co nosiło nazwę kebab z kurczaka, a okazywało się jakimś kulinarnym koszmarkiem. Powiem tylko, że normą były skóry z kurczaka mające imitować mięso, więc unikałem kurczakowych jak ognia, albo brałem mieszane z baraniną, samego kurczaka jednak nie ryzykując. Ale jak wspomniałem, w Nur barani był tak dobry, że postanowiłem spróbować z kurczaka. Pomny wielkości tamtejszych kebabów zamówiłem mały w cienkim cieście. Kosztował mnie 8 zł. Otrzymałem solidną porcję jedzenia zapakowaną w grillowane cieniutkie ciasto. Tureckie przysłowie mówi: Nadzieja jest kapitałem życia, więc trzymałem się owej nadziei, modląc się duchu, bym się na niej nie przejechał. I co się okazało - podjąłem bardzo dobrą decyzję! Kebab z kurczaka w Nur Kebab jest naprawdę godny polecenia. Mięso soczyste i dobrze doprawione, nie wiem czy to kwestia tego, że dawno kebaba z kurczaka nie jadłem, ale wydawał mi się nawet lepiej doprawiony niż barani (nie sądziłem, że kiedyś to napiszę!). Standardowo surówki, ale tym razem na szczęście bez ogórka kiszonego (i bardzo dobrze!), sos mieszany, który lekką swą ostrością podbijał smak całości, odpowiednio dawkowany nie wylewał się na ręce podczas jedzenia. Całość oceniłbym na 5 punktów z 5 możliwych. Naprawdę rewelacja! Jakość jedzenia i obsługi sprawia, że chce się tam wracać. szkoda tylko, że Nur Kebab nie jest czynny całą dobę, a jedynie do 22.00 w dni powszednie. Nie zrobiłem zdjęcia bo byłem tak zaaferowany jedzeniem, że zapomniałem. Ale uwierzcie mi na słowo - jeśli lubicie tureckie jedzenie, to po wizycie w Nur Kebab będziecie bardzo zadowoleni. To było naprawdę dobrze wydane 8 zł.
P.S. czy ta czujka do alarmu w lokalu musi tak złośliwie pikać? Mocno to rozprasza!

Po włosku Pod Telegrafem, czyli smacznie za 4 zł.

2012-02-08T16:33:00.000+01:00

Tak się złożyło, że znowu zawędrowałem dziś do piekarni Pod Telegrafem. Ostatnim razem jadłem tam zapiekankę z tuńczykiem, dziś skusiłem się na dwie przekąski we włoskim stylu, mianowicie pizzę parmeńską i trójkąt salami.

Na pierwszy ogień poszła pizza parmeńska. Za 1,99 zł dostajemy prostokątny kawałek ciasta (puchaty) pokryty sosem pomidorowym, zapieczoną szynką w cieniutkich plasterkach (ale nie zaryzykuję stwierdzenia, że parmeńską) i serem. Całość smaczna i warta tych dwóch złotych. Ot, taka niezobowiązująca tania przekąska:

Następnie zająłem się trójkątem salami. Jest nieco droższy, ale moim zdaniem lepszy. Za 2,20 zł dostajemy trójkąt z puchatego ciasta z 3 plasterkami salami, sosem pomidorowym i kawałeczkami papryki. Wielkość - mniej więcej 1/8 standardowej dużej pizzy. Smakowo lepsze od pizzy parmeńskiej, wyraźniejsze. Polecam.

Reasumując: za 4,19 zł zaspokoiłem mały głód i było to lepsze w smaku niż niejeden tani hamburger. Gdybym miał do wyboru przeciętnego hamburgera za 6 zł lub 3 przekąski pod telegrafem, bez wahania wybrałbym te drugie. Dowożone dwa razy dziennie i pieczone na miejscu są po prostu smaczne i co najważniejsze świeże. Jedyny minus to taki, że odgrzewane w mikrofali, ale jeśli traficie na moment wyjmowania ich z pieca to już lepiej trafić nie mogliście.

O piwach różnych i zakąskach do nich, czyli jest taki sklep...

2012-02-06T17:24:00.000+01:00

Benjamin Franklin powiedział kiedyś: Piwo jest dowodem na to, że Bóg nas kocha i chce, byśmy byli szczęśliwi. Miał sporo racji! Ostatnio mogliście przeczytać ciekawy artykuł Antka Stalicha na temat angielskiego piwa, dziś chciałem podzielić się z Wami moimi odczuciami na temat zakąsek do piwa, jakie ostatnio miałem okazję testować. Po kolei: zachciało mi się piwa, ale piwa innego niż zwykle pijam. Udałem się więc do niepozornego sklepu na ulicy Romualda 15 w Kielcach, gdzie jeszcze nie byłem, ale dużo o nim słyszałem. Parterowy budynek mieści się obok Agencji Rynku Rolnego, nad wejściem szyld "AGA". Po wejściu do środka poczułem się, jak Harry Potter podczas pierwszej wizyty w Miodowym Królestwie. Bardzo duży wybór piw z całego świata i zakąsek do nich. Sklep prowadzony jest przez dwóch bardzo sympatycznych birofilów - ojca i syna, obdarzonych kolosalną wiedzą na temat piwa. Łukasz prowadzi zresztą bloga o piwie - polecam. Po bardzo ciekawej rozmowie wyszedłem stamtąd zaopatrzony w kilka zakąsek i dwa różne piwa, których do tej pory nie miałem okazji spróbować. Dotarłem do domu i zabrałem się do degustacji powyższych.
Na pierwszy ogień poszło piwo Breznak. Dobre, gorzkawe, takie jak lubię. Alkohol 6,5%, cena 5 zł + 0,50 zł kaucja za butelkę.

Otwierając piwo otworzyłem od razu przekąski. Zacząłem od prażonego słonecznika. Nie są to obrane ziarna, tylko uprażone w łupinkach, z solą i przyprawami. Smak słony, momentami ostry, mocno "dymny", przypalony. Fajne i smaczne, szczególnie polecam osobom lubiącym łuskać ;) Cena to jedyne 1,50 zł, a zabawy dużo.

Następnie otworzyłem ukraińskie sucharki z chleba, cięte w "zapałkę" suszone kawałeczki chleba. Pierwsze, o smaku śmietanki z ziołami zachwyciły mnie jednocześnie intensywnym ale delikatnym smakiem, drugie, bekonowe, lekko rozczarowały, bo spodziewałem się mocniejszego posmaku bekonu. Ale jedne i drugie jak najbardziej godne polecenia, moim zdaniem lepsze od chipsów. Pakowane po 35 g kosztują tylko 1,90 zł. Polecam gorąco, nie tylko do piwa, ale i jako alternatywę dla chipsów.

W miarę, jak w butelce ubywało piwa, przyszedł czas na gwiazdy wieczoru, czyli suszono -wędzone kalmary i suszonego dorsza na ostro. Kalmary - macki kalmarów cięte w plasterki, jak chipsy, charakteryzują się bardzo wyraźnym rybnym smakiem, lekko gumowate można je żuć, jak gumę. Dla mnie rewelacja! Cena 40 g paczki to 4,40 zł i moim zdaniem warto tyle wydać, bo do piwa idealne.

Na sam koniec pozostał więc suszony dorsz w ostrej posypce. Ta ryba z kolei cięta jest w cieniutkie paseczki. Pierwsze wrażenie po otwarciu paczki to bardzo intensywny zapach, nie każdemu pewnie przypadnie do gustu, porównałbym go do zapachu karmy dla rybek akwariowych ;) Natomiast kiedy już zdecydujecie się spróbować - nie będziecie żałować. Ta ryba podobnie, jak kalmary, jest gumowata, więc można sobie żuć nie tylko do piwa :) Poprzez ostrą posypkę i wyraźny rybny smak jest wg mnie idealną zakąską do piwa. Cena 40 g paczki to również 4,40 zł. Polecam gorąco, nie tylko piwoszom, ale i osobom lubiącym od czasu do czasu podjadać.

No właśnie, skupiłem się na zakąskach i zapomniałem o drugim piwie. Nazywa się Pinta Atak Chmielu, alkohol 6,1%. Opis z etykiety sprawił, że zostawiłem je na koniec, bo wydawało mi się, że do zakąsek nie będzie pasować: " Perfekcyjnie nachmielone piwo w stylu American India Pale Ale. Czerwono-miedziane, treściwe ze smakiem i aromatem cytrusowym, kwiatowym, żywicznym, sosnowym i owocowym pochodzącym od amerykańskiego chmielu". I wszystko to prawda, tylko, że bardzo miło mnie zaskoczyło - żadne tam słodko-perfumowane piwo dla kobiet! Otóż pierwsze wrażenie smakowe to, owszem, delikatne posmaki, ale finisz ma bardzo gorzki. Rewelacyjne piwo,bardzo orzeźwiające, to będzie chyba mój faworyt na gorące, letnie dni. Cena tego piwa to 6,90 zł i zdecydowanie warto od czasu do czasu przepłukać nim swoje kubki smakowe.

To był zdecydowanie bardzo udany piwno-zakąskowy wieczór. Przede mną jeszcze niejedna wizyta u tych przesympatycznych piwoszy, tym bardziej, że jeszcze sporo zakąsek stamtąd mam do spróbowania, jak choćby suszoną wołowinę. No i ogromną ilość piw, których do tej pory nie próbowałem. Jeśli chcecie czegoś nowego spróbować albo dowiedzieć się o piwie - walcie tam jak w dym! Warto!

Szedłem na mrozie deptakiem jedząc kanapkę z kurczakiem

2012-02-03T12:21:00.003+01:00

W swych wędrówkach po fast foodach dotarłem w końcu do miejsca opisanego onegdaj przez Aschette, kiedyś istniejącego pod nazwą Creperia, obecnie nazywającego się House of Kebab. Menu spore, od zestawów typu frytki + mięso, poprzez kebaby oraz kurczaki z rożna i sałatki po klasyczne fast foody - tosty, zapiekanki, kanapki grillowane, hamburgery itp. Ja skusiłem się na reklamowaną przez Aschette grillowaną kanapkę z kurczakiem. Nie ma już ciabatt w dwóch rodzajach, obecnie te kanapki to klasyczne panini. Bułka: okrągła i płaska, złożona na pół i zgrillowana, do końca pozostała gorąca i chrupka. Nadzienie:

kurczak (cięty w kawałki, ale nie "kebabowy", tylko z rożna), miękki, soczysty i doprawiony
świeży pomidor
kukurydza konserwowa
kapusta pekińska
ogórek konserwowy i świeży
sosy - czosnkowy i ketchup

Ilość warzyw nie przesadna, powiedziałbym, że dobrze zbalansowana z ilością mięsa. Sosy: ketchup, jak ketchup, ale czosnkowy fajny, łagodny z początku, potem wyraźniejszy, przypominający sos tzatziki. Ilość sosów również dobrze dobrana. Kosztowała mnie ta kanapka 6 zł i muszę przyznać, że była smaczna. Zdecydowanie warto wydać na nią 6 zł. Acha, kanapki podawane są w papierowej torbie, dzięki czemu ryzyko pobrudzenia się sosem lub wypadającym składnikiem jest minimalne. Myślę, że zajrzę tam jeszcze, bo kilka pozycji z menu mnie kusi. Polecam to miejsce, bo choć zmieniło się od czasu Creperii, to kanapkę dostałem naprawdę smaczną.

English Ale, oh, English Ale, oh, jak wielbię English Ale

2012-02-02T19:04:00.001+01:00

Dziś nieco nietypowy wpis. Specjalnie dla nas Antek "Niecny Książę" Stalich pisze o szantach, a przy okazji o angielskim piwie. Myślę, że miłośników "złotego trunku" wśród naszych Czytelników nie brakuje, więc przeczytacie ten tekst z zainteresowaniem.

"Mała knajpa w starym porcie,
Gdzie w powietrzu wisi chmiel:
Zgrabna Nancy walczy z korkiem
By uwolnić English Ale.

Ucichł gwar i szum na sali,
A gdy wreszcie puścił szpunt... [razem!]

Ref. W górę szkło i pij na chwałę
Za angielskie, pyszne Ale.
W górę szkło i pij na chwałę,
Niech nam żyje English Ale.

English Ale, oh, English Ale,
Och, jak wielbię English Ale"

Te piękne słowa Marka Razowskiego powstałe w czasach Pereł i Łotrów Szanghaju są do dzisiaj śpiewane na koncertach, a fani na ostatnie dwa wersy refrenu wznoszą w górę kufle i szklanki z naszym pysznym krajowym piwem. Rzekłby ktoś, że naturalnie, w piosence mowa o piwie angielskim. Wizyta w dowolnym nieco lepiej zaopatrzonym supermarkecie powinna umożliwić nam zatem zakup piwa angielskiego importowanego z Wielkiej Brytanii, w czym więc problem? Sęk w tym, że angielskie piwa typu "ale" dostępne u nas w puszkach patentu Guinnessa czy charakterystycznych kapslowanych butelkach to "ales", lecz nie są to Prawdziwe Ale. Podobnie, importowana herbata Lipton jest - jak to okreslił znajomy Anglik - "produktem, który cudzoziemcy maja uznawać za esencję angielskości, ale my tutaj, wiesz, pijemy masowo produkowaną herbatę z dolnej półki"...

Żeglarzom i pozostałym rodakom udającym się w podróż do Wielkiej Brytanii naświetlimy parę tajników dotyczących doskonałego tradycyjnego piwa brytyjskiego znanego jako Real Ale [ri:l ejl].

Ponad trzydzieści pięć lat temu, tradycyjne angielskie Ale znajdowało się w całkowitym odwrocie, wyparte przez piwo beczkowe, filtrowane i transportowane pod ochronną poduszką sprężonego dwutlenku węgla. To współczesne piwo beczkowe, znane jako "keg beer" czy "lager" nie różni się znacznie od piwa produkowanego w Polsce.

Odwrót "Ale" oznaczał upadek całej masy małych browarów i zagroził tradycyjnym wartościom brytyjskim. W 1971 roku zawiązała się pozarządowa organizacja CAMRA (CAMpaign for Real Ale), grupująca browary, puby oraz freehouses (o tym dalej) i propagująca to szczególne piwo, które nazwano właśnie wtedy "Real Ale", a słowo to weszło do potocznej angielszczyzny.

Real Ale jest piwem pochodzącym - podobnie jak niemieckie Weissbier - z górnej fermentacji. Niefiltrowane, nalewane jest do charakterystycznych beczułek (drewnianych ale i metalowych) z dwoma szpuntami - górnym i dolnym, szczepione drugim rzutem drożdzy i dostarczane do lokalu. Drożdże w beczułce wciąż pracują. Raz otwarta beczułka powinna zostać wypita w ciągu 24 godzin (a nigdy nie dłużej niż w 3 dni), ponieważ w kontakcie z tlenem z powietrza piwo najzwyczajniej w świecie się psuje. Jest to właśnie podstawowy powód dla którego poza lokalem brytyjskim Prawdziwego Ale nie sposób dostać. Smakowo istnieją liczne odmiany Real Ale - od jasnego słodowego o małej zawartości chmielu, poprzez rozmaite odmiany bladych czy gorzkich "ales" do portera i mocnego piwa typu stout.

Gospodarowanie beczułką Real Ale wymaga od właściciela lokalu prawdziwych umiejętności. Musi on zaplanować najpierw ile beczułek i którego piwa trzeba otworzyć, aby piwo na pewno udało się sprzedać. Następnie, właściciel usuwa dolny szpunt i upuszcza odrobinę piwa tak, aby usunąć z dna nadmiar drożdzy i upuścić ciśnienie. Dolny szpunt wraca na miejsce, a usuwa się górny i podłącza pompkę ręczną. W odróżnieniu od piwa "lager" w Real Ale znajduje się jedynie niewielka ilość rozpuszczonego dwutlenku węgla, piwo pompuje się więc do szklanek ręcznie, nalewa się także piwo pod własnym ciśnieniem, a w Szkocji coraz częściej stosuje się pompki elektryczne. Real Ale podawane jest w temperaturze 12-14 C, jest więc przyjemnie chłodne, lecz nie zimne.

Real Ale zamawiamy na pinty [pajnt] czyli 568 cm3 lub półpinty half pints [ha:f pajnt]. Jak zamawiać? Podchodzimy do baru i dzielnie mówimy "a pint of real ale, please" [e pajnt of ri:l ejl pli:z]. Na dowolne pytanie barmana:

Albo pokazujemy na kranik z napisem John Smith lub Greene King, jeśli taki występuje (są to dwie najpopularniejsze marki angielskie)
Lub też mówimy odważnie "good local one" [gu:d loukal uan] (bo miejscowe piwo będzie na pewno dobre i świeże)Zapewniam, ze Anglicy docenią nasze zainteresowanie ich ukochanym piwem i zrealizują naszą prośbę z przyjaznym usmiechem.
Real Ale może nie smakować naszym piwoszom, nie ma bowiem pianki (lub pianki jest niewiele), nie jest zbyt klarowne, a w smaku zamiast przejrzystości cechuje je bogaty smak. Jak to napisał w jednej ze swych powieści angielski pisarz fantasy Terry Pratchett: "Piwo [w domu] było sosem przyrządzonym z chmielu. Miało strukturę. Miało zapach, chociaż czasem człowiek wolał się nie zastanawiać czego konkretnie jest to zapach. Miało gęstość. Ostatnie poł cala w kuflu można było jeść łyżką". Znakomita charakterystyka ciężkiego Real Ale i rewelacyjna angielska autoironia. Według mnie, Real Ale jest niezwykłe i warto je spróbować, a nawet polubić.

Parę słów o brytyjskich lokalach. Dzielą się one na puby i freehouses. Pub jest piwiarnią sensu stricto, należącą do konkretnego browaru. Nie dostaniemy tam nic poza piwem i przekąskami. Freehouse jest piwiarnią prywatną, której właściciel ma prawo sprowadzać piwa z całego świata i on negocjuje z browarami ceny. We freehouses można dostać za bardzo umiarkowaną cenę około 7 GBP (około 42 zł) danie dnia, składające się z dwóch identycznych potraw. Możemy więc dostać dwie wielkie porcje pysznej ryby z frytkami (fish and chips - nie kupujcie tej potrawy w budce!) czy dwie porcje Yorkshire pudding, albo dwie porcje meatpie i tak dalej. Taki zwyczaj znacznie potania koszty żywienia jeśli jestesmy we dwójke.
Dariusz Ślewa "Stłukla" (nieżyjący już dziś wokalista Smugglers) polecał odwiedzenie w londyńskiej dzielnicy Putney lokalu szantowego Halfmoon Putney. Jestem pewien, że w lokalu tym można połączyć rozkosze ducha z rozkoszami ciała, w tym piciem Real Ale.

"Język sięga Ci do pasa,
Widok cieczy cieszy Cię...
English Ale, oh, English Ale,
Och, jak wielbię English Ale"

Kochani, warto spróbować.
Autor: Antek "NiecnyKsiaze" Stalich

Pizza jedna z lepszych i inne dodatki, mniej ważne

2012-01-28T11:57:00.002+01:00

Ostatnio rzadziej pojawiam się w fastfoodowych miejscach.

Jeśli już to sprawdzone zapiekanki u Jaffy, bądź kanapki na Paderewskiego.

Jednak wszystko ma swój koniec, a mnie zachciało się czegoś innego.

Zatem na pierwszy ogień:

Pizza Gastrofaza, ul Pocieszka 3 (wejście od ul. Nowy Świat). Mają tam coś takiego jak Strefa Niskich Cen, czyli za 7.99-11.99 można zamówić hamburgera, zapiekankę, kebab, tortillę, nuggetsy lub skrzydełka. W sumie z tej strefy nie miałam okazji próbować jeszcze zapiekanki i skrzydełek.

Zacznę od nuggetsów: są pyszne. Chrupiące, delikatne, dokładnie takie, jak nuggetsy być powinny.

I jest ich csłkiem sporo. Więcej na ten temat raczej nie da się napisać, trzeba spróbować.

Kolej na tortillę i kebab: kiedyś z bratem zamówiliśmy, ja tortilę, on kebab.

I o ile do tortilli nie ma się co doczepić - mięso jak mięso (w większości lokali w Kielcach - wołowina), surówki, sosy i naleśnik, tak kebab - niby z tych samych składników był co najmniej niedobry.

Nie wiem czy to zasługa bułki, czy czegoś innego, no po prostu nie dało się tego zjeść.

Z kolei hamburger, jak za tę cenę był mały, lepszy oczywiście niż w Kebab Pocieszka, ale mimo wszystko czułam pewien niedosyt.

Podsumowując: ze Strefy Niskich Cen w Gastrofazie, najlepiej smakują nuggetsy. Nie jadłam zapiekanki i skrzydełek, ale może niebawem nadarzy się okazja.

Za to pizza... mniam. Zewszystkich testowanych przeze mnie na przestrzeni czasów pizzerii, Gastrofaza i Biesiadowo to moi faworyci.

Gastro charakteryzuje się tym, że wszystkie pizze serwują na cienkim

cieście. Bardzo cienkim nawet. Mnie to bardzo odpowiada, bo nie lubię grubego, zapychającego ciasta.

W standardzie każda pizza ma sos pomidorowy, oregano i ser. Reszta - wedle uznania. Ja preferuję pizzę hawajską, ot ananas i szynka. I o ile szynka w innych miejscach nie zawsze jest szynką, tak w Gastro jest nią zawsze.

Chuda, bez tłusytych i mdłych pasków zajmujących większą część powierzchni wędliny, rozłożona równomiernie na całej powierzchni pizzy. Do tego ananas, również nie pożałowany. I cztery sosy w standardzie: czosnkowy, tzatziki, pomidorowy i meksykański. Wszystko jest idealnie zgrane i pyszne. I nigdy nie zdarzyło mi się, aby pizza dotarła zimna lub spóźniona. Polecam gorąco!

Kanapka a la zapiekanka, czyli dobrze wydane 7,50 zł.

2012-01-27T12:26:00.000+01:00

Po ostatnich ekscesach kulinarnych nadszedł czas, żeby wrócić do korzeni i zrecenzować jakiegoś fast fooda. Z powodu 12-stopniowego mrozu nie chciało mi się daleko chodzić, więc udałem się w miejsce niedawno opisane, czyli do baru Kebab na Paderewskiego. Miałem ochotę na zapiekankę, niestety okazało się, że nie robią już zapiekanek "smakowych", zostały tylko zapiekanki standard, czyli pieczarki + ser. Pani proponowała mi nowość, czyli smażoną z cebulką kiełbasę za 8 zł, ale miałem straszną ochotę na zapiekane pieczywo, więc zdecydowałem się na kanapkę. Wybrałem tym razem z szynką i pieczarkami +surówki+sosy. Duża 7,50 zł. Ponieważ jest to kanapka z bagietki, więc zasadniczo można powiedzieć, że zamówiłem jednak zapiekankę ;)
Kanapka ta w wersji dużej to połówka bagietki napełniona składnikami: szynka - nie szukajcie plasterków, dla wygody jedzącego szynka pocięta jest bardzo drobno, podsmażone pieczarki, które rozłożone są po bokach wzdłuż całej bułki, surówki i całość polana sosami. Tym razem poprosiłem, żeby do sosów standardowych, czyli ketchupu i majonezu dołożyli mi sos ostry. To była dobra decyzja, bo odpowiednio dawkowany podkreślił smak grzybów. Sama bagietka idealnie zgrilowana - chrupka z wierzchu, od środka miękka za sprawą składników nie kruszyła się, miło chrupała i do końca pozostała ciepła. Powiem tak: duża kanapka w tym barze po raz kolejny okazała się nasycać, jak duży kebab. Była bardzo smaczna i najadłem się do syta. Acha, w przeciwieństwie do większości zapiekanek z pieczarkami, tutaj grzyby cięte były w soczyste plasterki, a nie mielone, co dla mnie jest dużym plusem. To było dobrze wydane 7,50 zł. Polecam. W przyszłym tygodniu wybiorę się tam chyba na kiełbasę, bo jak widziałem kawał jej jest spory, cebulka nie spalona i jedzący ją panowie bardzo sobie chwalili.

Azjatyckich ekscesów ciąg dalszy, czyli kurczak i cielęcina w Hanoi

2012-01-26T15:07:00.000+01:00

Pisałem ostatnio, że wróciła moja miłość do kuchni azjatyckiej, mocno kiedyś osłabioną przez przypadkowe miejsca serwujące "chińszczyznę", która opierała się na proporcjach: 80% ryż, 10% surówka, 10% "coś", co smak miało vegety albo chińszczyzny z Radomia. Tym razem udaliśmy się na spotkanie kuchni wietnamskiej w Barze Orientalnym Hanoi na ulicy Żelaznej. Inkryminowany bar mieści się w wolno stojącym na skarpie pawilonie, między Dworcem PKP a skrzyżowaniem z ul. Żytnią i Grunwaldzką. Wychodząc z ulicy Złotej widzimy ten pawilon przed sobą, pomalowany na czerwono, z dużym szyldem. Sam lokal dość przestronny, 8 stolików czteroosobowych.
A teraz do rzeczy:
Karta dań jest obszerna, aczkolwiek np. zupy są tylko trzy. Nie próbowaliśmy tym razem zup, nie wybieraliśmy dań sami, tylko zdaliśmy się na kelnerkę. Poleciła nam kurczaka po wietnamsku (15,90 zł) i cielęcinę na ostro (również 15,90 zł). W zestawie ryż i surówka. 15,90 zł to cena za porcję większą (300 g), porcje 250 g są tańsze średnio o złotówkę.

Kurczak po wietnamsku. W tym daniu ryż i surówkę dostajemy na osobnym talerzu, ryż dodatkowo polany wietnamskim sosem (łagodnym), gotowym. Natomiast kurczak podany jest na skwierczącym żeliwnym półmisku. Są to kapitalnie smażone kawałki polędwiczek z kurczaka ze smażoną cebulką. Cebulka jest smażona, ale i lekko chyba podduszana, bo jest soczysta. Kurczak również - kawałki są idealnie wręcz soczyste, nie surowe, doprawione bardzo delikatnie, obstawiam, że tylko pieprz i sól. Całość naprawdę smaczna i sycąca. Polecam.

Cielęcina na ostro. Tutaj do powiedzenia mam mniej, bo tylko popróbowałem. Surówka z białej kapusty i ryż w zestawie to standard. Sama cielęcina zesmażona z warzywami, w sosie, który określiłbym jako ostro-kwaśny, wyraźnie doprawiony imbirem. Mięso soczyste. Całość smaczna, ale dla mnie trochę za mało pikantna. Ale generalnie danie polecam, choćby dla odmiany od mocno doprawianych dań.

Podsumowując: Muszę tam pójść jeszcze raz żeby wyrobić sobie jakąś miarodajną opinię, bo kuchnia w Hanoi bardzo się różni od tej oferowanej w Xen-ie, gdzie wszystko wydaje mi się mocniej doprawione. Również ceny nieco wyższe niż w Xen-ie. Jakość i wielkość dań nie budzi moich zastrzeżeń, obsługa również, wystrój jest na tyle neutralny, że człowiek się nad nim nie zastanawia i nie rozprasza przy jedzeniu. Moim zdaniem Hanoi to miejsce, gdzie bezpiecznie można zapoznać się z kuchnią azjatycką, szczególnie zaczynając od tych dań, które my jedliśmy, bo są nienachalne smakowo i smaczne.

Tanio, ale czy dobrze? czyli burger kontra gołąbki.

2012-01-25T13:19:00.000+01:00

Często zdarza się tak, że idąc przez miasto dopada nas głód, a w kieszeni brzęczą tylko miedziaki. Czy za 3 zł można zjeść coś poza chipsami? I czy tanio znaczy dobrze? Poniżej moja opinia na temat dwóch produktów za 3 zł i za 6 zł.

Za 3 zł, czyli pikantny kurczakburger w Mc Donald's. Kanapkę tę można zakupić w restauracjach Mc Donald's w tzw. strefie niskich cen. Bułka wielkości przeciętnej kajzerki, w środku: sałata i pikantny sos pomidorowy oraz kotlet z kurczaka. Dużo o tej kanapce napisać się nie da. Bułka miękka i gorąca, sałata chrupka, sos - lubię pikantne sosy, ale moim zdaniem sos węgierski podawany do hot dogów na stacjach Statoil bije ten McDonaldsowy na głowę. Kotlet - tutaj też szału nie ma. Dużo lepszy moim zdaniem jest kotlet wołowy podawany w Big Macach. Reasumując: najeść się tym człowiek nie naje, moim zdaniem kurczakburger za 3 zł to taki "lepszy rydz nic nic". Więcej na pewno nie zapłaciłbym za tę kanapkę. Raczej szukałbym promocji w Piekarni Pod Telegrafem.

Za 6 zł, czyli gołąbki w Sprincie. A dokładnie za 6,40 zł bo zdrożały. Jadłodajnie Sprint to takie typowe tanie jedzenie. Ceny oscylują między 5 a 12 zł średnio. Nie jadłem tam do tej pory nic poza owymi gołąbkami, więc nie oceniam tej sieci globalnie, a tylko to jedno danie. Gołąbki są dwa, wg tablicy z menu waga dania to 200 g. Gołąbki klasyczne - mięso z ryżem zawinięte w liść kapusty, podane z pomidorowym sosem. Sos bardzo poprawny, nie zapaćkany mąką, czuć pomidory. Same gołąbki są również smaczne - może mięso w nich nie jest tak bardzo wyczuwalne, jak lubię, ale smak w porządku. Ryż dobrze ugotowany, kapusta również - nie za twarda (nie ma problemu z pokrojeniem), nie za miękka (nie rozpada się), powiedziałbym, że tak jak być powinno.

Lokal czysty, obsługa miła, jedzenie podawane jest bardzo szybko. Następnym razem skuszę się na flaki i zobaczymy, czy pozytywnie mnie zaskoczą.

Na co więc wydać 6 zł? Na gołąbki czy dwa kurczakburgery? To już musicie rozstrzygnąć sami wg własnego smaku - "wagowo" obie potrawy stoją mniej więcej na tym samym poziomie. Musicie zdecydować czy wolicie fast food czy prawie domowe jedzenie?

Było pikantnie, czyli azjatycka miłość w centrum miasta

2012-01-24T14:30:00.000+01:00

Z mocnym postanowieniem zjedzenia w końcu zapiekanki udałem się w tzw. miasto. Po wyjściu z biura przypomniało mi się jednak chińskie przysłowie, które mówi: Mając jedzenia do syta i fajkę pełną tytoniu, jest się równym bogom nieśmiertelnym. Przysłowia mądrością narodu, więc mając zapas tytoniu, a chcąc dorównać bogom wyruszyłem zdobyć jedzenie. Ponieważ przysłowie chińskie, to stwierdziłem, że wypadałoby również kuchni chińskiej zaznać. A że upłynęły prawie trzy tygodnie od mojej poprzedniej wizyty w barze azjatyckim XEN, kiedy to obiecałem sobie zawrzeć bliższą znajomość z zupą krewetkową, wybór miejsca na obiad był "oczywistą oczywistością". Z zupą krewetkową jednak nie dane mi było dziś obcować, bo po przestudiowaniu menu zachciało mi sie "na ostro". Na pierwszy ogień poszła więc zupa pekińska (7 zł).

Gorąca, aromatyczna i ostra za sprawą pikantnych papryczek i imbiru. Na bazie kapusty pekińskiej, pędów bambusa i miksowanego kurczaka, o konsystencji średnio-rzadkiego kiślu, okazała się strzałem w dziesiątkę. Rozgrzała mnie i przygotowała moje kubki smakowe na spotkanie dania nr dwa, czyli czegoś, co w menu figuruje jako "Rozmaitości mórz na ostro"(13.50 zł).

Wszem i wobec oznajmiam: poprzednio byłem zachwycony, tym co w XEN-ie zjadłem. Dziś natomiast po wielu perturbacjach wróciła moja miłość do kuchni azjatyckiej! Jak mogę opisać to co zjawiło się na moim talerzu? Ryż i surówka - standard. Natomiast owe rozmaitości... Wymieszane z chrupkimi warzywami, w niewielkiej ilości esencjonalnego sosu, pieściły moje podniebienie małże, krewetki, kalmary, ośmiorniczki i kawałki panierowanej ryby. Warzywa stanowiły jakieś 20% tej pikantnej i aromatycznej mieszanki, reszta to owoce morza. Byłem w totalnym szoku, bo nie dość, że smaczne, to ilość ich była taka, że starczyłaby na obdzielenie dwóch dużych pizz w większości kieleckich lokali. Powiem szczerze - spodziewałem się odwrotnej proporcji, czyli 80% warzyw - 20% owoców morza, bo czego się spodziewać za 13,50? Okazuje się, że można sprzedawać w Kielcach pyszne owoce morza w cenie poniżej 50 zł i to w dużej ilości. Gorąco Wam polecam ten lokal, bo za 20 zł zjecie nie dość, że dużo to i bardzo smacznie! Co prawda Konfucjusz mówił: Kto lubi dobrze zjeść, ten może z głodu umrzeć, ale ręczę Wam - nie w XEN-ie!

O tym jak poszedłem na zapiekankę, a zjadłem kanapkę

2012-01-23T17:03:00.000+01:00

Ależ miałem ochotę na fast fooda! Cały dzień ślinka mi ciekła na jakąś kanapkę albo zapiekankę. W końcu zdecydowałem, że zjem zapiekankę z pieca w lokalu na Paderewskiego, opisanego onegdaj przez Marikę, a będącego filią baru 4Mobiles opisanego przez mnie. Dawno już zapiekanek nie jadłem, więc pomyślałem, że czas popróbować tejże w miejscu, w którym jeszcze nie miałem okazji jeść. I naprawdę nie wiem, jak to się stało, że kiedy już wszedłem i zamówiłem, to zorientowałem się, że zamiast zapiekanki zamówiłem... kanapkę Michała. Tak, tak. Tę samą co jadłem w 4Mobiles. A miałem opisać coś nowego! No nic, w końcu tutaj będę jadł pierwszy raz, więc niech tam. Oczekując na kanapkę rozejrzałem się po lokalu. Mieści się on zaraz obok Telepizzy, na szyldzie napisane jest "Kebab". W środku 6 stolików plus jeden pod oknem. Miło, przytulnie, ciepło i co ważne - nie śmierdzi starym olejem, w ogóle wychodząc stamtąd nie wynosi się zapachu jadłodajni. Duży plus. W menu kebaby, tortille, hamburgery, hot dogi - wszystko to w różnych wielkościach, zapiekanki z pieca (na które taką miałem ochotę!!!) i grillowane kanapki oraz zestawy typu kebab + frytki. Co ciekawe, można też kupić mięso z kebaba na wagę (3,5 zł za 100 g). W końcu dostałem swoją kanapkę. Pamiętacie zapewne mój zachwyt, kiedy zjadłem ją po raz pierwszy w 4Mobiles. Ta dzisiejsza nieco się różniła. A mianowicie: tym razem nie dostałem do niej sosu chili. Nie wiem, czy w tym miejscu się go nie daje, czy może należy po prostu poprosić? Zapomniałem spytać. W "Kebab" kanapka ta nie nazywa się też "kanapką Michała" tylko kanapką z kebabem i frytkami (na tablicy, bo jeśli poprosicie o kanapkę Michała, to panie wiedzą o co chodzi). Kosztuje duża 8,5 zł i jest tego warta. Idealnie zgrillowana połówka bagietki wypchana (od dołu patrząc) mięsem kebabowym, surówką z kapusty, ogórkiem konserwowym, świeżym pomidorem. Całość przykryta doskonale wysmażonymi frytkami i polana sosami - ketchupem i majonezem. Wszystko gorące, świeże i smaczne. Za 8,5 zł najadłem się po pachy. Taka kanapka ma "wagę" dużego kebaba po prostu. Polecam bo warto, jeśli macie chęć na nieco inną kanapkę niż hamburger lub kebab, chcecie się najeść i nie przepłacić to kanapka Michała jest bardzo dobrym rozwiązaniem.
P.S. Obiecuję, że następnym razem spróbuję tam jednak czegoś innego!

Głosuj Obywatelu i OBYWATELKO !!!

2012-01-12T22:45:00.000+01:00

jeśli uwazasz, że to co robimy ma sens - głosuj na blog streetfoodpolska.blogspot.com
Wyślij SMS o treści
H00747
Na numer
7122 (1,23 zł)

Lubisz duże? W Top Barze Ci zrobią.

2012-01-11T15:46:00.000+01:00

Kilkukrotnie już słyszałem o tym, że w Top Barze na Sienkiewicza mają dobre rzeczy z kurczaka. Tak się złożyło, że zawędrowałem dziś w tę okolicę, więc uznałem, że skoro los mnie tak popycha w to miejsce, to wie co robi. Z przeznaczeniem nie walczę, więc wdepłem, jak mawia mój znajomy. Rzut oka na menu: od fast foodów po dania obiadowe, prawie wszystko na bazie kurczaka. Zdecydowałem się na filetburgera. Cena 7,50 zł, z serem 8 zł. Czekając na kanapkę porozglądałem się po lokalu. Malutki, przyjemny, 3 stoliki i lada. Ceny przyzwoite, fast foody między 6 a 11 zł (tortilla), dania obiadowe poniżej 15 zł. Dostałem swoją kanapkę i wyszedłem. Filetburger to jednak nie jest normalna kanapka. To potwór! W bułce hamburgerowej rozmiaru kółka w dziecięcym rowerze! Dobrze, że wziąłem do tego widelec, bo nie dałbym rady. Bułka gorąca i mięciutka. Zacząłem jeść. Powiem szczerze, że już zawracałem by zrobić awanturę, że dostałem jakąś bułkę fitness z surówkami, bo nie mogłem namierzyć tego tytułowego fileta. Ale był. Więc porządkując: filetburger z Top Baru to kanapka, którą mogą na spółkę zamówić mięsożerca i wegetarianin i obaj się najedzą. Ilość dodatków jest porażająca! Zanim przebiłem się przez surówki pierwszy głód był już właściwie zaspokojony. W połowie jedzenia pojawił się bardzo smaczny panierowany filecik z kurczaka z roztopionym na nim serem i towarzyszył mi już do końca. Powiem tak: za 8 zł najadłem się niesamowicie. Co więcej - było to bardzo smaczne! Po raz kolejny miejsce, którego bym o to nie podejrzewał bardzo mile mnie zaskoczyło. Top Bar mieści się na ulicy Sienkiewicza 62, na wprost restauracji Pepe Roso, na odcinku między ul. Paderewskiego a Dworcem PKP. Polecam, bo tanio i smacznie.

Ron McDonald bary miał, czyli smak legendy

2012-01-10T12:44:00.000+01:00

Vincent Vega: Wiesz, jak tam mówią na ćwierćfunciaka z serem?

Jules Winnfield: Jak to? Nie mówią «ćwierćfunciaka z serem»?

Vincent Vega: Mają system metryczny, nie kapują, co to jest ćwierć funta.

Jules Winnfield: Więc jak na niego mówią?

Vincent Vega: «Royale z serem».

Jules Winnfield: «Royale z serem»? A jak mówią na big maca?

Vincent Vega: «Big mac» to «big mac». Albo: «le Big Mac».

(Pulp Fiction, o różnicach pomiędzy Europą a USA)

A więc stało się. Nadszedł czas, kiedy postanowiłem wreszcie zmierzyć się z legendą światowego fast fooda, czyli jedzeniem serwowanym w restauracjach McDonald's. Udałem się więc na ulicę Armii Krajowej do McDrive'a by zjeść i opisać najsławniejszego hamburgera na świecie, czyli Big Maca. Skusiłem się jednak na cały zestaw. Odczekałem dwie minuty i odebrałem swój zestaw powiększony (+1,50 zł), w skład którego wchodzą: kanapka Big Mac, frytki i Coca Cola. Jako, że zestaw powiększony to frytek i coli jest więcej niż w standardowym zestawie. Ile zwykle dają frytek, nie wiem, bo to mój pierwszy Mac zestaw w życiu był. Coli natomiast jest 0,5 litra. A teraz do rzeczy:

Big Mac - kanapka jest wielowarstwowa, tzn. "idąc" od góry: bułka z sezamem, grillowany kotlet wołowy, sałata + sos + dodatki, znowu bułka, znowu kotlet, sałata, dodatki, sos i plaster żółtego sera, całość zamknięta bułką. Z nazwy i opisu wynika, że jest to ogromna porcja. Nie do końca. Kanapkę dostajemy zamkniętą w ładnym pudełeczku z opisem składników itp., jednak wielkość jej jest na poziomie standardowego hamburgera w większości kieleckich lokali z fast foodem. Jednak w tym wypadku nie wielkość, lecz jakość decydują o jej powodzeniu. Nie ukrywam, że na początku byłem mocno zawiedziony, ale im dalej w las tym lepiej. Z każdym kęsem zaczynałem rozumieć, czemu ta kanapka cieszy się takim powodzeniem. Całość dostałem gorącą, ser na dolnej warstwie idealnie roztopiony, sos kompletnie inny od spotykanych gdzie indziej, dodatki smaczne, ale największą wartość w tym hamburgerze stanowią kotlety. Wielkość równa tym standardowym gotowym kotlecikom w większości fast foodów, ale sam kotlet to soczysta wołowina, grillowana, a nie odgrzana w mikrofali, poza tym kotlety dużo grubsze niż te gotowe. Ponieważ kotlety są dwa, wartość energetyczna tej kanapki jest dużo większa niż takiego popularnego "hamburgera z budy". W zestawie powiększonym kanapka kosztowała 8,10 zł. Samą na pewno bym się nie najadł, raczej czułbym się jak po hamburgerze zjedzonym np. w Strefie Chilli, ale Big Mac jest jednak dużo smaczniejszy. Głodny jednak nie wyszedłem bo miałem jeszcze
Frytki. Powiem szczerze, że te frytki mnie zachwyciły. Cieniutkie, świetnie wysmażone, chrupkie z wierzchu, soczyste w środku, pyszne. Dostałem od razu posolone i to tak, że nie miałem uwag. Nie wiem ile ich było wagowo, ale w połączeniu z Big Mac'iem nasyciły mnie bardzo. W zestawie powiększonym kosztowały 5,50 zł. Całość popiłem
Półlitrową Coca Colą za 2,40 zł (cena w zestawie powiększonym). To był najsłabszy punkt programu, bo mnie osobiście dużo bardziej smakuje Pepsi. Ale...

Reasumując: za 16 zł wyszedłem najedzony. Nie wiem, czy moje odczucia byłyby takie same, gdybym nie jadł przez cały dzień, ale McDonald's raczej nie jest miejscem, gdzie chodzi się na obiad. Czy to co zjadłem było warte tych 16 zł? Wg mnie tak, choć za te pieniądze mógłbym np. zjeść dwudaniowy obiad w jadłodajni lub np. dopłacając 3 zł zupę + drugie danie w Xen-ie. Ale jak pisałem, McDonald's to nie jest klasyczna restauracja obiadowa tylko raczej fast casual restaurant. To miejsce, gdzie wpadasz żeby zjeść coś szybko i pędzisz dalej. Jeśli tak na to spojrzymy, to biorąc pod uwagę jakość jedzenia, jest to jeden z najsmaczniejszych fast foodów. Jeśli więc nie żal Wam wydać 16 zł na fast food właśnie, to będziecie zadowoleni. I co równie ważne, nie ryzykujecie zatrucia pokarmowego frytkami smażonymi po raz n-ty w tym samym tłuszczu czy pięciokrotnie odgrzewanym kotletem.

Egzotyka w środku miasta, czyli smacznie i niedrogo

2012-01-05T14:32:00.000+01:00

W naszych kulinarnych wędrówkach odwiedzaliśmy już różne miejsca, ale do tej pory jakoś umykał nam Bar Azjatycki XEN, mieszczący się przy Sienkiewicza 58. Wchodzi się z bramy (piwosze kojarzą miejsce, bo lata temu był tam bar Belfast), lub od ulicy Paderewskiego. Przyznam szczerze, że zniechęcały nas tablice, które sugerowały raczej jakąś dworcową budę z podłym jedzeniem. Jednak dziś postanowiliśmy z kolegą zaeksperymentować, bo dużo dobrego o tym miejscu słyszeliśmy. Jak pisałem na początku, wejście jest z bramy. Na podwórku znajduje się estetycznie odmalowany budynek parterowy, w którym Xen się mieści, wchodzimy więc. I pierwsze zaskoczenie. Bardzo miły wystrój, dwie salki, zero plastikowych krzeseł, wszystko drewniane. No i te zapachy !!! Bo kuchnia jest tuż przy wejściu. Bierzemy w ręce menu i kolejne pozytywne zaskoczenie: 83 pozycje, a ceny bardzo umiarkowane. Jako że to pierwsza bytność decydujemy się na 4 różne rzeczy, by móc popróbować jak najwięcej. Zamawiamy więc: zupę bambusową (7 zł), sajgonki sztuk 3 z surówką (7 zł) i... tak, nie mogliśmy się oprzeć. Golonkę. Golonkę po chińsku i golonkę w sosie pikantnym (obie po 12 zł). Do golonki w cenie dostaliśmy ryż i surówkę. Bardzo fajną sprawą są sosy. Stoją sobie w dużych litrowych dzbankach sosy tajskie ostre, łagodne i mieszane, a dawkuje je się samemu. Sos chiński do zupy dostałem osobno.
Po kolei:
1. Sajgonki - za 7 zł dostajemy 3 sajgonki z surówką. Wielkość sajgonek w sam raz, nie za duże, nie za małe, kapitalnie usmażone w głębokim tłuszczu, więc chrupiące, ale soczyste. Pyszne. Za 8 zł można wziąć z ryżem i to właściwie zaspokaja mały głód. (Wszystkie zdjęcia robiłem telefonem, więc jakość słaba)

2. Zupa bambusowa - wszystkie zupy kosztują tam 7 zł, tylko duża tajska 12 zł. Ja zdecydowałem się na bambusową na bazie rosołu. Spodziewałem się szczerze mówiąc "gołego" rosołu z kawałkami bambusa, jakież więc było moje zaskoczenie, gdy otrzymałem rosół z ciętymi w zapałkę pędami bambusa i soczystymi kawałkami piersi z kurczaka! Całość dodatkowo doprawiona świeżym imbirem wtartym do zupy, na taką aurę, jak dziś doskonała potrawa - bardzo rozgrzewa! Do tego dostajemy sos, chyba sojowy na bazie czosnku, takie chińskie (?) maggi - nie przyjrzałem się opakowaniu, więc nastepnym razem napiszę co to za sos. Zupa - rewelacja.

3. Golonka po chińsku - bardzo byliśmy ciekawi tej golonki. Zrobiona jest podobnie, jak golonka po węgiersku w Kompani Kuflowej, tzn. nie dostajemy golonki w całości, tylko skrojoną w sosie. Przy czym o ile golonka w Krakowie była cięta w duże kawałki, tutaj skrojona została w płatki i podana jest w sosie słodko - ostrym z chińskimi warzywami. Do tego ryż i surówka. Całość kosztuje 12 zł i jest bardzo smaczna i sycąca.

4. Golonka w sosie pikantnym - jest w zasadzie identycznym zestawem, jak golonka po chińsku, z tym, że sos tutaj jest naprawdę ostry (ale nie na tyle by trzeba było co chwilę przepijać). Gorąco polecam!

Najedliśmy się po pachy, wszystko było świeże i smaczne. Na koniec miałem jeszcze okazję spróbować od koleżanki kurczaka z ananasem (13.50 zł), który okazał się być kolejnym zaskoczeniem, bo kurczak smak miał ostrawy, wyrazisty, a sos z ananasem wcale nie miał słodkiego wydźwięku, tylko również był bardzo fajnie doprawiony. Koleżanka jadła jeszcze zupę krewetkową (7 zł), która z kolei miała konsystencję jakby kisielu, tak jak sosy tajskie, które można u nas kupić. Doskonale doprawiona, czuję, że następnym razem przyjrzę się jej bliżej.

Reasumując: jeśli jesteście w Centrum, nie macie ochoty na fast fooda, nie kuszą Was bary szybkiej obsługi czy klasyczne jadłodajnie, chcecie zjeść smacznie i niedrogo, to gorąco polecamy Bar azjatycki Xen. Wspaniałe jedzenie, miła obsługa, dobre ceny - czego chcieć więcej? Na pewno nie raz tam wrócimy, tym bardziej, że maja spory wybór owoców morza. Acha, można też zamówić jedzenie do domu czy biura.

EDIT: Napisałem "fajnie doprawiony", wiem, że to nic nie mówi, ale spróbowałem tylko kawałek, więc za mało by wyciągnąć jakieś wnioski i dokładniej opisać kurczaka z ananasem.

Hamburger w Sarayu, czyli 3 rozmiary inności

2012-01-04T10:50:00.000+01:00

Do tej pory w Saray Kebab jadłem ... kebaby. Różne - w chlebie i cieście. Smakowały mi. Jakiś czas temu Saray wzbogacił ofertę o hamburgery. Podczas mojej ostatniej wizyty był tylko jeden rozmiar i kosztował 10 zł. Wyglądał na tyle dobrze, że obiecałem sobie następnym razem sprawdzić, jak smakuje. Jak postanowiłem, tak i uczyniłem. Okazało sie jednak, że Saray wprowadził na fast foody, w myśl powiedzenia "i Boh trojcu lubit'"podział na trzy wielkości: mały, średni i duży. W wypadku hamburgerów wygląda to tak: mały ma wsad z jednego kotleta, średni z dwóch, a duży (XXL) z 3 kotletów. Małego nie widziałem, więc nie opiszę. Skupię się na dużym, bo jako że głodny byłem takiego właśnie zamówiłem. Kosztuje on 12 zł. Co dostałem: ogromną bułkę, jak do kebaba, ale nie tą z Makro (typu "półpita"), tylko typu tureckiego, zgrillowaną na płasko. W środku zaś znalazły miejsce trzy grillowane duże kotlety przekładane surówkami. Pierwsza uwaga: kotlety raczej kupowane gotowe, więc płaskie. Do tego sosy. Tu popełniłem błąd. Ilość surówek nie jest przesadna, ale wystarczająco spora by nawilżyć owego XXL-a. Być może w małym sosy byłyby niezbędnym dodatkiem, ale w wypadku największego było ich za dużo. Nie na tyle by zdominowały smak, ale szczerze mówiąc okazały się zbędne. Cóż, mój wybór. Następnym razem wezmę tylko ostry w małej ilości. Karmelizowanej cebulki w tym hamburgerze nie znajdziecie, ale nie znajdziecie też bułki wypakowanej po brzegi kapustą pekińską. Surówki dają takie same, jak do kebabów, do tego świeży pomidor. Całość jest naprawdę ogromna i za 12 zł najecie się tym, jak dużym kebabem. Jeśli więc dręczy Was głód, a na kebab ochoty nie macie to ten hamburger jest dobrą alternatywą.
P.S. Uczciwie mówię: do tej pory nie znalazłem hamburgera tak dobrego, jak w Weź Mnie robili. Stąd moje dwie uwagi do Saraya:
1. Robicie tego burgera w tureckiej bułce, właściwie poza mięsem nie różni się od kebaba. Nie przypomina typowych hamburgerów, więc moim zdaniem powinniście nazwać go np. Sarayburger.
2. Macie grilla - wiem, że to wymaga nakładu pracy, ale gdybyście robili kotlety na miejscu, smażyli je tak, żeby zapach szedł aż na ulicę, ręczę, że nie mielibyście w Kielcach konkurencji.

Kebab Pocieszka czyli pocieszna imitacja fast fooda

2012-01-03T14:51:00.002+01:00

To, co mnie ostatnio spotkało, to już nawet nie jest cykl Strzeż się tych miejsc, a doskonała komedia.

Jakiś czas temu niedaleko mojego miejsca zamieszkania otworzono budkę z fast foodem. Kilkakrotnie tamtędy przechodziłam z zamiarem przetestowania, jednak zawsze coś

mnie powstrzymywało. Teraz wiem już co to było - moja podświadomość.

Ostatnio, jakoś wieczorem przełamałam się jednak i zajrzałam. Rzut oka na cennik, wybieram hamburgera max. Pierwszy zonk: maxa nie ma, jest standard, za to z dużym mięsem, bo małe się skończyło.

Ok, jedziemy dalej. Płacę 4 złote i czekam. Po chwili dostaję bułkę rozmiarów kajzerki, z mięsem o średnicy dwa razy większej niż bułka. Do tego liść sałaty, minimalna

ilość surówki z kapusty pekińskiej i sosy. Hmmm, jakoś nie tego się spodziewałam.

W smaku to było zupełnie nijakie, ale co mi tam. Ważne, że nie dostałam później sensacji żołądkowych.

Jednak w całej swej wspaniałości kilka dni później wróciłam do tego przybytku, tym razem hamburger max był.

Za 6zł. Wyglądał tak samo jak poprzednik, jedynie bułka miała trochę większą średnicę. I więcej było pekińskiej. W sumie w tym miejscu hamburger max jest rozmiaru standardu gdzie indziej, a standard ma rozmiar mini. Ot, co.

Nie bardzo miałam wybór, bo było już późno, a ja dosyć zmęczona wracałam do domu, musiałam cokolwiek zjeść. Jakoś już przeszła mi ochota na przetestowanie innych pozycji z menu, a szczerze mówiąc myślałam o tym.

W każdym razie wiem, że to była druga i ostatnia moja wizyta w tamtym miejscu.

Gdyby ktoś chciał spróbować innych specjałów, bądź ominąć to miejsce jak najszerszym łukiem - Kebab Pocieszka

znajduje się w pawilonach, przy skrzyżowaniu ul. Pocieszka z Warszawską. Między Delikatesami społemowskimi Maciek, a pocztą.

Dobry pomysł się rozprzestrzenia, czyli kanapkowa inwazja w mieście.

2011-12-27T12:37:00.003+01:00

Kilka dni przed świętami, kiedy to trzeba było obskoczyć znajomych na tzw. opłatkach,

wracając do domu zaczaił się na mnie głód, bo jedno piwko, drugie, jakiś drink i częste

przemieszczanie się w ciągu dnia, dały o sobie znać.

Zatrzymałam się więc w lokalu przy Paderewskiego, obok Telepizzy, o którym już pisałam, nie dość, że po drodze, to jeszcze sprawdzony.

W pierwszym zamyśle chciałam zdecydować się na hamburgera, ale kiedy weszłam do środka, miło zaskoczyła mnie nowość na tablicy menu: kanapki.

Szybki rzut oka na składniki i rozmiary, zdecydowałam się na to, co w innym lokalu nazwane zostało Kanapką Michała, czyli mięso kebab, frytki, surówki i sosy. Mała 4,5zł.

Pani bardzo szybko uwinęła się z moją kanapką, co wyjątkowo mi się spodobało.

Bułka była odgrzana w piecu, bardzo ciepła i chrupiąca,

mięso wołowe (można też wybrać drobiowe), chude kawałki, dobrze podgrzane, przyprawione bez przesady. Do tego surówki, również w rozsądnej ilości i sosy.

Małą kanapką można się najeść solidnie, duża, dwa razy większa od małej, to już chyba na

mega maksymalny głód.

Do wyboru jest kilka rodzajów kanapek, z różnymi składnikami, m. in.

z szynką, oliwkami i wegetariańska. W sumie bliżej, niż do budki 4Mobiles, więc pewnie w najbliższym czasie przetestuję więcej tych kanapek. Ceny, w zależności od składników i rozmiaru kanapki zaczynają się od 4zł, za małą, a kończą bodajże na 8zł za dużą. Polecam każdemu, kto nie ma ochoty na standardowy fast food, a na mieście został zaatakowany głodem.

EDIT: Nie mogę wstawić linków do recenzji miejsc, do których odwoływałam się w niniejszym poście. Blogger ustawił jakąś durną ankietę i nie mogę tego obejść, nawet po wypełnieniu. Może kiedy to zniknie, uda mi się zalinkować post.

No to... życzenia.

2011-12-25T16:52:00.000+01:00

Nieco spóźnione, ale szczere życzenia wesołych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia od Street Food Polska Crew oraz przyjaciół z Elitgraf-u!

NUR kebab, dobry kebab!

2011-12-19T10:10:00.000+01:00

Tyle razy tamtędy szedłem, a do głowy mi nie przyszło, żeby wejść i spróbować! W końcu kolega mnie zaciągnął. I bardzo się cieszę, że to uczynił, bo okazało się, że Saray Kebab ma wreszcie realną konkurencję, co dla mnie oznacza, że mam dwa punkty z pewnym kebabem. NUR mieści się w niewielkim (3 stoliki) lokalu na Sienkiewicza, obok Krokodyla (wejście z bramy, lub sprzedaż z okienka), idąc od Placu Wolności przed sklepem zabawkarskim. Do rzeczy: kebab można zamówić barani lub z kurczaka, w bułce, cienkim cieście lub tortilli, w dwóch rozmiarach - mały i duży. Ja na pierwszy raz zamówiłem barani mały w cienkim cieście (9 zł). Mały okazał się wcale nie mały !!! Moim zdaniem ma wielkość co najmniej średniego w innych miejscach, a realnie (biorąc pod uwagę ilość mięsa) plasuje się w kategorii dużych. Co mogę napisać, poza tym, że całość była idealna? Mięsa naprawdę dużo, dobrze doprawione w połączeniu z sosem mieszanym i surówkami, zgrillowane w cieniutkim cieście tworzyło arcysmaczną kompozycję. Na miejscu można nabyć również dania obiadowe na bazie kebaba, ale także gotowe produkty tureckie, jak na przykład ayran czy faszerowane warzywa. Byłem bardzo pozytywnie zaskoczony, bo miejsce nie wyglądało na takie, w którym można zjeść smaczne tureckie jedzenie. Zawsze myślałem, że to kolejny punkt, gdzie podaje się chłamowaty fast food, a tu taka niespodzianka!!! Gorąco polecam, jeśli macie ochotę na fantastyczny kebab, a do Saraya za daleko, to NUR jest idealnym przystankiem. Szkoda, że nie jest czynny 24 h (zamyka się bodaj o 23.00), ale jeśli nie jadacie po nocach to koniecznie się tam wybierzcie, ja na pewno częściej będę wpadał, jeśli będę tamtędy przechodził.

EDIT: z niepokojem zauważam dziwną tendencję w kieleckich kebabach, a mianowicie wrzucanie ogórków kiszonych lub z octu do kebabów. Mnie osobiście pasuje to jak pięść do nosa. Ogórki są dobre, jako zakąska do wódki, ale w kebabie po prostu psują mi smak.

Tuńczyk pływa "Pod Telegrafem", czyli całkiem dobra zapiekanka

2011-12-15T09:11:00.004+01:00

Lekki czując głód szedłem sobie ulicą Paderewskiego i myślałem co by tu zjeść. Pomyślałem o piekarni "Pod Telegrafem", gdzie można zakupić sporo różnorakich zakąsek. Pisała o niektórych Marika, ja również kilkukrotnie miałem okazję tam zjeść i raczej byłem zadowolony. Wszedłem więc i rozejrzałem się po półkach. W oczy rzuciła mi się promocja na zapiekankę z tuńczykiem - jedynie 2,99 zł. Nabyłem więc i poprosiłem o podgrzanie. Zapiekanka robiona jest na solidnej bułce, grubej, długości około 35 cm. Cała pokryta rozdrobnionym tuńczykiem, serem i czarnymi oliwkami oraz kukurydzą. Dostałem ją pięknie podgrzaną, tak jak być powinno, czyli skórka chrupiąca, środek soczysty. Gorąca i smaczna. Wydaje mi się, że zagrzano mi ją w piecu, bo nie stygła tak szybko, jak z mikrofalówki i nie zrobiła się gumowata. Polecam z czystym sumieniem, bo za 3 złote zjadłem ze smakiem i zaspokoiłem mały głód.

p.s. Przypominam o KONKURSIE !!!

Hipnotyczny Wzrok Oszalałej Kawki. W Lemoniadzie- na ''nie – lemoniadzie''

2011-12-14T11:31:00.002+01:00

Po bardzo długim okresie milczenia nareszcie zaczynam obiecane recenzje kawy na jaką możemy natknąć się w naszych kieleckich kawiarnio- klubo- barach.

I ku memu zaskoczeniu, bo zawsze byłam przekonana, że moją recenzję rozpocznę od ukochanej kawy w Centrum, czyli białej z Chocco Obsession, lub od tak samo uwielbianej kawy z Galerii, czyli latte z Coffee Shop Company, a padło na... latte z Lemoniady.
Chciałabym usprawiedliwić przed wami i po części także przed sobą samą właśnie taki wybór:)
Lemoniada to przede wszystkim miejsce, które aż prosi się o promocję i o to, aby ktoś o nim napisał i to napisał dobrze. Przesympatyczna obsługa (właściciele?) zrobiła na mnie duże wrażenie – Pani pamiętała, ze ostatnio poprosiłam cynamon do kawy a to zawsze bardzo milo zaskakuje. Wystrój lokalu jest niesamowity, przypomina mi bardzo chilloutowe kluby krakowskie z serii – płacisz 4 złote a piwko, winko i wódeczka lub zakąseczka – są twoje! Internet działa jak sam diabeł – fb chodzi, aż milo popatrzeć a piec wstawiony do drugiej sali sprawia ze jest tam ciepło i przytulnie. Ale dość o tym...będą zdjęcia, zobaczycie sami. Może faktycznie w pierwszej chwili Lemoniada wygląda jak lekcyjna sala szkolna …ale daj Boże aby w takich warunkach przyszło się uczuć dzieciakom, jeśli chodzi o mnie chyba nadal byłabym uczennica na poziomie szkoły podstawowej:)

Teraz o kawie. Wyraźny smak. Z dużą ilością mleka, ale nie z przesadna ilością pianki, czego powiem wam szczerze, nie cierpię – poczekajcie na recenzje latte z CoffeeHeaven – 1/3 kubka to pianka z mleka – można oszaleć! Do tego zawsze brałam z chudym mlekiem 0,5 % wiec nie wiem jakim cudem osiągnęli taki efekt.
Kubek 0.3 l to duża kawa, wiec można sie naprawdę poczuć smak a nie dostać naparstek z kawą i wypić go na raz. Z całym szacunkiem dla Taboo które lubię i CKMu – to juz bez jakiegokolwiek szacunku – jak będę chciała napić się kawy w ilości do której dostrzeżenia powinno się nosić składany mikroskop w wersji do damskiej torebki to chętnie zacznę ja tam masowo kupować.

Sama kawa, którą serwuje Lemoniada jest włoskiej firmy Lavazza.
Włosi jako pierwsi w Europie docenili smak kawy, chociaż jej początki w tym kraju były dość trudne. Przez dłuższy czas uznawano ją za napój szatański i za jej picie groziła nawet ekskomunika. Świetnie – pewnie w tamtych czasach byłabym juz ze trzy razy spalona i z pięć razy wyklęta :)
Kawa i jej pobudzające działanie świetnie pasują do włoskiego porywczego temperamentu i stylu życia. Ciężko stwierdzić czy jest on wynikiem kawy czy ilości testosteronu w organizmie:) Mówi się, ze szybkie skutery Włochów tez są napędzane kawą stad ich szaleńcza jazda. Ogólnie jeśli chodzi o marketing – kawa i Włochy, włosi i kawa świetnie się kojarzą i dobrze sprzedają.

Historia marki Lavazza zaczęła się w 1884 roku kiedy to Luigi Lavazza otworzył sklep wielobranżowy w którym zaczął miedzy innymi parzyć kawę. Wychodziła mu ona tak dobrze, ze mógł pozwolić sobie na dalsze inwestycje w nowoczesne wynalazki służące propagowaniu picia W 1925 roku wprowadził na rynek pergaminowe opakowania na produkowana przez siebie kawę. Dzięki szczelnemu paczkowaniu produkty Lavazzy mogły trafić teraz również do konsumentów poza Turynem, a firma zaczęła słynąć z kawy, która najdłużej zachowuje aromat i smak. Stawiało to ją ponad konkurencją. I tak rozpoczęła sie historia kawy która jeśli chodzi o Włochy jest numerem 1. Na świecie Lavazza znana jest ze swoich oryginalnych pomysłów – wprowadziła np. niezwykły napój „Passion me”. Podawany w specjalnym naczyniu kawowy drink jest połączeniem espresso, soku z marakui i mięty. Pił ktoś z Was cos podobnego?

Dorzucę jeszcze moje 3 grosze w temacie Lavazzy – bardzo popieram tę firmę, jeśli chodzi o dobór fotografów którzy brali udział w sesjach reklamowych tej kawy (głównie kalendarze). Bardzo często byli rewelacyjni fotografowie np. przedstawiciele Agencji Magnum ( kocham!). Jeśli ktoś chce zobaczyć jakie perełki wyczarowali...proszę bardzo link poniżej.

Wracając jednak do meritum sprawy. Lavazza jaka możemy wypić w Lemoniadzie to moim zdaniem robusta mieszana z arabicą. Musze dopytać. Ale taki skład przeważa w większości kawiarni jakie znałam, więc obstawiam, ze dobrze obstawiam:)

Smak intensywny, ale nie nachalny. Na pewno pobudzi, ale nie zmiecie z nóg. Kawa podawana jest z brązowym cukrem lub białym, jak ktoś sobie życzy. Niestety ubolewam nad brakiem słodzika. Mleko w idealnych – jak dla mnie – proporcjach w stosunku do esspresso. Słowem – bardzo dobra kawa. Na pewno będzie konkurować z Kawą z Chocco Obsession o koronę najlepszej kawy w centrum. Jeśli chodzi o cynamon, o który poprosiłam za pierwszym razem i od razu zaproponowano mi go za drugim, to komponował się świetnie, do tego bardzo mila Pani, o której juz wspominałam, proponowała mi tez syropy do kawy. W gratisie! Świetny PR jak na początek:)

To mi przypomina o największej porażce jeśli chodzi o obsługę klienta w czymś co chyba miało uchodzić za kawiarnie a de facto jest wyspą w Galerii Echo. Nazwa Empik kojarzyła mi z książkami i kultura, odkąd piłam kawę w Empik Cafe kojarzy z czymś zgoła innym. Nawiasem mówiąc – kawa sama w sobie była dobra, ale nie wiem czy po tym jak mnie obsłużono mogłam w ogóle ją docenić. Ale o tym następnym razem:)

Cenowo – jak na Centrum – w standardzie. Cena dużej kawy w kubku 6 zł. Wzmocnionej 7 zł. Mała 5 zł.

Z wad – ale to już tylko czysto marketingowych – szkoda, ze nie ma pieczątek czy naklejek dla stałych klientów. To zawsze przywiązują do marki.
I ten słodzik, niestety pozostałość po diecie Dukana…zwracam na to uwagę:)

Wrócę na pewno.
I polecę innym.
W skali hipnotycznego wzroku oszalałej kawki – daje 4,5/5.

Obiecane linki:

Lavazza:
http://www.lavazza.com/corporate/en/lavazzastyle/showcase/magnum_photos.html

Lemoniada:
http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20111024/JEDZENIEIZABAWA0107/730382286

Kraków, dzień drugi, czyli Indianie i Szwedzi

2011-12-14T08:25:00.001+01:00

Drugi dzień w Krakowie. Po przejedzeniu sobotnim niedziela miała być odpoczynkiem dla żołądka.

Indianie na Rynku, czyli tex-mex a la Sphinx. Obiad zjadłem w restauracji sieci Sioux. Lokal mieści się na krakowskim Rynku. Pierwsze, co rzuca się w oczy to wystrój, nawiązujący do stylistyki Dzikiego Zachodu. Biorę kartę i przeglądam. Nie wiem czy Sioux i Sphinx są w jakiś sposób powiązane, ale wiele na to wskazuje. Podobnie skonstruowana karta, wiele dań wręcz wydaje się wspólna (karta "egipska"), aczkolwiek większość nawiązuje do kuchni tex-mex (przynajmniej nazwą). No nic, dywagacje na bok, czas coś zjeść. Wybrałem danie figurujące w menu jako Humor Jacka Londona. Kosztuje około 28 zł i składa się z karkówki, frytek i sałatek. Na ogromnym talerzu dostałem swoje zamówienie. Hmmmm, jedzenia było dużo, ale jakichś fajerwerków kulinarnych się nie spodziewajcie. Karkówka, którą dostałem nie była soczystym stekiem, ale dwoma cienko rozbitymi kotletami. Osobiście wolę karkówkę nie rozbitą. Lekko żylasta, ale dobrze doprawiona. Frytki i sałatki standard. Krótko mówiąc - można się najeść, a nawet przejeść, bo porcje rzeczywiści ogromne, ale smak dość przeciętny. Jeśli jednak chcecie zjeść coś innego i jesteście bardzo głodni, to do 30 zł Sioux jest bardzo dobrym rozwiązaniem. Słowem, jeśli jedliście w Sphinxie, to wiecie czego się spodziewać. Ja osobiście trochę żałuję, że nie skusiłem się na Siouxowego hamburgera, bo sądząc po cenie musiał być ogromny.

Hot dogi za złotówkę, czyli oszczędna Ikea. Przed wyjazdem udaliśmy się jeszcze na zakupy do Ikei. Nie ukrywam, że mnie najbardziej kusił ikeowski barek, bo o przekąskach tam serwowanych słyszałem, że są smaczne i bajecznie tanie. Zdecydowałem się na hot dogi. No bo hot dog za złotówkę??? Kolega mówił, że w kasie dostaje się "podstawkę", czyli parówkę i bułkę, po czym samemu dokłada się sosy i dodatki. Odstałem swoje w kolejce, biorę "podstawkę" i szukam reszty. Okazało się, że z tej reszty pozostały tylko sosy (keczup i musztarda), natomiast ogórek czy prażona cebulka już nie są udostępniane. No cóż. W sumie czego można się spodziewać za 1 zł? Sam hot dog składał się z gotowanej parówki i małej bułeczki. Bułka nie jest grillowana tylko podgrzana, co sprawia, że nie jest chrupka tylko mięciutka. W sumie smaczne, ale jak chcecie poczuć, że coś zjedliście to bierzcie od razu 5 sztuk. Moim zdaniem jednak lepiej iść na drugą stronę ulicy i kupić hot doga na stacji Orlenu. Droższy, ale większy i o niebo smaczniejszy.

Kraków, dzień pierwszy: pizza, golonka i zapiekanka

2011-12-13T10:05:00.003+01:00

Jako, że udało mi się sobotę i niedzielę spędzić w dawnej stolicy na szkoleniu (swoją drogą polecam gorąco szkolenia prowadzone przez Bartka Raka z Socjomanii), skorzystałem skwapliwie z okazji by zinfiltrować kilka tamtejszych przybytków kulinarnych, zmierzyć się z legendą i napaść brzucho przysmakami. Po kolei i w porządku chronologicznym:

Fabryka Pizzy, czyli cienko i smacznie po włosku. Obiad zjadłem w Fabryce Pizzy. Jak pisałem już kiedyś, jestem zwolennikiem pizzy w stylu chicagowskim, czyli na bardzo grubym cieście. W FP ciasto jest cieniuteńkie, taki prawdziwy chrupiący podpłomyk. O dziwo - bardzo mi smakowało! Wybrałem "pół na pół", połowę pizzy stanowił Ser Osioł, drugą połowę Ostre starcie. Ser Osioł - salami, feta, czarne oliwki, pomidor. Zestawienie ciekawe i smaczne, pizza raczej dla lubiących "na słono". Ostre Starcie - pieczarki, szynka, bekon, salami, papryka, tabasco i starty czosnek, dodatkowo podany osobno. Mięsna, smaczna, lekko pikantna. Wielkość pizzy - 32 cm i to jest pizza duża (mała 28 cm). Niewielkość i cienkość placka rekompensują dobrej jakości składniki i sosy. Całość oceniam bardzo dobrze i polecam.

Pod Wawelem - Kompania Kuflowa, czyli solidnie, smacznie i niedrogo. Kompania Kuflowa mieści przy Hotelu Royal pod Wawelem. Wystrój i menu nawiązują do ukochanego przeze mnie klimatu mocno przedwojennych lokali, ktoś kto czytał/oglądał "Zaklęte rewiry", ten wie o czym mówię. Na stolik ZAWSZE się tam czeka, pomimo naprawdę dużej ilości miejsc, ale warto odstać swoje, żeby zakosztować podawanych tam dań. My (byliśmy we trzech) wybraliśmy golonkę po węgiersku z ziemniakami farmerskimi (19,90 PLN) x 2 i ser gouda z szynką w garniturze panierowany z frytkami i sosem tatarskim (15,90 PLN). Sera nie próbowałem, ale kolega twierdził, że jest świetny. Porcje dają ogromniaste! Golonka po węgiersku to właściwie gulasz z golonki na ostro, ale z minimalną ilością sosu, do tego opiekane w ostrej papryce ziemniaczki i surówki. Całość po prostu REWELACYJNA!!! Golonka mięciutka, soczysta i ostra, ziemniaczki ostre, z chrupiącą skórką i aksamitnie mięciutkim wnętrzem. Czekając na dania ciepłe zamówiliśmy alkohole. Piwo można zamawiać w małych (0,4 l) lub dużych (1 l) kuflach, wódeczkę na kieliszki lub butelki. Ceny bardzo przyzwoite - 0,5 l Stocka 60 zł. Do wódeczki Firma podaje doskonałą zakąskę, czyli ogórki kiszone i kiszoną kapustę. Na zakończenie gratis od Firmy - kieliszeczek wiśniówki lub cytrynówki. Trzy dania obiadowe (solidne!!!), 3 piwa, 2 x 0,7 l wódki - 288 zł. Zdecydowanie polecam!!! Na pewno będąc w Krakowie tam wrócę by popróbować innych specjałów. Acha! Wielki ukłon dla Pana Piotra, który tego wieczoru nas obsługiwał! Pełny profesjonalizm, chapeau bas!!!

Zapiekanki u Endziora, czyli Kazimierz nocą. Późno już było, kiedy dotarliśmy na krakowski Kazimierz bym mógł zmierzyć się z legendarnymi zapiekankami. Kilka okienek, a do każdej kolejka, jak za PRL-u po mięso. Odstałem chyba ze 20 minut, zanim dotarłem do okienka by zamówić swoją zapiekankę. Wybrałem z bekonem i sosem diablo. Tu mały zonk. Kolega mówił, że sosem wypisują na zapiekance różne rzeczy, więc spodziewałem się go w małej ilości, natomiast moja zapiekanka została W CAŁOŚCI pokryta piekielnie ostrym sosem! Nie dało się tego jeść, po kilku kęsach musiałem zrzucić sos na ziemię, by móc poczuć smak zapiekanki. I tu już było jak najbardziej OK. Bułka typu prostokątnego, idealnie zapieczona, czyli chrupka z wierzchu, soczysta w środku, grzyby, ser i bekon. Porcja solidna i smaczna, ale sosu Diablo jednak nie polecam (na pewno nie w ilościach przemysłowych). Koszt, jeśli dobrze pamiętam, 9 zł. Warto udać się nocą na Kazimierz by w oparach fin de sieclu spałaszować takową zapiekankę.

Jutro ciąg dalszy. A ja przypominam o KONKURSIE!!!

Portret

2011-12-12T19:41:00.000+01:00

Gdyby ktoś chciał rysowany portrecik, np. na świąteczny prezent, to Krzysiek Płódowski, który zrobił nam logo, poleca swoje usługi:

Hamburger z pieca, czyli bezpieczna klasyka w Papajo Pizza

2011-12-12T11:19:00.000+01:00

Kilkukrotnie przechodząc obok nowej pizzerii w Kielcach zwącej się Papajo Pizza, widziałem na tablicy zachętę do nabycia "hamburgera z pieca" za jedyne 4,50 zł. W końcu uległem. Powiem tak: myśląc z pieca spodziewałem się dużego hamburgera zapieczonego na chrupko. W rzeczywistości jest to zwykła kanapka tego typu. Bułka hamburgerowa, kotlet również klasyczny, co mnie nieco zmartwiło, bo miałem nadzieję na samodzielnie robionego hamburgera. Do tego sałatki i sos. I już. Nie jest to porcja na duży głód, mniejsza niż w Strefie Chili, ale smaczna i tania - za 4,50 ciężko kupić zjadliwego hamburgera. Jeśli nie jesteście bardzo głodni, a macie ochotę przetrącić jakiegoś fast fooda, to hamburgery w Papajo są idealnym wyjściem. Najeść się nie najecie, ale narzekać też nie będziecie. Papajo mieści się na Paderewskiego 33, bliżej ul. Sienkiewicza.

Śladami "Kanapki Michała", czyli wrócimy tu jeszcze

2011-12-08T22:43:00.005+01:00

W minioną sobotę miałam wybrać się do przyjaciela na spóźnione imieninowe przyjęcie.

Jak to przy sobocie, autobusy jeżdżą rzadziej, a ja niestety spóźniłam się na ten, którym miałam jechać. Zrobiłam sobie zatem spacer przez kilka kolejnych przystanków, a kiedy dotarłam do przystanku Źródłowa/Jarońskich na tablicy wyświetlił się mój autobus za bodajże 23 minuty.

Nie bardzo wiedziałam co ze sobą zrobić, nie chciało mi się iść dalej, a dosyć lekki i dawno zjedzony obiad zdążył już wyparować.

Oczekiwanie na autobus postanowiłam umilić sobie spacerem do miejsca, które ostatnio opisał Żorż. Rzut oka na menu, kilka ciekawych pozycji, jednak nie do końca przekonuje mnie usytuowanie miejsca.

Zamawiam jednak małą kanapkę kebab. Pani przyjmuje należność - 5,5zł i zabiera się do roboty. Po dosłownie chwili dostaję kanapkę, dziękuję i oddalam się w stronę przystanku kontemplując to co dostałam. Bardzo miłym zaskoczeniem była bułka, nie napompowana, nie sztuczna, prawdziwie chrupiąca, gorąca, w środku mięso, również mocno podgrzane, dobrze przyprawione, dalej surówki, ale raczej przemieszane z tym mięsem.

Kiedy odchodząc od budki przyjrzałam się mojej kanapce, widziałam tylko bułkę i mięso. Już myślałam, że to będzie okropność i masakra, jednak myliłam się.

Surówki były idealnie wkomponowane w kanapkę, nie było ich za dużo, dokładnie w sam raz. Największym zaskoczeniem - bo inaczej tego nie mogę nazwać, były dla mnie sosy. Do połowy kanapki zastanawiałam się, czy w ogóle tam są, bo jakoś niby czułam, ale nie widziałam, zdezorientowałam się trochę.

Później jednak wyraźnie dotarło do mnie, że sosy są. I również dawkowane z umiarem, idealnie. Podkreślały smak kanapki, nie wysuwały się na pierwszy plan, nie były główną przyprawą, czy wiodącym smakiem w daniu, jak to bywa w wielu miejscach.

Całość jak dla mnie rewelacja. W najbliższym czasie mam plan zaciągnąć tam brata i przetestować inne kanapki. Polecam, naprawdę warto.

KONKURS !!!

2011-12-08T14:44:00.002+01:00

14 X 1947 roku Charles "Chuck" Yeager przekroczył po raz pierwszy barierę dźwięku. My dzisiaj, 8 XII 2011 roku przekroczyliśmy barierę 10 000 unikalnych wyświetleń!!! Dziękujemy Wam, tym bardziej, że osiągnęliśmy to właściwie bez reklamy, na zasadzie "jedna pani drugiej pani" :)
Postanowiliśmy uczcić to małym konkursem. Zasady są proste: na mail misza67@gmail.com wysyłajcie Wasze przepisy na ulubioną kanapkę. Trzy najlepsze przepisy wygrywają nagrody. Jakie? Za pierwsze miejsce koszulka Hash-house, za drugie i trzecie książki. Konkurs kończymy 8 stycznia 2012 roku. Zwycięzców i nagrody przedstawimy tutaj i na fan page'u SFP na Facebooku. A więc... Czas start i powodzenia!
EDIT:
Wszystkie nadesłane propozycje będziemy publikować tutaj i na fan page'u. Wygrywają trzy przepisy, które zdobędą największą liczbę "lajków" na fan page'u SFP.

Sałatka z hot doga, czyli OSTRY w Aslanie

2011-12-08T10:39:00.000+01:00

Środek tygodnia, godzina 22 z minutami... Zgłodniałem :/
Lęcę więc na Rynek, a tu prawie wszystko pozamykane.
Na szczęście lub nieszczęście przypomniało mi się o lokalu pt. "Osama vs Obama" na ul. Bodzentyńskiej, testowanego onegdaj przez Żorża.
Gdy dotarłem zdziwiła mnie zmiana nazwy na "Aslan". Po wejsciu zauważyłem, że oprócz nazwy zmieniło się również menu, a raczej poprostu bardziej rozbudowało.
Od razu w oko wpadła mi karkówka z grilla, ktorej oczywiście dla mnie musiało braknąć. Skusiłem się więc na Hot-Doga w wersji minimalistycznej gdyż warzyw nie toleruję, a pani z drugiej strony kontuaru upierała się żeby z hot-doga uczynić sałatkę z hot-dogiem...(bułka+parówka+odrobina białej kapusty+pikle+prażona cebulka+ketchup i musztarda).
Wyglądało nawet przyzwoicie ale niestety wygląd to nie wszystko :|
Już przy pierwszym kęsie moja żuchwa nie bardzo chciała z owym posiłkiem współpracować, a w miarę dalszej konsumpcji było tylko gorzej. Parówka w smaku odmrażana od 10 do 20 razy, bułka z mikrofali, dobrze że obyło się bez niestrawności ale to prawdopodobnie zawdzięczam tylko spożywanej poźniej karmelówce... Na mojej skali niejadalności(1-10) hot-dog z Aslan'a dostaje 5.

Autor: OSTRY

Sałatka zamiast mielonego, czyli Magda poleca itbar

2011-12-07T19:54:00.002+01:00

....do obiadu dwie godziny, w perspektywie mielony z buraczkami:)....ale przez dwie godziny można oszaleć
wstąpiłam więc do IT BAR-u.
Sałatka grecka-od zawsze ją lubię-POPROSZĘ :)
Za 5 zł dostałam porcję, za którą gdzie indziej zapłaciłabym 14 zł. Pomijam fakt, że zamiast sałaty lodowej była kapusta pekińska, bo to normalna praktyka w czasach kryzysu.
Sałatka była sałatką!!!!! HUUUURRRRAAAA!
Mam dość kupowania miski kapuchy przyozdobionej plasterkiem pomidora i jedną oliwką.
To na serio jest sałatka! Do tego delikatny sosik. Mniam. :)
IT BAR serwuje też pasty....nie wykluczone, że następnym razem porcja makaronu wygra z domowym obiadkiem.
POLECAM :)
Autor: Magda Malasińska

Istambul Kebab, czyli jak zepsuć wszystko

2011-12-05T14:35:00.000+01:00

Będąc w centrum postanowiliśmy z kolegą wpaść na jakiś fast food. Uzgodniliśmy, że mamy ochotę na tureckie jedzenie, więc decyzja była oczywista - Saray. Niestety, okazało się, że jest awaria prądu. Byliśmy głodni, więc postanowiliśmy nie czekać tylko poszukać czegoś w pobliżu. Przypomniałem sobie, że przecież rzut beretem znajdziemy inny turecki lokal, a mianowicie Istambul. Jadłem tam we wrześniu i byłem zachwycony. Więc... idziemy. Oczywiście zamawiamy duże, ja w chlebku, kolega w tortilli. I pierwszy zonk. Gdzie się podziały te tureckie chlebki?! Zostały zastąpione jakimiś bułkami !!!! Zresztą mniejszymi. No nic, siadamy do jedzenia. I z każdym kęsem miny nam rzedną. Jedzenie zimne, a ilość surówek przekracza powoli ilość mięsa, którego też jest zdecydowanie mniej niż kiedyś. Sos mieszany okazał się kompletnie mdły i pozbawiony smaku. Całość na pewno nie warta tych pieniędzy, które wydaliśmy (ja 13 zł, kolega 14 zł). Potworne rozczarowanie! Raczej skreślam ten lokal z listy miejsc, do których chodzę jeść. A szkoda, bo kiedyś naprawdę dobrze tam karmili...

Dwa razy smacznie i po włosku, czyli pizza z Moltobene

2011-12-01T11:38:00.001+01:00

A więc stało się. W odpowiedzi na Wasze sugestie na Street Food Polska będziemy recenzować również pizzę. Zaczynamy od restauracji Moltobene na kieleckim Rynku. W lecie byłem tam z córką na lodach i okazały się bardzo smaczne. Wiedziałem, że Moltobene to głównie restauracja, ale do tej pory jakoś nie składało się, żeby tam coś poza lodami zamówić. Aż do wczoraj, kiedy to wieczorem naszła nas ochota na pizzę, a w domu nie było składników. Więc szybka decyzja: zamawiamy. Wybór padł na Moltobene, ponieważ grube ciasto mają w standardzie. Ja jestem zwolennikiem pizzy w stylu chicagowskim, czyli właśnie na grubym cieście. Nasz wybór padł na dwie pizze: Neapolitanę i Frutti di mare, oczywiście duże i na grubym cieście. Duża pizza w Moltobene to 45 cm, czyli raczej standard. Dlatego na 5 osób zamówiliśmy dwie. Zwykle jest to dla nas akuratna ilość. A tym razem... połowa została. Ale po kolei.
Pizza zamówiona, dostarczona, otwieramy pudełka. Grube ciasto - hmmm... Na pewno jest grubsze, ale nie aż tak, jak się spodziewałem. Brzegi grube, ciasto "cienieje" w kierunku środka. Ale... bardzo dobre. Plus. Na pierwszy ogień poszła Neapolitana. Składniki to oliwki zielone, całe papryczki jalapeno i salami pepperoni. Plus oczywiście sos i ser. Pizza okazała się bardzo smaczna, jedyny mój zarzut to papryczki, spodziewałem się surowych, czyli pizzy typu "piekło w gębie". Tutaj papryczki są z zalewy, więc pizza ostra nie jest. Ale powtarzam - bardzo smaczna.

Spróbowaliśmy Neapolitany, pora na Frutti di mare. Ciasto takie, jak w poprzedniej pizzy, czyli smaczne. Składniki to suszone pomidory, owoce morza, anchois i tuńczyk, plus sos i ser. Pizza mocno doprawiona oregano, co podbiło smak. Duży plus za zapieczenie anchois pod serem, dzięki temu aromat i smak przeszedł wyraźnie na całą pizzę. Krótko mówiąc ta pizza również okazała się bardzo smaczna.

Pisałem na początku, że zwykle dwie pizze tej wielkości zjadamy bez problemu na raz. Tym razem kilka kawałków zostało na drugi dzień. po prostu pizze okazały się tak sycące, że nie dojedliśmy przy pierwszym podejściu. Całość kosztowała nas 59 zł i było to dobrze wydane 59 zł. Z czystym sumieniem mogę polecić Moltobene, jako pizzerię. Pizza dojechała gorąca, była sycąca i smaczna.

"Kanapka Michała", czyli Francja elegancja w Kielcach

2011-11-28T11:09:00.001+01:00

Sobota późny wieczór, wódeczka Cukrowa zaliczona, czas coś zjeść. Udałem się na Rynek, gdzie otworzył się niedawno nowy bar z fast foodem, a słyszałem, że niezły, to myślę - popróbuję. Nic z tego! Zamknięte! W sobotę andrzejkową!!! No to do Grillroomu, bo smaka na pitę z karkówką nabrałem. Niestety! Karkówka się skończyła... Lekko podłamany myślę, gdzie by tu iść? Może ... tak! Mega hot dog pod szpitalem! Ale jak byłem blisko, przypomniało mi się, że obok stacji Statoil na Źródłowej stoi od jakiegoś czasu buda z fast foodem, do której kilka razy miałem zajrzeć, ale jakoś nigdy się nie składało. No to... kierunek 4 Mobiles! Buda owa mieści się na Astronautów 1, na rogu Astronautów i Źródłowej. Patrzę na menu - jest dobrze, bo obok klasyki typu kebab, hot dog czy hamburger mają ... kanapki! Od czasu zamknięcia Weź Mnie bardzo mi doskwierał brak dobrych kanapek, za leniwy jestem, żeby jechać do Subwaya tylko po to, żeby zjeść, zresztą jest za daleko i w nocy chyba nieczynne. No to myślę sobie - zobaczymy, jak tutaj karmią. Mój wzrok prześliznął się po menu i zatrzymał na pozycji "kanapka Michała". Jeśli coś do jedzenia nosi imię, to na ogół powstało pod wpływem sugestii klienta/znajomego itp. Nie omyliłem się. Kanapka ta powstała w ten sposób, że jakiś Michał przychodził tam często i zawsze zamawiał kanapkę wg własnego pomysłu, aż w końcu wprowadzili ją na stałe. Składa się ona z: grillowanej bagietki napełnionej sałatkami, mięsem z kebaba kurczakowego i frytkami. Całość uzupełnia bardzo ostry sos chili + sos majonezowy na frytki. Połączenie ziemniaków z pieczywem jest u nas odbierane, jako egzotyka kulinarna, natomiast we Francji czy Belgii taka kanapka to coś zupełnie normalnego. Zamówiłem dużą za 8,5 zł. Powiem Wam, że chyba znalazłem miejsce, gdzie będę często zaglądał! Całość okazała się pyszna nad wyraz i bardzo sycąca. Chrupiąca bagietka, chrupiące frytki, mięso soczyste i podbnie, jak w Grillroomie podgrzewane na patelni, sałatki smaczne i nie dominujące w smaku, całość gorąca i dobrze doprawiona - rewelacja. Najadłem się tym, jak dużym kebabem i miałem to błogie poczucie dobrze wydanych pieniędzy. Naprawdę warto! Następnym razem poróbuję innych kanapek i zdam relację. Acha, dowiedziałem się też, że mają jeszce drugi punkt na Paderewskiego, gdzieś koło Telepizzy. Trzeba będzie odwiedzić! Zdjęcie nie odzwierciedla w pełni wszystkich walorów "kanapki Michała", ale uwierzcie mi na słowo, że była super!

Mini max i mega XXL czyli rozmiar jednak ma znaczenie

2011-11-19T14:48:00.004+01:00

Ostatnio jakoś się nie składało, żeby zjeść cokolwiek na mieście, jeśli już to mój stały zestaw w Piekarni pod Telegrafem.

Jednak był taki dzień, że odwiedził mnie brat i postanowiliśmy pójść na jego ulubionego hot doga na Żytnią.

Oczywiście nie tam, gdzie przeżyłam jeden ze swoich koszmarów, ale do budki po drugiej stronie ulicy.

Również firmowanej szyldem CeZet baru.

Brat zamówił hot doga XXL,za 6,9zł ja natomiast cheesburgera max za 7,5zł.

I o ile hot dog naprawdę był duży, w środku miał dwie parówki i mnóstwo dodatków (w tym również prażona cebulka, której często brakuje w fast foodach), tak mój cheesburger był raczej rozmiaru standard, a jeśli był max, to nie chcę wiedzieć jak wyglądają u nich normalne. Dodatkom i walorom smakowym nie mam nic do zarzucenia, znajdowało się w nich wszystko co powinno, no może poza serem do cheesburgera (sic!).

Jedynie rozmiar zupełnie nieadekwatny był do ceny.

Hot dogiem natomiast brat najadł się jak dwudaniowym obiadem (to jego słowa) w dodatku za stosunkowo małe pieniądze.

Natomiast kilka dni później wróciłam do Sułtana, tym razem na frytki.

Za średnie frytki z dresingiem zapłaciłam 4zł, uwielbiam frytki w tym miejscu, choć może są odrobinkę tłustawe, za to posypane jakąś mieszanką przypraw, co nadaje im smak tak specyficzny, że nie do powtórzenia.

Również polecam, warto.

W najbliższym czasie postaram się nadrobić zaległości i opisać jeszcze kilka miejsc, w których zdarzyło mi się zjeść.

Konkurs na blogu "Na wsi w Japonii" - polecamy

2011-11-13T12:01:00.000+01:00

KONKURS - ale nie tylko, jest co poczytać.

Pewne rzeczy są niezmienne i chwała im za to, czyli Saray poziom trzyma.

2011-11-07T12:37:00.000+01:00

No i znów wylądowaliśmy w Sarayu. Od ostatniej wizyty minęło już nieco czasu, postanowiłem więc sprawdzić, czy Saray trzyma poziom, do którego mnie przyzwyczaił. Wracaliśmy z Ponimirską z zakrapianych imienin, gdzie wchłonęliśmy nieco jedzenia, więc zasadniczo głodni nie byliśmy. Ale... jakoś tak przyszło nam do głowy, że może jednak zobaczymy co w Sarayu słychać... Jak postanowiliśmy, tak i uczyniliśmy. Godzina była dość wczesna, w środku sporo osób. Zamawiamy: Ponimirska małą pitę baranią, ja przez chwilę wahałem się między dużą baraniną w chlebku, a nowością, czyli hamburgerem. Łakomstwo niestety zwyciężyło... Piszę niestety, bo moja porcja w przaśnym chlebku była jak zwykle pyszne, ale jak pisałem wcześniej byliśmy świeżo po jedzeniu... Zapomniałe, że "duże" w Sarayu są naprawdę duże... Jednym słowem, nie dojadłem :) Zapłaciliśmy 22 złote i było to dobrze wydane 22 złote. Pita chrupka, pięknie i smacznie nadziana, moja porcja ogromna i równie pyszna. Dobrze zgrillowane, żadnych niespodzianek, że część jedzenia ciepła, a część zimna, wszystko gorące i smaczne. Po raz kolejny byłem bardzo zadowolony z jedzenia w Sarayu! Następnym razem muszę skosztować hamburgera, bo obserwowałem jak jest przygotowywany i to co zobaczyłem wzbudziło moje pożądanie ;) Hamburger ten o ile pamiętam kosztuje 10 zł i wyglądał naprawdę dobrze. Ale to już innym razem. Reasumując, Saray ciągle trzyma wysoki poziom i póki co pozostaje moim ulubionym miejscem z tureckim jedzeniem. Polecam!

Najlepsze są dania proste, czyli o kawiorze i "kawiorze" żydowskim i polskim.

2011-11-03T11:50:00.000+01:00

Dziś zamiast recenzji pozwolę sobie wrzucić artykuł. Jest to fragment zamierzonej większej całości, będę wdzięczny za wszelkie opinie.

Jak mawiał nieodżałowanej pamięci Franc Fiszer(1), którego często będziemy tu przywoływać: "Najlepsze są dania proste. Weźcie na przykład taki kawior, czy może być coś prostszego, a jakie to pyszne." Faktycznie, ten niegdyś chłopski przysmak, który przypadkiem awansował na salony i stał się bodaj najdroższą przystawką świata, w pełni zasługuje na uznanie. Co dziwne, są ludzie, którzy nie potrafią docenić tego przysmaku - np. Ludwik XV, który otrzymał kawior w prezencie od cara Piotra Wielkiego… zwymiotował go wprost na posłańca. Ale nie zajmujmy się tutaj ludźmi małymi - piszmy o rozkoszach podniebienia.

Kawior jest jak powieść Stendhala - czerwony i czarny. Choć występuje też tzw. kawior norweski, zwany żółtym, z ikry ryb dorszowatych, jednak tak naprawdę liczy się tylko czerwony(z ikry ryb łososiowatych) i czarny (z ikry ryb jesiotrowatych). Ach… Francuzi, ci przereklamowani szowiniści kulinarni, kawiorem nazywają również jajka ślimaków, ale oni ślimaki zaliczają do ryb (przekonali nawet do tego Unię Europejską). Hmmmmm…

Ale ad rem:

Kawior smaczny jest sam w sobie, jednak doskonale smakuje również jako składnik (istotny!) wielu dań. Weźmy na przykład takiego łososia po astrachańsku: prosta i niezwykle smaczna przekąska, która niewątpliwie działa afrodyzjakalnie i uduchawiająco na spożywających ją ludzi. Do przygotowania tego kulinarnego arcydzieła potrzebujemy:

30 dkg wędzonego łososia (plastry)
4 łyżki czarnego kawioru
1 cytrynę do skropienia
nieco zieleniny do dekoracji

Plastry łososia fałdujemy na półmisku, posypujemy kawiorem i dekorujemy zieleniną. Cytrynę kroimy w ósemki i rozkładamy dookoła łososia. Doskonale do tego pasować będzie tost pszenny z masłem lub ciemny chleb razowy.

Jeśli nie mamy akurat wędzonego łososia - nic straconego. Kawior bowiem najlepiej smakuje w towarzystwie… czystej, zmrożonej wódki. Należy wówczas podać go w szklanym, najlepiej kryształowym, naczyniu, na kruszonym lodzie.

Gdyby jednak nie stać Was było na jedzenie kawioru łyżkami, za łososiem nie przepadacie, dobrym rozwiązaniem jest przygotowanie carskich blinów. Najbardziej klasyczna postać blinów to placuszki z mąki gryczano - pszennej lub gryczano - żytniej, grubości kilkunastu milimetrów i średnicy do 10 cm. Są też bliny ziemniaczane i drożdżowe. Ponieważ nie każdy drożdżowe ciasto lubi albo nie ma czasu czekać aż wyrośnie, podam przepis na bliny ziemniaczano - gryczane, które z powodzeniem robimy u nas w domu i z kawiorem komponują się wybornie. Potrzebujemy:

ugotowaną kaszę gryczaną (najlepiej paloną/prażoną)
taką samą ilość (objętościowo) startych na drobnych oczkach surowych ziemniaków
jajko i mąkę do zagęszczenia
pieprz i sól do doprawienia oraz gęstą, kwaśną śmietanę i kawior

Kaszę i ziemniaki mieszamy, dodajemy mąkę, jajko i przyprawy, wyrabiamy ciasto. Smażymy małe placki i na gorące kładziemy kleksa z gęstej, kwaśnej śmietany, na którą z kolei wykładamy łyżeczkę kawioru. Podajemy gorące.

Co jednak zrobić gdy wyznajesz regułę koszerności, a masz chęć na kawior? Ortodoksyjni Żydzi jeść go nie mogą, ponieważ owa reguła zabrania im spożywania m.in. "zwierząt wodnych, które nie mają płetw i nie są pokryte łuską". Sprytni przedstawiciele narodu wybranego wymyślili więc tzw. "kawior żydowski". Poza nazwą nie ma on oczywiście z kawiorem nic wspólnego. Jednakowoż smaczna to potrawa i kapitalnie do wódeczki pasująca, więc warto tutaj ją umieścić. Wszystko zaczęło się w XVI wieku, kiedy to alzaccy Żydzi zaczęli tuczyć gęsi, ponieważ przerośnięta wątroba nabiera niezwykłego smaku. W XIX wieku jednak doszło do dyskusji talmudycznej, czy tak tuczone gęsi spełniają aby reguły koszerności. Ponieważ nie osiągnięto jednomyślności, ortodoksi na wszelki wypadek przerzucili się na wątróbki kurze. I z tychże "kawior żydowski" przygotowujemy do dziś. Przepis podaję za portalem www.poznan.jewish.org.pl . Do przygotowania "żydowskiego kawioru" potrzebujemy:

2 łyżki oleju roślinnego
2 drobno posiekane cebule
50 dag kurzych wątróbek
2 jajka ugotowane na twardo i drobno posiekane
3 łyżki kurzego/gęsiego smalcu
1 łyżeczka soli, pół łyżeczki mielonego czarnego pieprzu, ewentualnie zioła do smaku, np. estragon

Rozgrzać olej na patelni i usmażyć na nim cebulkę na złoty kolor, przełożyć ją na talerzyk i na tym samym oleju usmażyć wątróbkę - nie powinna być krwista. Ostudzoną wątróbkę zmielić wraz z cebulką, wymieszać z posiekanymi jajkami, dodać lekko podgrzany kurzy smalec, posolić, popieprzyć, starannie utrzeć. Przed podaniem schładzać w lodówce przez ok 2 godziny.

Na koniec słów kilka o kawiorze polskim. Mało kto wie, że Polska jest czwartym na świecie producentem jesiotra, więc termin "polski kawior" byłby tu jak najbardziej na miejscu. Jednak "polski kawior" to złośliwe określenie wspaniałej w swej prostocie i cudownej w swych walorach smakowych kaszanki. Kaszankę prawdopodobnie zawdzięczamy Duńczykom. Jan Chryzostom Pasek pisał o tym w swych "Pamiętnikach": "Wołu, wieprza albo barana kiedy zabiją, to najmniejszej krople krwie nie zepsują, ale ją wytoczą w naczynie; namieszawszy w to krup jęczmiennych albo tatarczanych to tym kiszki owego bydlęcia nadzieją i razem w kotle uwarzą, i osnują to wieńcem na wielkiej misie koło głowy owegoż bydlęcia te kiszki, i tak to na stole stawiają przy każdym obiedzie, i jedzą za wielki specyał." I choć pan Pasek kaszanki nie docenił ("ażem im powiedział, że się Polakom jeść tego nie godzi, boby nam psi nieprzyjaciółmi byli, gdyż to ich potrawa"), my, smakosze wiemy, że mało która zakąska tak udatnie się z wódką komponuje, jak ów "kawior polski". Ośmielę się Państwu zaproponować misterne połączenie kiszonej kapusty i kaszanki, które to połączenie podczas grillowania zachodzi, bardzo nasze zmysły ciesząc. Potrzebujemy mieć:

1,5kg kapusty kiszonej
10 kaszankek
masło, pieprz, przyprawa do grilla, czosnek, koperek, folia alu

Folię smarujemy masłem, kładziemy kapustę kiszoną (połowę porcji), kaszankę, pokrojony cieniutko czosnek, siekany koperek, przykrywamy drugą częścią kapusty, posypujemy przyprawą. Z folii formujemy "namiocik" - zwężający się ku górze i układamy na grillu lub w piekarniku. Pieczemy w 220 stopniach pół godziny. Można ją jeść z chlebem ale kapitalnie smakuje podana do pieczonych ziemniaków.

Tyle o kawiorach wszelkiej maści. Smacznego się z Państwem.

Przypisy:

(1)Franciszek Fiszer, znany powszechnie jako Franc Fiszer (ur. 25 marca 1860 w Ławach, zm. 9 kwietnia 1937) – polski filozof, erudyta, postać ze środowiska kabaretu oraz kręgów artystyczno-literackich. Przyjaźnił się z wieloma znanymi literatami i filozofami. Został zapamiętany dzięki licznym anegdotom, powiedzeniom i żartom stworzonym przez niego i o nim. W latach 80. XIX wieku Fiszer przeniósł się do Warszawy, gdzie stał się bywalcem najbardziej znanych wówczas warszawskich kawiarni, restauracji i kabaretów. Z czasem został znaną postacią życia towarzyskiego stolicy; był zaprzyjaźniony z większością najbardziej znanych polskich pisarzy, poetów, artystów i polityków. Znany był ze swoich egzystencjalnych monologów i anegdot. W okresie międzywojennym Fiszer stał się najbardziej znaną postacią warszawskiej śmietanki towarzyskiej, ozdobą niezliczonych balów i rautów.(Wikipedia)

SPontaniczna Impreza Kulinarna @ CUKIER

2011-11-02T12:24:00.000+01:00

Umiłowani! W okrągłą, dziewięćdziesiątą trzecią rocznicę wywalczenia przez Polskę niepodległości, zapraszamy do Cukru na kolejnego SPIKa (SPontaniczną Imprezę Kulinarną). Tym razem towarzyszyć nam będzie klimat międzywojennych rautów. Bawić będziemy się przy muzyce z epoki: Mieczysław Fogg, swing, charleston, piosenki Henryka Warsa itp. Każdy, kto przybędzie ozdobiony jakimś elementem związanym z epoką - mundur (wystarczy bluza), czako kawaleryjskie, kapelusze, garnitury w prążki, woalki i długie papierośnice itepe itede, może liczyć na zniżkę przy barze!!! Informacja dla zajeżdżających konno - są tylko trzy miejsca dla koni, więc decyduje kolejność przybycia. Zasady niezmiennie te same: każdy uczestnik przynosi coś WŁASNORĘCZNIE upichconego, a w zamian dostaje zniżkę przy barze. Zapraszamy serdecznie - Cukier oraz J.E. Przeor Wszechjedzący Wielkiego Wspaniałego Kościoła Gastrofariańskiego Żorż Ponimirski

Termin	11 listopada · 20:30 - 23:30

Lokalizacja	Cukier Klubo Kawiarnia Ul.Wesoła 9 Kielce, Poland

Jak dobrze wydać 5 złotych, czyli zapiekanka w Grillroom'ie.

2011-10-30T21:15:00.000+01:00

Miała Marika rację. Zapiekanki w Grillroomie to naprawdę fast foodowa pierwsza liga. Cóż można dodać do tego, co Marika opisała? Zapiekanka w wersji podstawowej kosztuje 4 zł. Jest to pół bagietki pokrytej grzybami i serem. Za 1 zł można dobrać 1 składnik extra. Ja zdecydowałem się na salami i zgodnie z moim życzeniem cała zapiekanka została pokryta od góry półplasterkami salami. Potem zapiekanka wylądowała w piecu, gdzie nabrała zewnętrznej chrupkości i wewnętrznego ciepła i miękkości. Ideał. Do tego sosy, które samemu się dawkuje, bardzo smaczne sosy chciałbym dodać, w wersji hot, mieszanej i/lub łagodnej. Dodając do tego super miłą i kompetentną obsługę, mamy miejsce, gdzie kupując fast fooda na pewno się nie zawiedziemy. A ja zamierzam niebawem przetestować tamtejszą wersję hamburgera, czyli grillroomową kanapkę z kotletem. Polecam Wam Grillroom, bo naprawdę warto.

Konkurs rozstrzygnięty!

2011-10-18T12:15:00.002+02:00

Konkurs na recenzję rozstrzygnięty! Zwycięzcą zostaje Paweł, za recenzję kanapek w Subwayu: http://streetfoodpolska.blogspot.com/2011/09/jak-pawe-odwiedza-subway.html Gratulujemy i prosimy o kontakt!

Wkrótce druga edycja!

Egzotycznie i smacznie, czyli rzecz o zapieknakach

2011-10-14T13:13:00.003+02:00

Kilka dni temu, zmierzając z mężem do CKMu na piwo po ciężkim dniu, przechodziliśmy obok Grillroomu Jaffa, a że była już pora obiadowa, zaszłam zobaczyć jak to wygląda po zmianach. Ponieważ nie byłam jakoś bardzo głodna, zdecydowałam się na zapiekankę.

Kosztuje ona 4 zł, plus 1zł za wybrany dodatek: ananas, salami, bekon i jeszcze kilka innych. Wybrałam więc ananasa, zapłaciłam i czekam.

Pani wrzuciła bagietkę do pieca, na niej standardowo grzyby z cebulką, duży plaster sera.

Po wyjęciu ułożyła ananasa i zapytała o sos. Wybrałam keczup, wyszłam, zaczęłam zajadać. Zapiekanka nie dość, że spora, była wręcz przepyszna.

Grzyby idealnie zblanszowane z cebulką, roztopiony ser i ananas to zaskakująco dobre połączenie. Bagietka chrupiąca, jedyne moje zastrzeżenie jest takie, że była zbyt krótko podgrzana, bo zaraz po wyjściu z lokalu zrobiła się zimna. Choć z drugiej strony może to też być winą panującej aury...

Ale - co zaskakujące wcale nie była gumowata i bezpłciowa. W sumie ta zapiekanka zastąpiła mi obiad, gdyż kiedy ją zjadłam, nie miałam już miejsca na nic.

I wiem, że wrócę tam przetestować inne dodatki.

Żorż, bez strachu możesz jeść! :)

Osama vs Obama, czyli i tak przegrywa klient

2011-10-14T12:57:00.002+02:00

Zachciało mi się zapiekanki. Nawet bardzo mi się zachciało. Więc powędrowałem do Jaffa Grillroom na Rynku. Było już późno i okazało się, że zapiekanek brakło. No nic, myślę sobie, widać los chce, abym przetestował coś nowego. Przypomniało mi się, że rzut beretem, na Bodzentyńskiej jest lokal Osama vs Obama, w którym jeszcze nic nie jadłem. Poszedłem więc tam. Patrzę na menu i decyduję się na dużą pitę z baraniną za 11 zł. I tu zonk. Podaję za Wikipedią: Pita - okrągłe, pszenne, płaskie placki (...)podczas pieczenia pęcznieją, tworząc naturalną kieszonkę na farsz. Więc pamiętajcie: zamawiając w O vs O pitę dostaniecie... (podaję za Wikipedią) w kuchni meksykańskiej - rodzaj płaskiego, okrągłego placka (...) z mąki kukurydzianej albo pszennej(...), czyli tortillę. I nie miałbym nic przeciwko temu, gdyby taka nazwa widniała w menu. No nic. Patrzę więc, jak ową pitę-tortillę mi przyrządzą. Naleśnik wylądował na krótką chwilę na grillu, zbyt krótką moim zdaniem, tym bardziej, że w lokalu nie było nikogo poza mną i śpieszyć się nie trzeba było. Na podgrzanym naleśniku wylądowały: sałatki (dużo), mięso (mało!) i sosy (dużo). Tutaj mała dygresja - olbrzymi naleśnik, wszędzie w takim wypadku mięso podaje się dwa razy, tutaj raz. Nasunęło mi się skojarzenie z "mega" hamburgerami. Po "napełnieniu" i zawinięciu naleśnika oraz opakowaniu go w folię alu, wrzucono go jeszcze na chwilę na grilla i... gotowe, good bye. Wyszedłem, odwinąłem i zacząłem jeść. W takich chwilach zbiera mi się na filozofowanie. Wiecie, kiedy człowiek uczy się pokory? Kiedy może porównać. Byłem średnio zadowolony z tortilli w Troyu, ale stwierdzam uczciwie, że Troyowa jest lata świetlne do przodu - więcej, cieplej, smaczniej. Sosy w O vs O są dobre, ale przy tak małej ilości mięsa zdecydowanie zdominowały smak. I co z tego, że naleśnik był duży? Mają tam jeszcze porcje mega, być może wtedy tortilla jest pełna. Ale za 11 zł zdecydowanie wybieram tortille gdzie indziej. I nawet baranina nie pomogła, bo słabo była wyczuwalna. Szkoda, bo miejsce fajne i potencjał duży. Ale póki co, raczej powstrzymam się z próbowaniem innych specjałów.

Tak wiele za tak niewiele, czyli warto koło Dworca PKP.

2011-10-11T19:08:00.000+02:00

Nie wiem, naprawdę nie wiem, jak to się stało, że w swych fastfoodowych wędrówkach nie dotarłem nigdy na dworzec PKP? A nawet nie tyle sam dworzec, co do budki mieszczącej się niepozornie między Pocztą, Galerią "Wieża Sztuki" i budynkiem Dworca PKP. Tak się złożyło, że musiałem poczekać dwie godziny na odebranie psa od fryzjera, więc postanowiłem przetestować jakiegoś street fooda. Byłem akurat na Jagiellońskiej, ale iść na BP Wild Bean Cafe? Znowu? To wydało mi się zbyt proste. No to postanowiłem pospacerować, raz że zdrowo, dwa, że świeże powietrze zaostrza apetyt. Niespiesznie sobie flanując dotarłem do dworca PKP. W hali dworca są dwa miejsca, gdzie można zjeść fast foody, ale mnie jakoś ciągnęło do tej budki. Przez chwilę nawet rozważałem, czy ma to związek z butami? Już wyjaśniam - 4 dni temu nabyłem nowe Martensy i jestem w trakcie układania ich na nogach. Kto przez to przeszedł, ten wie, że jest to czynność bardzo bolesna. Może więc podświadomie chciałem popełnić kulinarne samobójstwo by uwolnić się od bólu? W każdym razie zdecydowanym krokiem (no dobra, kuśtykając) dotarłem do inkryminowanej budki i wczytałem się w menu, kątem oka kontemplując dwóch osobników spożywających żeberka z bułką i musztardą. Napisałem, że wczytałem się w menu, ale tak naprawdę chciałem zjeść hot doga. No i proszę - są! I to duże i małe, ale co najciekawsze, można wziąć z parówką (duży 6zł) lub z kiełbasą (duży 7zł). No jak tak, to tak, jak mawiał Wielki Szu. Zamówiłem dużego (nie maxi, nie mega tylko po prostu duży) z kiełbasą i czekam. Wyobraziłem sobie bułkę z kawałkiem podlaskiej, ale... miło się rozczarowałem. Pani podając zamówionego hot doga spytała czy chcę widelec, ale podziękowałem. Ha! Trzeba było brać, powiadam Wam, przydałby się! Po kolei: bułka. Potwór nie bułka! Mega paluch długości chyba 40 cm! Jedyna wada, że nie grillowana, lecz mikrofalówkowana. Dodatków dostałem chyba z pół kilo, w tym naprawdę dużo tej pysznej karmelizowanej cebulki. A w środku dwie długie kiełbaski, takie jak na stacjach benzynowych w tamtejszych "francuzach". Całośc po prostu smaczna i nie do przejedzenia. Napchałem się tym, jak dużym kebabem. Jedyne, do czego mogę się doczepić, to że bułka z mikrofalówki, czyli szybko stygnąca i pod koniec gumowata. Sosy, jak to sosy w takich miejscach - kupne, ale o dziwo - dawkowane z umiarem, mile dopełniły całości i nie psuły smaku. Nie byłem w stanie tego dojeść, zostawiłem kawałek bułki, ale kiełbaski wyjadłem. Pod koniec byłem upaćkany, jak roczne dziecko po zjedzeniu zupki i podobnie jak ono szczęśliwy. Od teraz jeśli będę chciał zjeść dużego hot doga to mam dwa miejsca: buda pod szpitalem i "Złoty Kogucik" pod dworcem, bo tak się ten przybytek nazywa. Głodnym polecam z czystym sumieniem, za 7 zł najecie się po pachy. "Złoty Kogucik" specjalizuje się, o ile zdążyłem zauważyć, w daniach z drobiu, ale ma pełną ofertę fast foodów. Zamierzam tam wrócić i spróbować hamburgerów oraz czegoś, co przeoczyłem, a zaintrygowało mnie, czyli kebab w bagietce. Naprawdę, czasami takie niewyeksponowane miejsca potrafią mile zaskoczyć!

Spotkanie Organizacyjne Kościoła Gastrofariańskiego, oddział świętokrzyski

2011-10-04T11:50:00.000+02:00

Wszystkich, którzy chcą współtworzyć świętokrzyskie struktury Wielkiego Wspaniałego Kościoła Gastrafariańskiego, wszystkich, którzy kochają jeść, wszystkich, którzy kochają gotować zapraszamy na spotkanie spotkanie organizacyjne. Przy dobrym jedzeniu i zimnych alkoholach omówimy sprawy KG, a także spędzimy miły wieczór w dobrym towarzystwie :)
Acha, dopóki Kościół nas nie urośnie w siłę, każdy płaci za siebie :D
Spotykamy się o 20.30 w Restauracji Gildia na Rynku, w Kamienicy Sołtyków. Bardzo proszę o potwierdzanie obecności, od liczby chętnych zależy rezerwacja określonej sali.
Zapraszam serdecznie - Przeor Wszechjedzący Żorż Ponimirski

Zachciało mi się po francusku, żona się zgodziła, więc miałem dwa razy.

2011-10-03T10:48:00.000+02:00

Bo z hot dogami nigdy nie wie, oj nie wie się,
Czy dobrze jest, czy może jest już źle.
Spokoju się spodziewać, czy też przejść,
Czy szukać ich, czy im z oczu zejść...

Lubię hot dogi, uwielbiam hot dogi... Wczoraj wieczorem dostałem wprost ślinotoku na myśl o francuskich hot dogach. A że akurat trzeba było autko zatankować... Przypomniałem sobie, że nie pisaliśmy jeszcze o fast foodach na Statoilu i postanowiłem czym prędzej nadrobić zaległości. Tym bardziej, że jedząc tam kilkukrotnie nigdy nie narzekałem. Namówiłem żonę, ona się zgodziła, więc ... wskakujemy w samochód i ruszamy na stację. Miałem ochotę spróbować rollera z musztardą, ale akurat dopiero był wrzucony na ruszt, a nie chciało mi się czekać. Szybki rzut oka na opiekacz i decyzja: biała kiełbaska z sosem węgierskim (nowość) i kabanos z sosem czosnkowym. Oba hot dogi okazały się spełniać moje wymagania na ten wieczór. Po kolei:

hot dog francuski z białą kiełbasą - cena standardowa, czyli 4,50 zł. Bułka - rewelacyjnie zgrilowana, chrupiąca z wierzchu, soczysta w środku, długo trzymała ciepło. Biała kiełbaska - dobrze wypieczona, zwarta, smaczna, soczysta, dobrze doprawiona. Sos - rewelacja. Wiecie, że nie przepadam za sosami robionymi przemysłowo, ale ten naprawdę jest świetny! Bardzo, bardzo paprykowy, ostry, idealnie komponował się z kiełbaską.Całość - ideał francuza.
hot dog francuski z kabanosem - cena jak wyżej i zasadniczo reszta też jak wyżej. Choć po sosie węgierskim, czosnkowy jakby odstawał... Ale... Całość super. Smakowała mi bardzo. Co najważniejsze - żadnych efektów ubocznych, w postaci ciężkiego żołądka, zgagi czy ... hmmm... innych dolegliwości.

Nie była to z pewnością moja ostatnia wizyta w tym miejscu. Hot dogi mają rewelacyjne, a przede mną jeszcze dwa, których nie próbowałem, a mam chęć szczerą z nimi poobcować, czyli grecki roller i węgierski roller. Muszę też spróbować tortilli i kanapek. Ale to już innym razem. Natomiast hot dogi na stacji Statoil na ul. Źródłowej gorąco polecam. Warto.

Do trzech razy sztuka, czyli jednak można

2011-09-28T14:06:00.005+02:00

Wczorajszy dzień zapowiadał się bardzo spokojnie.

Jednak moje nadzieje rozwiały się wraz z odebraniem jednego telefonu - trzeba udać się na Krakowską, w celu uzupełnienia czegoś tam. Ponieważ pogoda sprzyjała spacerom, postanowiłam z tej właśnie formy skorzystać, na myśl o zatłoczonym autobusie w taki gorąc, dostałam mdłości.

Sprawę załatwiłam dość szybko, a ponieważ Małż miał skończyć swoje zajęcia wcześniej i chcieliśmy usiąść gdzieś na kawie/piwie, postanowiłam coś po drodze zjeść.

Podejście pierwsze:

Kebab turecki, przy ul. Jana Pawła II 15.

Do lokalu wchodzi się po schodach, na wprost wejścia wisi menu. Wybór kebabów (standard, max, yaffa) oraz hot dogi. Żadnych frytek, hamburgerów, itp.

Coś w głowie wrzeszczało do mnie uciekaj, uciekaj stamtąd!

Na szczęście pracownik robił na moich oczach kebab innemu klientowi. Gdy tylko zobaczyłam straszną, grubą, suchą bułkę - zwiałam. Tak, bułka standardowo typowa w kieleckich lokalach. Nie wiem, czy wrócę tam jeszcze, mimo, że w sumie nie zjadłam nic.

Postanowiłam natomiast cofnąć się kilka metrów, do Piekarni pod Telegrafem.

Podejście drugie:

Ponieważ Piekarnia to miejsce sprawdzone, w którym naprawdę można zjeść smaczne coś na ciepło, zamówiłam mój stały zestaw: trójkąt salami (1.9zł) i rożek z szynką (3.10zł). Gorące, chrupiące, nic dodać nic ująć. I to był dobry wybór.

Podejście trzecie:

Wieczorem zadzwonili znajomi, ktoś tam z Irlandii przyjechał w odwiedziny, spotkajmy się na mieście, bla, bla, bla.. Ok.

Po kilku piwach jedyny posiłek, zjedzony w dodatku kilka godzin wcześniej, wyparował jakoś ze mnie. A że zgłodnieliśmy wszyscy, to idziemy coś zjeść.

W pierwotnym zamyśle był Sułtan, jednak w momencie, gdy dochodziliśmy już po lokal, krata została opuszczona, a pracownicy rozeszli się do domów.

Zatem najbliżej znów Strefa Chilli. Skusiłam się na hamburgera max.

Jak zauważył Żorż, był on poprawny, jednak kotlet w moim smakował jakoś tak, jakby nie pasował do całości. Smakował mięsem mielonym, ale jakoś dziwnie. Albo był za zimny, albo źle przyprawiony. Poza tym poprawny, ale dokładając 50gr w Sułtanie, porcja jest zdecydowanie większa. A niby to i to max.

Za to dziewczyny zamówiły zapiekanki.

Jedna z keczupem, druga z dresingiem i wszyscy wymienialiśmy się doświadczeniami.

Zapiekanki są godne polecenia. Chrupiące, odgrzewane w piecu, dużo pieczarek i dużo sera. Mniam. Naprawdę. Następnym razem w Strefie Chilli zamówię właśnie zapiekankę. Za 4.5zł, solidną, aby nie skłamać - bodajże 38cm. Polecam.

Wspomnień czar i kubeł zimnej wody czyli po staremu, po nowemu, inaczej.

2011-09-23T11:13:00.003+02:00

Kolejny dzień, kolejne sprawy.

Z tą samą kumpelką, co w poprzednim poście, zestresowaną dodatkowo sprawami uczelnianymi, znów jak te dwa krążowniki snułyśmy się po Sienkiewce, aż dopadł nas stary znajomy głodzio. Ponieważ byłyśmy pod uczelnią, naszło nas na wspomnienia i chciałyśmy przypomnieć sobie stare czasy, kiedy to w Strefie Chili spędzałyśmy przerwy w zajęciach, bądź okienka, itp.

Dla mnie te wspomnienia sięgają znacznie dalej, kiedy jeszcze otwarta była Dziurka pod teatrem Żeromskiego, a ja wraz z moimi znajomymi często tam bywałam, zdarzało nam się wylecieć na przeciwko po coś do jedzenia.

Śmieję się, ale ze Strefą Chilli byłam sentymentalnie związana, podobnie jak z lokalem na Żytniej.

Piszę byłam, ponieważ to co zobaczyłam ostatnio, skutecznie mnie wyleczyło ze wszystkich sentymentów.

Skusiłyśmy się na kebab standard za 9zł/szt. Tak, ja zjadłam kebab w bułce. Po chyba dwóch czy nawet trzech latach unikania tegoż. I szczerze powiedziawszy przypomniałam sobie, dlaczego nie jadam kebabu w bułce.

Po pierwsze - Ramzes umarł, Kryzys żyje, więc mimo podniesienia cen, porcje się skurczyły. Kiedy dostałam swój kebab standard, patrząc na niego doszłam do wniosku, że cheeseburger w Sułtanie jest większy.

W sumie można go było zjeść bez widelca.

Mięso drobiowe, odgrzewane w mikrofali, ale dobrze przyprawione.

Dodatki to ogórek, pomidor, ogórek konserwowy i cebula, czyli nic nadzwyczajnego, ale całość w miarę uratowały pyszne sosy.

Czosnkowy i czerwony ostry, najprawdopodobniej robione, nie kupne wręcz mnie urzekły.

A mięso z tymi sosami i warzywami, jak sugerował Żorż w innym lokalu z pewnością lepiej zgrałyby się na frytkach.

W sumie pierwszy głód zaspokoiłyśmy, ale pozostał jakiś niedosyt.

Kebab w Strefie Chilli to nie jest to, co tygryski lubią najbardziej. Za to wiem, że mieli tam pyszną quasadię, kiedyś jadłam, nie wiem jak jest teraz, może tam wrócę niedługo, żeby sobie przypomnieć.

Póki co zostawiam sprawę Strefy Chilli otwartą, jednak kebabu już tam nie zjem na pewno.

Zrobiłem to dwa razy w ciągu dnia, czyli poprawny hamburger i pyszny kebab

2011-09-20T13:21:00.002+02:00

Jak mawiali przed bitwą Indianie Dakota, "dziś jest dobry dzień do umierania". Po ostatnich porażkach postanowiłem się zmierzyć z demonami, czyli po raz kolejny spróbować fast foodów, które mnie ostatnio zawiodły lub nie do końca spełniły pokładane w nich nadzieje. Pożegnałem się z rodziną, spisałem testament i ruszyłem w miasto z mocnym postanowieniem iż tym razem zjem w dwóch różnych miejscach. W każdym miałem zamiar spróbować czegoś innego.

Strefa Chili, czyli poprawny hamburger

Na pierwszy ogień postanowiłem zjeść hamburgera. Byłem ciekaw, czy poza moją ulubioną budą pod szpitalem i nieocenionymi WeźBurgerami, są jeszcze w Kielcach miejsca, gdzie robią zjadliwe bułki z kotletem. Mój wybór padł na lokal o nazwie Strefa Chili na Sienkiewicza 25, na wprost Teatru Żeromskiego. SCh specjalizuje się w ponoć w burrito, ale mają też całą klasykę polskiego fast fooda, od frytek i hot dogów po kebab. Ja jednak po ostatniej porażce postanowiłem zjeść dużego hamburgera. Mają takowego, nazywa się hamburger max i kosztuje 7 zł. Zamawiam, płacę i czekam. Po chwili dostaję onego hamburgera i zaczynam jeść, analizując jednocześnie, za co zapłaciłem. Bułka: klasyczna, duża, ale mniejsza niż ostatnio - za to wypakowana po brzegi, poza tym gorąca. Kotlet: duży, ale typowo przemysłowy, płaski, jednak rozmiaru bułki. Dodatki: klasyczne, od ogórka po sałatki i prażoną cebulkę, której na próżno by szukać w tych pożal się Boże XXL-ach, które ostatnio testowałem. Całość smaczna, choć do doskonałości im daleko, ale jako, że nie robią kotletów na miejscu, nie można się było niczego innego spodziewać. W każdym razie, nie miałem poczucia, że przepłaciłem, bo porcja duża i najeść się można (na mały głód akuratna). Myślę, że jeśli przechodzicie w pobliżu Placu Artystów, to macie dwa miejsca, gdzie bezpiecznie zjecie hamburgera: Strefa Chili i Sułtan.

Istambul Kebab, czyli jest dobrze!

Późnym wieczorem, kiedy hamburger był już zneutralizowany przez Cukrową wódeczkę, poszedłem testować drugi tego dnia fast food, czyli turecki kebab. Przyznam się szczerze, że nigdy jeszcze w Istambule nie byłem, choć wiele razy tamtędy przechodziłem. Jakoś nie mogłem się zdecydować, może bałem się podświadomie, że dostanę tam "kebab po kielecku"? Ale ponieważ z tureckich kebabów w Centrum po niekoniecznie mnie przekonującym w Imbiss Istambul Kebap, po Sarayowym niebie w gębie i zawiedzionych nadziejach w Troyu, tylko Istambul Kebab nie został przeze mnie przetestowany, wybór był oczywisty. Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy to ceny. Istambul jest najdroższy ze wszystkich do tej pory testowanych kebabiarni. No nic, zamawiam oczywiście dużego z baraniny w grubej bułce, płacę 13 zł i podświadomie czekam na wyrok, czyli pszenną bułę. I tu... ZONK! Ale jakże pozytywny! Nie pszenna buła, ale przaśny turecki chlebek, tak przeze mnie ubóstwiany! Już wiedziałem, że będzie dobrze. I faktycznie, w środku znalazły się paski baraniny, dobrze doprawione, surówki i dodatki, sos mieszany i... na samej górze, jako dodatek, którego kompletnie się nie spodziewałem, krojony w ósemki kiszony ogórek. Hmmm.... nie wiem, kto zasugerował ów dodatek, ale na pewno nie jest to dobry pomysł. Na szczęście w środku już go nie było, bo zepsułby smak. Całość gorąca, sycąca i bardzo smaczna. Byłem zadowolony. Zatanawiam się jednak, czemu ceny w Istambule są wyższe niż gdzie indziej. Jakość i smak nie usprawiedliwiają takiego posunięcia, równie dobry kebab jest 200 m dalej w Sarayu, a cena niższa. Jest też w pobliżu Troy dla tych, którzy wolą baraninę bardziej po kielecku (w pszennej bułce) i tam też jest taniej. I Troy i Saray są czynne 24 h na dobę, więc... Nie wiem ile osób było w tym samym czasie w Sarayu czy Troyu, ale w Istambul byłem jedynym gościem. Wyższe ceny chyba nie do końca były przemyślanym posunięciem, to że jest się na rynku dłużej niż konkurencja, nie znaczy, że klienci będą wierni jednemu lokalowi. Ale w temacie jakości i smaku do zarzucenia Istambulowi nic nie mam. Polecam!
EDIT: Istambul Kebab mieści się na ulicy Paderewskiego 27, na wprost Restauracji Monte Carlo.

Dzień na wariackich papierach czyli śniadanie obiad i kolacja w jednym

2011-09-19T18:47:00.004+02:00

Dziś gorąco.

Gorąco wrześniowo, przyjemnie, ale nie na załatwianie.

Zostałam niemal siłą zerwana z łóżka kilkoma telefonami, więc chcąc nie chcąc trzeba było wyruszyć z domu.

Oczywiście w pośpiechu, nie było zatem czasu nawet wypić kawy, nie mówiąc już o śniadaniu. Zatem po kilku godzinach, kiedy wreszcie mogłam już odpocząć, odezwał się znajomy głód.

A, że byłam umówiona z psiapsiółą, oczywiście do domu nie było sensu wracać.

Nasz wybór padł na lokal Sułtan, znajdujący sięna rogu Sienkiewicza i Leśnej, tuż obok Tabakiery.

Mają tam szeroki wybór menu, kiedyś jadłam tam jakieś frytki i pamiętam, że były smaczne, posypane jakąś mieszanką przypraw.

Te właśnie frytki zamówiła sobie Aga, a ja postawiłam na cheeseburgera max (7,5zł).

Pominę fakt, że pani blĄdi sprzedawczyni jakoś nie usłyszała co do niej mówiłam, dopiero wręczając frytki Adze przypomniała sobie o mnie.

Zrobiła go bardzo szybko i rzeczywiście był max.

Bułka standardowo hamburgerowa, mocno podgrzana, w środku dwa kotlety, również standardowe, te kupne, ale jakieś takie dobre.

Dodatków było tyle, że zjeść to bez widelca było wyczynem na miarę księgi Guinnessa.

Sosy - najpewniej robione, w metalowych kubełkach, nalewane chochlą, czosnkowy mnie urzekł niezmiernie.

Oprócz czosnkowego był jeszcze czerwony, również smakowity. A dodatki, mniam. Pomidor, ogórek świeży, konserwowy, sałatka z kapusty pekińskiej, papryka żółta i czerwona (obie marynowane) i to co kocham, czyli prażona cebulka na wierzchu.

Oprócz tego oczywiście gruby plaster sera, który ciągnął się i wylewał już pod koniec jedzenia, a jego smak delikatnie przebijał się w każdym kęsie.

Aga śmiała się ze mnie, że idę i robię zdjęcie mojemu jedzeniu na ulicy, ale warto naprawdę. Nie wiem jak reszta menu, kebab turecki na pewno jest polski, bo choć pracuje tam Turek, baraniny nie uświadczysz, a bułki są kupione w Makro.

Jeśli chodzi o frytki, cheese- i hamburgery, napewno mogę polecić.

Pycha.

Nowością dla mnie był fakt, że mają tam również chickenburgera i bekonburgera, w cenie 5 i 7zł od sztuki, pewnie spróbuję jeszcze kiedyś.

Zdjęcie wrzucę jak wrócę, bo znów mnie wzywa telefon... trzeba iść.

KONKURS - przypomnienie

2011-09-19T09:27:00.000+02:00

Uwaga, uwaga! Zgodnie z zapowiedzią startujemy z konkursem! Zadanie jest proste: napisz recenzję zjedzonego przez siebie street fooda i wyślij ją na adres misza67@gmail.com. Wszystkie recenzje będą publikowane na blogu streetfoodpolska.blogspot.com Spośród nadesłanych recenzji wybierzemy DWIE, które nagrodzimy koszulkami ze sklepu Hash-House! Koszulki możecie oglądać tutaj: http://w.hawwsh-house.pl/
Więc do dzieła!

Maddogowo, czyli trafiamy na salony ;)

2011-09-18T22:38:00.000+02:00

Drukują nas w magazynie Maddogowo! Czujemy się wyróżnieni, bo Maddogowo to jedyny taki magazyn w Sieci. Inteligentny, ciekawie redagowany, różniący się od innych tego typu projektów. Jeżeli lubicie czytać, to zaglądajcie tam często, bo warto. Jak pisze założyciel Maddogowa, Przemo "Mad Dog" Saracen:

Dwa lata temu temu uruchomiłem projekt Maddogowo, który jest internetowym magazynem, swego rodzaju sieciową czytelnią, gdzie czytelnik znajdzie zróżnicowaną ofertę.

Maddogowo skierowane jest do ludzi aktywnych, ceniących aktywny odpoczynek. Ludzi, którzy mają swoje zdanie, ale nie interesują się polityką. Mało tego, w ogóle nie chcą o niej rozmawiać, bo wolą porozmawiać i filmie, książce, sztuce.

To ludzie, którzy są aktywni. Podróżują, lubią dobrą kuchnię. Są pozytywni, elokwentni, stawiają sobie wysokie wymagania. Cenią rozmowę w dobrym towarzystwie, w restauracji, na koncercie, w pubie.

Lubią ciekawe historie, bo wierzą, że każdy ma coś do powiedzenia, a człowieka należy przyjmować wraz z jego zaletami i słabościami.

To do nich skierowany jest internetowy magazyn Maddogowo, który konsekwentnie unikając polityki pozyskuje nowych czytelników.

Natchnienia dla podniebienia, czyli wiele wariantów jednej kanapki

2011-09-16T16:07:00.003+02:00

Z początkiem września, kiedy brat potrzebował kilku rzeczy do szkoły, bezradni, z powodu nicości w centrum, skierowaliśmy swoje kroki do Galerii Echo.

To była moja pierwsza wizyta od wielkiego otwarcia, zatem ciekawość również miała w tym swój udział. Po zakupach i tzw. obczajeniu co, gdzie i jak, padnięci i głodni skierowaliśmy się w stronę pasażu restauracyjnego.

Naszym pierwotnym zamiarem było KFC, jednak dziki tłum i strasznie długa kolejka skutecznie nam ten pomysł wyperswadowali.

Kolejno odrzucaliśmy następne miejsca, a bo nie mamy na to ochoty, może jutro, eee, nie... aż dotraliśmy do SUBWAY. I tu zgodnie stwierdziliśmy, że chętnie spróbujemy sandwicha, zachęciła nas możliwość własnej kompozycji.

Kolejka akurat nie była duża, mieliśmy chwilę na zastanowienie, na pierwszy ogień rzucamy kurczaka teriyaki.

Do wyboru cztery rodzaje pieczywa: jasne, ciemne, parmezanowe oraz z miodową posypką. Oboje z bratem komisyjnie wybieramy ciemne.

Rozmiary kanapek przedstawił Paweł, mnie osobiście wystarczy mała, natomiast brat po dwudaniowym obiedzie godzinę wcześniej potrafi wchłonąć dużą bez problemu.

Bardzo ważne jest dla mnie, na co również uwagę zwrócił Paweł, aby widzieć, jak przygotowywane jest jedzenie.

Dodatki i sosy wybieramy spośród wielu, m. in. sałata, pomidor, ogórek, pikle, czarne oliwki czy ostra papryczka (naprawę ostra), zatem jeśli mój brat oliwek nie lubi, dostaje kanapkę bez nich.

Pieczywo zgrillowane z serem i mięsem czeka już na dodatki, zatem po kolei, wszystkiego po trochu. sosy również wybieramy sami, do wyboru ostry kowbojski, Cezar(jogurtowo-czosnkowy),musztarda, słodka musztarda, BBQ, keczup, majonez i kilka innych, których niestety nie spamiętałam.

Na koniec obsługa pyta, czy życzymy sobie przyprawy; sól, pieprz, parmezan, oregano.

Gdy już dostajemy naszą kanapkę, jest to chwila bardzo podniosła i szczęśliwa.

Poza tym, że Subway jest doskonałą alternatywą dla kebabu, czy innych fast foodów, cena również jest zbliżona do tychże ( mały kurczak teriyaki 10.9, duży +6zł), jest zapewne o niebo zdrowszy, a walory smakowe wprost nie do opisania.

W sumie Subwaya odwiedziliśmy trzy, czy cztery razy i za każdym razem jesteśmy pozytywnie zaskakiwani kanapką.

Niby to samo, a inaczej. Za każdym razem inaczej.

Brat stwierdził, że chce takie kanapki w domu, a ja dodaję od siebie jedynie, że lepiej nie zjadłam nigdzie wcześniej.

Jedyną wadą Subway jest to, że znajduję się on tylko w Galerii Echo, a jeśli jeszcze gdzieś indziej na terenie Kielc, to nic mi o tym nie wiadomo.

Parpary 2011, czyli jak się chce to można

2011-09-16T11:36:00.001+02:00

Jest takie miejsce w Polsce, gdzie tradycja smaku i biesiadowania nie zanikła. To miejsce magiczne nazywa się Parpary i działa tam Wielka Konfraternia Zacnego Jadła i Napitku, pod przewodnictwem Witka Cyranowicza. Szukajcie Go na facebooku bo warto. Polecamy Waszej uwadze również projekt pod nazwą Wielki Wspaniały Kościół Gastrofariański, też na FB. A pod spodem możecie obejrzeć wspaniałego hamburgera przygotowanego z 2,5 kg mięsa, 2 kg ogórków kiszonych i 2 kg cebuli. Tak się bawią w Parparach!

Zawiedzione nadzieje, czyli znowu po turecku po kielecku.

2011-09-15T19:47:00.001+02:00

Po wielu entuzjastycznych opiniach znajomych (choćby tej) o smakowitych kebabach w Troyu, wreszcie udało mi się tam dotrzeć. Przy wejściu nic nie zapowiadało, że coś mi nie będzie pasowało: rodowity Turek czuwający nad baraniną, świetna obsługa (ledwo zamówiliśmy jedzenie, gratisowa herbatka już wylądowała na stoliku), zapachy, lokal pełen ludzi... Zamawiamy z żoną klasycznie: ona baraninę w tortilli, ja baraninę w bułce. Oczywiście porcje duże. Moja chyba 12 zł, jej 11 zł. Siedliśmy tak, że widać było wszystkie etapy produkcji. Po porażce z hamburgerem chciałem zjeść tzw. pewniaka, a na takiego mi troyowe kebaby pachniały. I... zonk !!!! Jak wiecie, dla mnie doner kebab MUSI być w tureckim przaśnym chlebku. I niczego innego się po Troyu nie spodziewałem, wszak porównywany bywa z Sarayem, gdzie takowe chlebki mają. A jednak! Zamiast tego dostałem trójkątną pszenną bułkę, jak gdzie indziej ... No naprawdę, tego nawet w najgorszych koszmarach nie przewidziałem. Kiedy już zoczyłem w co mi baraninę spakują, wiedziałem, że raczej nie będę tam częstym gościem, ale być może skuszę się kiedyś na tortillę lub baraninę z dodatkami, jako danie obiadowe. Dostałem swojego donera wsadzonego w garnuszek, żeby było go wygodnie jeść. To miłe, ale na starcie pokazuje, że wersja z Troya nie będzie klasycznym streetfoodem, bo nie da się go jeść idąc. Bułka jest tak otwarta, że gdyby nie widelec i podstawka, połowa wylądowała by na ziemi, o zagryzieniu z bułką wsadu nie wspomnę. Fakt, porcja naprawdę duża, najeść się można. Ale wielkość to nie wszystko. Po kolei: baranina była jakaś taka żylasta i nie gorąca, ale ciepła - to znów wina bułki, której nie da się tak zgrillować z zawartością, jak przaśnego chlebka. Poza tym nie była tak dobrze przyprawiona, jak w Sarayu. Sałatek zdecydowanie więcej niż w Sarayu, co akurat nie jest zaletą, część z nich zbyt mokra i rozmiękczała bułkę. Sama bułka... no nie wiem, co mogę jeszcze o niej napisać, poza tym, że była? Zdecydowanie nie moja bajka . Zostawiłem nadgryzioną tylko. Jak wspomniałem żona wzięła dużą tortillę. Porcja fest, najeść się można, ale... jak nie jadam tortilli, tak za tę w Sarayu dałbym się pokroić. Ta z Troya... ledwie poprawna. Sosy.. były. I tyle.
Reasumując: nie podzielam entuzjazmu osób zachwalających kebab w Troyu. Idąc tam miałem nadzieję na drugą po Sarayu miejscówkę z pysznym tureckim jedzeniem. Okazało się po raz kolejny, że fakt iż kebab robi się z baraniny to nie wszystko. Na pewno było to o lata świetlne lepsze od tego co zjadłem w Łowiczu, lepsze od tego co zjadłem na Wesołej, ale spodziewałem się czegoś naprawdę innego. Osobiście porównałbym te kebaby do tych, które jedliśmy w Imbiss Istanbul Kebap. Powiem tak: jest baranina, jest świetna, miła obsługa, jest lokal czynny 24 h, ale mnie osobiście czegoś zabrakło. Na pewno gdybym miał wybierać między Troyem, a np. "kebabami" z budek, wybrałbym Troya. Ale póki co, mam ciągle alternatywę w postaci Saraya. Swoją drogą, trzeba tam niebawem pójść, żeby sprawdzić, czy trzymają poziom. Co daj Panie Boże.

Jak Paweł odwiedza Subway

2011-09-15T10:27:00.002+02:00

Zapraszamy do recenzji Pawła T., który testował kanapki w Subwayu. Recenzja bierze udział w naszym konkursie.

Po przesileniu letnim różnymi rodzajami fastfoodów , czas na dobrą porcję kalorii,ale nie na kebab, frytki , zapiekankę czy też gyros, ale na kanapkę.
Jak się okazuje na niezwykłą , lecz wielorakiego rodzaju i smaku czyli "Jak Paweł odwiedza SUBWAY"
Mimo kolejki jaka się ustawia obsługa jest dość szybka , na tyle , żeby język nam nie uciekł.., wszystko odbywa się na naszych oczach , proces tworzenia kanapki wykonują trzy osoby .Do wyboru najpierw pieczywo, moim ulubionym , a spróbowałem wszystkie jest parmezanowe , kanapki różnia się wielkością pół -15cm i duża 30cm . Oprócz typowych dodatków jak szynka , salami 3 rodzajów, pierś z kurczaka, czy kurczak teriyaki , są boczek , tuńczyk , pierś indycza , ja zasmakowałem w tradycyjnej kanapce z szynką i serem, ponieważ większą wagę przywiązałem do dodatków-oliwek sałaty cebulki czerwonej pomidorów, co z klasycznej kanapki tworzy dzieło o tradycyjnym smaku i zdrowej mieszance składników , bogato okraszonych błonnikiem.
Kanapka podawna na ciepło, LECZ, opiekaniu poddaję się pieczywo , z serem i dodatkami mięsnymi , po wyjęciu z pieca nakładane są warzywa i dodatki czyli języka nie poparzymy gorącym sosem , a gorący pomidor nie oparzy nam wargi:)
Co do sosów dostępnych jest kilka rodzajów , ja wybrałem majonezowy , do szynki , a dodatkiem który zafundował mi rozkosz były czarne oliwki , co przesądziło o moich dalszych wizytach w SUBWAY.
Całość oceniam wysoko , jakkolwiek to przeciez kanapka , ale niebylejaka, dla twardzieli polecam oliwkę ostrą zieloną , choć po pierwszym kęsię wygina dziób w fantastyczne kształty .:)
Takie jak kanapki możemy również zamówić wrapy , to alternatywa dla niejadków kanapkowych , jest również sałatka , czyli mieszanka różnych zestawów , lecz takową oceniam niżej niż kanapkę .
Na samym końcu czyli jak przychodzi do płacenia , nie ma dużego zdziwienia, właściwie nie ma go wcale -8,9 za pół , 16,90 za dużą , no chyba , że zażyczymy sobie podwójny ser , lub inny zestaw to ciut drożej , żeby nie było rozczarowania przy kasie można zakupić ciasteczka , dla ciasteczkowego potwora :)
Więc jak na kanpkę nota 4+, obsługa 4 bo jest młoda , miła i nie skażona jeszcze bredzeniem szefa, czyli ma power do tworzenia dzieła jakim są kanapek na ciepło:)

Klatka duża, ptaszek mały, czyli o hamburgerze w rozmiarze XXL

2011-09-14T11:10:00.000+02:00

"Przeznaczenie dobrze jest akceptować, pod warunkiem, że jest ci przychylne. Jeśli nie jest, nie nazywaj tego przeznaczeniem nazywaj niesprawiedliwością, zdradą czy zwykłym pechem.." (Joseph Heller, Bóg wie)

Przeraźliwie zachciało mi się hamburgera. Mojego ulubionego cebulowego. Udałem się więc do budki pod szpitalem na Kościuszki serwującej tegoż. Jest to to samo miejsce, gdzie jadłem zapiekankę Diablo tudzież mistrzowskie hot dogi maxy. Niestety, hamburgerów nie było. Ale nie poddałem się. Uznałem, że przeznaczenie chce, bym spróbował hamburgera gdzie indziej. Dosłownie rzut beretem, na rogu ulic Bodzentyńskiej i Kościuszki stoi identyczna przyczepa przerobiona na budkę z jedzeniem. Sprawdzam menu, klasyka. Stoi też kolorowa tablica ze zdjęciami hamburgerów: 4 rodzaje, wg reklamy w każdym kotlecie 120 g mięsa na 100 g kotleta. Cena 7 zł. Już miałem brać, ale zobaczyłem, że za 8 zł są hamburgery XXL. No to... płacę i zamawiam. Po kilku minutach dostaję owego XXL-a. Teraz zastanawiam się, jak Wam to opisać. Hmmm... Bułka owszem - rozmiar XXL, ale zawartość... Naiwnie łudziłem się, że kotlet w onym będzie taki, jak z tej reklamy przed budką. Otóż nie. Kotlety są dwa, tyle, że to te mikro kotleciki z supermarketów czy Makro - małe i płaskie, jak męski biust. Sałatki... tych też było mało na taką bułkę. Sosy - standard. Krótko mówiąc wyglądało to tak, jakby Anję Rubik ubrać w płaszcz uszyty dla Mike'a Tysona. A do tego całość nierówno zagrzana, jedna połowa hamburgera była gorąca, druga ledwo ciepła. Za 8 zł mogłem zjeść naprawdę coś dobrego. Np. zapiekankę na BP.Mówiąc szczerze nie wrócę tam już przetestować tych reklamowanych hamburgerów za 7 zł. W ogóle już tam nie wrócę. No cóż, w końcu to był 13 dzień miesiąca, mogłem coś podejrzewać, ale nie, musiałem zaeksperymentować! No to mi się dostało. A przecież Klaus Mitffoch ostrzegał:
Ciemnych przejść
Późnych pór
Zakamarków, schodów, wind
Baru, park
Końca tras
Brudnych ulic gdzie jest mrok

Strzeż się tych miejsc
Strzeż się tych miejsc

Na lewo most, na prawo most, a dołem... stacja BP

2011-09-13T22:36:00.002+02:00

Plum. Czasem trzeba odpocząć od fast foodów w ogóle (co uczyniłam, przez kilkanaście dni), a czasem trzeba odpocząć od kebabów, tortilli, pity, itp. (co też uczyniłam).

Będąc jakiś czas temu na Czarnowie u mamy, postanowiłam również odwiedzić mojego przyjaciela, który mieszka praktycznie po drugiej stronie ulicy.

A, że ów przyjaciel zawsze wódkę posiada i zdarza się, że wypijemy drinka, dwa lub trzy (ewentualnie siedem), to stwierdziłam, że warto by coś zjeść.

Ponieważ z reguły jadam u mamy, a tym razem obiad wyszedł był wcześniej i nie posiadała już nic dla mnie, postanowiłam odwiedzić stację Bp, znajdującą się po drugiej stronie ulicy.

A ponieważ hot dogi stamtąd już jadłam, zapiekanki testował Żorż, zdecydowałam się na kubełek Chicken Nuggets.

Jak się okazało nie był to zły wybór.

Czekałam kilka minut, dostałam mały (wzrokowo) kubełek z nuggetsami w środku, sos do wyboru, więc zdecydowałam się na sos BBQ.

Przejść przez światła, kilka minut i jestem już u owego kumpla.

Zasiadam, robię drinki, otwieram moje pożywienie... ciągle ciepłe, mimo kilkuminutowego spaceru, sos choć malutki, wystarczy na każdy kawałek. Mięso kruche, dobrze odgrzane, panierka pyszna... te nuggetsy chodziły za mną od kiedy wiozłam siostrę na lotnisko, udało mi się spróbować dopiero kilka dni temu.

Nie dość, że dobre, to jeszcze zapychające tak, że dopiero następnego dnia przed obiadem stwierdziłam, że można coś zjeść...

Stacje z szyldem Wild Bean Cafe naprawdę robią pyszne żacie, nie tylko dla kierowców.

A każdemu, kto ma ochotę na coś innego niż kebab lub jest w okolicy stacji BP polecam Chicken Nuggets lub Chicken Wings (skrzydełka z kurczaka).

A następna recka będzie dotyczyła Subway, sieciówki, która od niedawana działa w Galerii Echo.

EDIT:
Zapomniałam dodać, że cena za tę przyjemność to 11zł. W zestawie z frytkami i colą bodajże 5 zł więcej.

O tym, jak mnie Diablo dobra zapiekanka uwiodła

2011-09-13T10:24:00.002+02:00

Przewleczony wczoraj przez dwie galerie handlowe potrzebowałem czegoś, co ukoi moje roztrzęsione nerwy. Miałem skoczyć do Troya, bo już kilka osób bardzo mi to miejsce polecało, ale ponieważ nie samym kebabem człowiek żyje, to postanowiłem jednak spróbować czegoś innego. Rozważając różne dania i lokalizacje, przypomniałem sobie, że pod szpitalem na Kościuszki stoi sobie buda, z szyldem KEBAB 24 h, gdzie robią najlepsze maxi hot-dogi. A oprócz hot-dogów mają też kebab, hamburgery i... zapiekanki. Tak... zdecydowanie zapiekanka to było to, na co miałem ochotę. Zapiekanek mają kilka rodzajów w dwóch rozmiarach: 28 cm mała i 38 cm duża. Ponieważ naprawdę miałem ochotę na zapiekankę, zdecydowałem się na dużą pod nazwą Diablo. Kosztuje ona 9,50 zł, więc wcale nie mało - w zbliżonej cenie można zjeść wszak kebab. Ale do rzeczy. Diablo to kompozycja pieczarek, boczku, ogórka kiszonego i sosu chili. Czyli dość zbliżona do zapiekanki z Wild Bean Cafe, ale bardziej swojska. Już wyjaśniam: zapiekanki z BP wydają się bardziej europejskie. Robione na ciabacie kojarzą się z włoską pizzerią. Zapiekanki z Kościuszki to z kolei klasyka polskiego fast fooda. Ale ta polska klasyka nie ma tutaj wydźwięku pejoratywnego! To tak, jakby porównać pierogi z łososiem i szpinakiem do domowych pierogów ruskich. Można zajadać się tymi ekskluzywnymi, ale od czasu do czasu wraca się do domowych smaków i wzdycha, że nia ma to jak swojska kuchnia. Tak sobie filozofując doczekałem się wreszcie zapiekanki. Robiona staropolskim sposobem na bagietce w piecu okazała się tym, czego potrzebowałem. Bułka gorąca, chrupiąca z wierzchu, soczysta w środku, pokryta bogato pieczarkami, plastrami bekonu i ogórka kiszonego i polana obficie sosem chili rozczuliła mnie i wywołała przypływ nostalgicznych wspomnień, kiedy to zapiekanki z grzybami były właściwie jedynym fast foodem na polskich ulicach. Początkowo nie wydawała mi się duża, ale ... uwierzcie mi, te 38 cm naprawdę robi swoje. Sos początkowo również nie wydawał mi się przesadznie ostry, ale w połowie jedzenia wiedziałem już, że i najem się tym, jak kebabem w bułce i spocę jak w saunie. W sumie świetna sprawa na lekkie przetrzeźwienie. Reasumując: za 9,5 złotego dostajemy klasykę polskiego fast fooda wzbogaconą o boczek i chili. Porcja jest naprawdę duża, sycąca i smaczna. Jeżeli nie macie ochoty na kebab, a jesteście głodni, to te zapiekanki są naprawdę dobrą alternatywą. Nie jest to może szczyt wykwintności, ale naprawdę smakują i nie wywołują nazajutrz sensacji żołądkowych. Ja osobiście mając do wyboru pseudo-kebaby, jakich w Kielcach nie brakuje (patrz poprzednie recki), lub zapiekanki, zdecydowanie wybieram te pod szpitalem. Miałem chęć przypomnieć sobie smak cebulowego hamburgera tamże, ale nie dałem rady. Byłem tak najedzony Diablo dobrą zapiekanką, że muszę to odłożyć na inną okoliczność.

Konkurs!

2011-09-12T10:59:00.000+02:00

Uwaga, uwaga! Zgodnie z zapowiedzią startujemy z konkursem!

Zadanie jest proste: napisz recenzję zjedzonego przez siebie street fooda i wyślij ją na adres misza67@gmail.com.

Wszystkie recenzje będą publikowane na blogu streetfoodpolska.blogspot.com

Spośród nadesłanych recenzji wybierzemy DWIE, które nagrodzimy koszulkami ze sklepu @Hash-House! Koszulki możecie oglądać tutaj: http://www.hash-house.pl/

Więc do dzieła streetfoodowcy! Czas start, kończymy 12 X 2011.

PUT IT IN YOUR MOUTH

2011-09-12T09:15:00.001+02:00

A jakie miny Ty robisz jedząc na ulicy? ;) Zdjęcia pochodzą z Vice Magazine

Pita picie nierówna, czyli Grillroom Jaffa po raz trzeci

2011-09-08T09:57:00.000+02:00

Przedwczoraj, nocną porą, udałem się z sąsiadem na Rynek celem spożycia. Nie alkoholu, tylko shoarmy. Sąsiad jeszcze tam nie jadł, więc zaprosiłem go pełen dobrych chęci, by zapoznał się z kielecką kuchnią arabską. Zamówilim duże - on w picie, ja w tortilli, bo choć nie przepadam, to postanowiłem się zmierzyć z reklamowaną przez Marikę mega porcją. I tu... zonk. Jak poprzednio zamówiłem pitę, to porcja była ogromna. Tym razem była... średnio-duża. Tortilla natomiast była solidna, ale chyba nie aż tak, jak Marika pisała. Poradziłem z nią sobie do końca, a 3 godziny wcześniej zjadłem w Gildii potężną porcję tatara. To tyle o wielkości. Co do smaku i zawartości: tu na szczęście nie kombinują. Mięso dobre, jak poprzednio (choć kolega sąsiad krzywił się nieco, że za mocno przypieczone), surówki również OK, sosy po dawnemu smaczne i dawkuje się je samemu. Kolega sąsiad stał się zaprzysięgłym miłośnikiem Saray Kebab, więc najpierw swoją pitę porównał do sarayowych pit i był na nie. Dopiero wyjaśnienie różnicy między kebabem a shoarmą nastawiło go nieco łaskawiej, aczkolwiek zdania nie zmienił i pozostaje monogamicznie zakochany w sarayowych pitach. Ja podsumuję tak: Jaffa smakowo po raz kolejny dała radę, chociaż wielkość nieco nadszarpnęła ich wizerunek w moich oczach. Za jakiś czas wybiorę się tam ponownie i zobaczymy. Na dzień dzisiejszy na pewno tortillą najecie się bardziej niż pitą.

Kulinarne Swingers Party w Kielcach

2011-09-05T18:08:00.000+02:00

W najbliższą sobotę, 10.09 w klubokawiarni Cukier odbędzie się IV Edycja SPIKa (SPontanicznej Imprezy Kulinarnej). Tym razem pod hasłem "Kulinarne Swingers Party", jednak zamiast partnerami wymieniać się będziemy jedzeniem ;) Idea pozostaje niezmiennie taka sama: zapraszamy wszystkich, którzy uwielbiają pichcić i biesiadować, wejściówką jest samodzielnie przygotowana potrawa. Dla uczestników SPIKa duże zniżki w barze! Oprócz wspaniałej zabawy, kreatywni kulinarnie, czyli uczestnicy SPIKa będą ugoszczeni niespodzianką przygotowaną przez Kielecką Restauracyę Gildia.
Startujemy o 20.00, kończymy........ któż to wie?
Zapraszają:
Klubokawiarnia Cukier
Miejska Partyzantka Kulinarna
Street Food Polska

Na dwoje babka wróżyła, czyli dla każdego coś innego

2011-08-29T15:36:00.004+02:00

Jakiś czas temu, kiedy spacerowałam z bratem naszą cudną ulicą Sienkiewicza, w okolicy dworca PKP, w oczy rzucił mi się szyld nowo otwartego lokalu z fast foodem, o jakże ujmującej nazwie CITY KEBAB.

Postanowiliśmy kiedyś tam zjeść, jednak owo kiedyś było terminem bliżej nieokreślonym.

Dziś, kiedy w szaleństwie załatwiania wszystkich najważniejszych spraw znów trafiłam w tamtą okolicę Sienkiewki, uaktywnił się głód, któremu od rana kazałam milczeć i nie wchodzić mi w drogę.

Zatem kierunek prosty - Saray, jednak podobnie jak u Żorża odezwała się we mnie dusza streedfoodowca, a Saray jakby nie było przetestowany, więc idę te paręnaście metrów dalej, do City Kebab.

Dzielnie towarzyszy mi koleżanka, pytając tylko czy to opiszę. A jakże!

Stanęłyśmy przy okienku, bo w sumie przy takiej pogodzie jak dziś w tego typu miejscach zazwyczaj jest duchota nie do wytrzymania. Rzut oka na menu, standard: kebab w bułce, tortilla, durum, hamburgery, hot dogi, frytki, plus lody włoskie.

Zatem tortilla. I kolejne zaskoczenie, albo owa praktyka robi się coraz bardziej popularna. Tortilla dzielona na dużą i małą, podobnie jak w Dallas. Zatem na początek mała.

Aż tak głodna nie jestem, a diabeł jeden wie, co mi podadzą. I tu zaczynają się schody. Wielki minus dla Pana Pracownika, który nie zapytał mnie jakie mięso sobie życzę.

Zawsze, w każdym lokalu, jeśli mają do wyboru więcej niż jeden rodzaj mięsa, pytają klienta, jakie chce. Tu nie. Ale ok, niech będzie kurczak.

Tortilla, to oczywiście naleśnik, mięso przygotowane wcześniej, odgrzane w mikrofali, obsypane mnóstwem przypraw, czyli zupełnie nie tak jak lubię. Do tego surówki: pekińska, kapusta czerwona, pomidor i ogórek. Całość tuż przed podaniem polana od góry odrobiną sosu czosnkowego.

Cóż, zjadłam, bo w smaku nie było tragiczne, głód zaspokoiło, ale raczej nie tego się spodziewałam. Żorż, gdybyś chciał się tam wybrać, powiem tylko, że klient przede mną brał kebab w bułce. Właśnie: dokładnie w bułce, którą można spotkać w większości lokali w Kielcach, do kupienia w Tesco.

Zainteresowanym nie odradzam wizyty w City Kebab, dlatego, że smaki mogą być różne. Mnie tortilla rozczarowała, bo spodziewałam się czegoś lepszego, ale jak podkreślam, gorzej już jadałam, więc to też mi nie straszne.

Lokal znajduję się przy ul. Sienkiewicza, obok kantoru, naprzeciwko Rossmanna.

Mała tortilla kosztuje 9 zł, duża 11. W sumie chyba pójdę do Saray, tak na poprawę humoru. Ale już nie dziś.

Znów prawie mi było dobrze. Jednak prawie, a różnica była zasadnicza.

2011-08-27T22:03:00.004+02:00

Dziś, jako, że sobota i upał, postanowiłam wybrać się do dawno nie odwiedzanych znajomych w Daleszycach.

A, że z okazji soboty i w dodatku wakacyjnej komunikacja jest dość ograniczona (autobus rzadziej niż raz na godzinę, a busów prawie wcale), postanowiłam poczekać na jednego z owych znajomych i bezczelnie zabrać się z nim, kiedy będzie wracał z pracy.

Wszystko dogadane, czekam więc powoli wytapiając się na słońcu. Kolega ów, po kilku godzinach pracy był głodny, a ja - jako, że mogę nie jeść cały dzień pod warunkiem, że siedzę w domu, a zaraz po wyjściu zasysa mnie i muszę coś przegryźć - również przystałam na jakiś fast food.

On jest fanem kebabu na Kościuszki, ale z powodu upału i korków postanowiliśmy zjeść coś bliżej stacji docelowej.

Zatem po dojechaniu do Daleszyc odwiedzamy zacny przybytek, o jakże sugestywnej nazwie PIZZA DALLAS.

Z tego co wiem, w tamtym rejonie, czyli w Daleszycach i najbliższej okolicy funkcjonują dosłownie dwa takie lokale, z czego nazwa drugiego wyleciała mi z głowy. W Pizzy Dallas oprócz pizzy można dostać, jak na rasowy fast food przystało, kebab, hamburger, cheesburger, tortillę, frytki, gyros nawet i jeszcze kilka dań typowo obiadowych, m. in. barszcz czerwony, pierogi, itp.

W Pizzy Dallas jadłam już kiedyś, może dwa lata temu, gdy jechałam do owych znajomych z siostrą. Z tamtej wizyty mam tylko mgliste wspomnienie strasznej bułki kebabowej, której po prostu nie dało się zjeść.

Postanowiłam dać lokalowi kolejną szansę, jako, że sporo czasu minęło dziarskim krokiem przekroczyliśmy z kolegą próg.

Za ladą zamiast pani, która tam była zawsze (lokal jest na mojej stałej strasie między przystankiem a domem znajomych), o dziwo chłopak. Młody chłopak, który wyglądał, jakby dopiero co zakończył uliczną bójkę, oczywiście przegrywając ją. Zdziwiłam się trochę, ale jak to na wsi, każdy każdego zna (przepraszam, Daleszyce są miastem, przynajmniej, albo jedynie formalnie), kolega rzekł, że nie mam się co bać i sam zaczął już zamawiać, więc i ja nie zrażona proszę o małą tortillę. Tak, jakoś od pewnego czasu nie istnieje dla mnie kebab w bułce, tortilla natomiast - mmm.

W lokalu tym, jak nigdzie indziej oprócz kebabu, również tortilla ma dwa rozmiary. Duża, lub jak kto woli standard, to taka, którą wszyscy znamy z lokali, w których zdarzy nam się stołować, normalna. Natomiast mała, to mniej więcej 2/3 tej dużej.

W Dallas duża kosztuje 12 zł, mała natomiast 9. Ponieważ w planach, jednak bliżej nie określonych czasowo był grill, stwierdziłam, że mała mi wystarczy na zapchanie się, bo zasysało mnie już przeogromnie.

Więc czekam. Kolega dostał swój kekbab w fuj bułce, która przez pewien czas śniła mi się jak Buka z Muminków, jednak to było dawno i terapia przyniosła zamierzony skutek.

Jedynym wspomnieniem tamtej targedii jest moje przekonanie do tortilli, naprawdę, bułek unikam, chyba podświadomie właśnie od tamtego czasu., kiedy nieopatrznie zjadłam w Dallas kebab w bułce.

Po chwili dostałam swoją tortillę. Ciasto - naleśnikowe, tylko grubsze, dobrze opieczone. Mięso wołowe, dobrze zgrillowane, ciepłe, mocno przyprawione papryką i curry oraz mieszanką do grilla.

Jako surówki wystąpiły: kapusta pekińska, pomidor, ogórek świeży, ogórek konserwowy, kukurydza i marchewka.

Tak, pierwszy raz z marchewką w kebabie spotkałam się właśnie w Dallas. Wszystko w zalewie a la sos vinegret, do tego standardowe sosy - czosnkowo-majonezowy i czerwony pikantny.* Stwierdzam, że było to zjadliwe.

Co prawda, jadałam już lepiej, ale i gorzej też. A tu nawet nie musiałam spijać hektolitrów Pepsi, aby uniknąć sensacji żołądkowych.

Całość komponowała się całkiem apetycznie i przede wszystkim jedzenie, jak i mięso były świeże. Wiem to z pierwszej ręki, ale to historia nie na tego bloga.

Oczywiście o gustach się nie rozmawia, jednak ja stwierdzam, że w lokalu PIZZA DALLAS, tuż przy rynku w Daleszycach, patrząc w stronę kościoła, można zaspokoić głód.

Jednak wybrednym smakoszom nie polecam, ponieważ sama mam co do tego przybytku dosyć mieszane uczucia.

* Mianem sos czerwony pikantny/ łagodny, bądź jakikolwiek inny, określam zawsze sos bliżej niezidentyfikowanej maści, który bywa raz smaczny, raz nie, jednak keczupem nie jest, sosem pomidorowym (takim, jakie znamy jako sosy do pizzy) również nie. Jednakowoż czerwony sos miewa różną konsystencję, w zależności od lokalu, smak (j.w.) i tak samo działa na żołądek - te, w lokalach o pewnej renomie są strawne, jednak w miejscach niepewnych, sam sos może przyprawić o rozstrój żołądka.

Smutek na Wesołej, czyli baranina to nie wszystko

2011-08-27T13:02:00.000+02:00

No i stało się. Pech opuścił Marikę, a przyplątał się do mnie. No cóż, takie życie street foodowca, że trafia w różne miejsca. Wracając późnym wieczorem z wódeczki, jak zwykle poczułem głód i jak zwykle pomyślałem, że jest okazja przetestować jakieś nowe miejsce. Na ulicy Wesołej, w bramie między fryzjerem a pubem Atmosfera, jakiś czas temu otwarto kebabownię. Zapachy szły piękne, więc wstąpiłem. Jest baranina! Ale jako, że ostrożny jestem pytam w czym. Oczywiście wiecie, że mam jobla na punkcie tureckich przaśnych chlebków. Niestety, człowiek za kontuarem uczciwie mówi, że ma tylko te klasyczne pół-połówki pszenne. Rezygnuję i wychodzę. Kierunek Saray. Ale... nie, myślę sobie, co z ciebie za street foodowiec! Jest okazja przetestować nowe miejsce, a z ciebie wyłazi konformista! No to wróciłem. Zamawiam dużego, płacę 10 zł, czyli raczej standardowo, otrzymuję puszkę darmowej pepsi i patrzę. No i tu się zaczęły schody. Bułka, owszem trafiła na elektryczny grill, ale mięso... Po kolei. Opieczona bułka została odłożona na bok, nie przykryta niczym szybko sobie stygła. W tym czasie baranina trafiła na grill. Tak, tak. Mięso już było wcześniej skrojone i zimne. Do tego sałatki i sosy. I znowu nasuwa mi się myśl, że w kieleckich kebabach celowo umieszcza się sosy w butelkach "no name", żeby uchodziły za własnej roboty. Te nie były. Całośc do tego zimna i o ile w większości kebabowni taka buła jest podawana z tzw. górką, to tu nie była. To znaczy duża była bułka, wsad nie. Mięso też jakoś inaczej doprawiane niż w Sarayu. Ujmę to tak: prawdopodobnie bardzo dobrze zakomponowałoby się z frytkami, ale w bułce ... No po prostu nie smakowało mi to jako całość. Dobrze, że kieleckie kebabownie idą w kierunku baraniny, ale baranina to nie wszystko. Być może, gdybym dostał to naprawdę gorące, a nie letnie, efekt byłby lepszy. A tak... mały, fajny lokalik w dobrym punkcie, ale tak jak pisałem wcześniej, zamawianie tam kebaba w bułce to porażka, raczej spróbujcie tego mięsa na frytkach, myślę, że będzie to lepszy wybór.

Zaprawdę powiadam Wam, że orgazm w środku miasta to nie grzech

2011-08-25T20:08:00.006+02:00

Dziś jest bardzo piękny dzień.

Pomijając upał i nieobecność mojej drugiej połówki, wszystko ułożyło się wspaniale.

Obiad zrobiony, na wypadek gdyby Małż po powrocie zgłodniał, ja jednak nie lubię jadać sama, więc po stwierdzeniu teraz albo nigdy, przy okazji załatwiania kilku rzeczy na mieście, udałam się do Troy Kebap.

Jadłam tam już kilka razy, jednak ciągle nie składało się, aby napisać słów kilka... Do dziś.

Jak wiadomo, najczęściej zamawiam tortillę; która zazwyczaj, w takich przybytkach jak te tutaj, jest podawana w zwykłym cieście naleśnikowym, nieco grubszym.

Jednak ciasto w Troyu nijak mi nie pasowało do tych znanych.

Zagadkę, w innym co prawda lokalu rozwikłał Żorż, specjalnie zwróciłam szczególną uwagę na ciasto.

Troy Kebap ma szeroki wybór menu. Począwszy od standardowych kanapek, w bułce, bądź w cieście (do wyboru baranina i kurczak), przez dania obiadowe, dania z grilla, kanapki i dania wegetariańskie na sałatkach kończąc. Wszystko w bardzo przystępnych cenach.

Ja w Troyu testowałam na razie tylko kurczaka i baraninę w cieście, ale na wszystko przyjdzie pora.

Za baraninę liczą sobie 10zł, za kurczaka złocisza mniej, jednak porcja jest bardzo sycąca, głód nie pojawi się przez kilka-kilkanaście godzin.

Baranina jest krojona w cienkie paski, tak jak lubi Żorż, uzupełniana surówkami, które są wprost przepyszne.

Dopełnieniem całości był sos. Ja w takich przybytkach zawsze biorę mieszany, gdyż łagodny jest zbyt łagodny, a ostry - nawet dla mnie, fanki wszystkiego co max pikantne - za ostry. Mieszany natomiast w sam raz.

Wszystko przygotowuje młody, roześmiany Turek, który samą swoją osobą wywołuje uśmiech na twarzy klientów. I podczas ostatniej wizyty z bratem, oczekując na nasze jedzenie zostaliśmy poczęstowani turecką herbatką w małych, niewiele większych niż kieliszek szklaneczkach.

Herbatka również była przepyszna.

Tym samym dogodziłam sobie, po moich ostatnich przejściach musiałam odbić sobie krzywdy. Nie tylko Żorż będzie pysznie jadł, podczas, gdy ja cierpię katusze.

Lokal znajduje się przy ul. Paderewskiego, tuż obok Ronda do IX wieków.

Polecam każdemu, a sama będę tam wracać niewątpliwie.

Choć w najbliższym czasie mam zamiar przetestować ów Saray i Creperię.

EDIT:

Zapomniałam dodać, że klient dokładnie widzi jak przygotowywane jest jego jedzenie, krok po kroku; na co również zwracam uwagę w tego typu miejscach.

Zapraszamy też na Facebook

2011-08-25T14:45:00.000+02:00

Street Food Polska na Facebooku. Na naszym fan page'u znajdziecie materiały, które z jakichś powodów nie znalazły się na blogu. Zapraszamy do polubienia!

Baraninka w cienkim cieście, czyli Saray Kebab po raz drugi

2011-08-22T20:49:00.001+02:00

No nie mogłem. Nie mogłem się powstrzymać po prostu. Musiałem rozwikłać zagadkę cienkiego ciasta w Saray Kebab! Jestem co prawda oddanym wielbicielem przaśnych chlebków, ale ponieważ podczas poprzedniej wizyty spróbowałem tylko kawałek kebaba w cieście i bardzo mnie zaintrygował, postanowiłem dać mu szansę. Tym bardziej, że po mojej recenzji kilka osób się tam udało i bardzo sobie go chwaliło, a do tego Saray zrobił promocję i małego kebaba sprzedają po 6 zł (do końca sierpnia), nie miałem więc już wymówki (i dobrze). A więc ad rem: wchodzimy z Ponimirską i zamawiamy dwa małe kebaby (oczywiście baranie!) w cienkim cieście. Płacimy 12 zł i siadamy do stolika, żeby poczekać. Obok nas pojawia się właściciel i częstuje herbatą. Bardzo miły zwyczaj. Bardzo! Mała rzecz, a cieszy. W środku było sporo osób, część jadła klasyczne kebaby, część dania obiadowe (które bardzo zacnie wyglądały i muszę w końcu ich spróbować). I tutaj mała dygresja: ludzie po 30-stce i starsi, którzy w swoim życiu przez wiele lokali gastronomicznych się przewinęli, byli zachwyceni. Natomiast osoby dużo młodsze, wychowane na "kebabach" z budek, które z kebabem mają wspólną tylko nazwę, nie do końca szczęśliwi. No cóż, jak ktoś za wzorzec kebaba stawia sobie np. tortillę z Żytniej albo Smaczka, to raczej nie będzie umiał docenić smaku świetnie przyprawionej baraniny, będzie narzekał, że dostał turecki przaśny chlebek, a nie mrożoną bułę z Makro, że pita to nie bułka, tylko cieniutkie arabskie ciasto itp. Straszną krzywdę wyrządziły ludziom miejsca sprzedające "polskie kebaby"! Jak można porównywać przemysłowy, chemiczny "sos do kebabów" z robionym na miejscu ze świeżych papryczek?! Ale rozgadałem się, a miało być krótko. Więc dostaliśmy, co chcieliśmy, przy czym pomimo, że zamawialiśmy na wynos to i tak obsługa przyniosła nam to na talerzach do stolika, żebyśmy nie musieli podchodzić do baru. Ot, kolejny miły gest w stronę klienta. Wzięliśmy co swoje i wyszliśmy. Za 6 zł dostaliśmy średniej wielkości kebaby w... no, tak - zagadka rozwiązana. W picie, tylko pozawijanej i zgrillowanej. I było to pyszne. W środku paski wspaniałej, soczystej baraniny, surówki i średnioostry sos. Może nie było to bardzo nasycające, ale za 6 zł dostaniecie naprawdę pysznego kebaba. Tak akurat na mały głód. Kolejny punkt dla Saray Kebab - jakościowo są niezrównani. Jeśli dodać do tego niewygórowane ceny, duży wybór dań, wspaniałą obsługę, fakt, że lokal czynny jest cała dobę - ciężko będzie komuś w temacie tureckiej kuchni w Kielcach zawalczyć. O ile zamierza karmić dobrze. Bo jednak miejsca, które powinien pochłonąć mrok ciągle funkcjonują. Ale ja mam swoje miejsce i będę do niego wracał. Choć i tak wolę kebab w tym prawdziwym, tureckim przaśnym chlebku :)

Smak dzieciństwa, czyli Aleksandra poleca zapiekanki na krakowskim Kazimierzu

2011-08-22T15:18:00.000+02:00

Na krakowskim Kazimierzu, zjawiskowym miejscu, który aktualnie przyciąga turystów nie tylko swą magią, klimatem i specyfiką , ale także ogromem kawiarenek, klubów, knajpeczek, gdzie wydawałoby się dwa odbrębne światy, przeplatają się ze sobą i żyją zgodnie w symbiozie - znalazłam smak zapamiętany z lat wczesnego szczenięctwa i młodości. Jestem przekonana, ze każdy ma w swej głowie zapach i to uczucie na podniebieniu jakie zostawiła tam....zapiekanka z pieczarkami i szczypiorkiem. Prawda, nie jest to zbyt wyrafinowany posiłek, ale wspomnienie owego wypieku pozostaje w pamięci na długo.
Ta legendarna chrupkość, zapach pieczarek zapieczonych z serem, świeży szczypiorek - w trakcie wieczornej wędrówki z jednego przesympatyczngo miejsca na Kazimierzu w drugie, kiedy po kilku godzinach zabawy, melanżu, rozmów z przyjaciółmi zaczyna doskwierać głód , to dla mnie obowiązkowy punkt programu.
Aleksandra

Chwalimy się i ... dziękujemy

2011-08-22T00:40:00.001+02:00

Kochani! Bez żadnej właściwie reklamy odnotowaliśmy już 3340 unikalnych wejść na naszego bloga! Bardzo Wam dziękujemy, bo to oznacza, że to, co robimy jest potrzebne. Raz jeszcze dziękujemy i obiecujemy nie ustawać w testowaniu miejsc z fast foodami, choćby miały nam się żołądki rozregulować! I na koniec fotka, która bardzo nam humor dziś poprawiła:

Chcieliśmy sobie zrobić dobrze na trasie. Nie udało się trafić w odpowiedni punkt.

2011-08-21T18:45:00.006+02:00

Pewnie nie każdy z nas to zna, ale jak sądzę znajdzie się wielu, którzy czytając uśmiechną się pod nosem do własnych wspomnień. Godzina trzecia w nocy, budzik wyje, ciemno, zimno... ech. Siostra wybiera się zacząć nowe życie gdzieś w Anglii, a kierowca, który ma dostarczyć ją na lotnisko ma jakąś robotę, więc startujemy w środku nocy.

Na stole zostawiam niedopitą kawę i nadzieję na jakieś śniadanie. Jedziemy. Od samego startu wszyscy troje myślimy o kawie, jednak rozmowa, muzyka i prawie czysta droga odciągają nas od kolejnych stacji z myślą, że postój zrobimy na nastepnej. W końcu zatrzymujemy się na przedmieściach Krakowa, na stacji Bliska z nadzieją na kawę i coś ciepłego. Jednak spotyka nas pierwsze rozczarowanie, hot dogi wydawane są od godziny siódmej, a my byliśmy na stacji kilka minut po szóstej. Musimy się więc zadowolić gorącą kawą i 7day'sem. Kawa lurowata, niedobra, jednak nie wydziwiamy, bo kawa to kawa. Jedziemy dalej.

Po kilku perypetiach docieramy na lotnisko, ważymy bagaż, krótkie pożegnanie i siostra odprawiona. My musimy wrócić jeszcze do Kielc.

Przy wyjeździe z Krakowa mijamy stację Bp i myśl o hotdogu powraca jak widmo. Jedziemy dalej. Szybka jazda, znów muzyka, jednak głód krzyczy coraz głośniej. W końcu zajeżdżamy na stację Bp, ja zamawiam hamburgera, kierowca cheesburgera i jeszcze wspólnymi siłami postanowiliśmy zmęczyć hotdoga francuskiego.

W tym momencie potwierdziły się słowa Żorża, który przestrzegał, aby stacje nie oznakowane szyldem WildBean Cafe omijać jak najszerszym łukiem.

O ja nieszczęsna!

Hamburgera dostałam od razu, jakby na mnie czekał. To była największa porażka mojego życia i w porównaniu z nim, do końca życia wolałabym jeść tortillę z Żytniej albo Smaczka. Bułka była duża, fakt, ale była też gumiasta, napompowana sztucznością, a coś co miało udawać mięso było zielonkawej barwy i smakowało jak trawa. Do tego pomiędzy bułką a mięsem znajdowały się skóry(!) z pomidora, papryka konserwowa, chyba po terminie ważności i sałatka bliżej nieokreślona, wszystko w ilościach śladowych. Żadnego sosu, a ta przyjemność kosztowała mnie 6zł 10gr. Cheesburger kierowcy wcale nie prezentował się lepiej, a kosztował 30gr więcej.

Nie dość, że czekaliśmy na niego dosyć długo, bo około 10 minut, to również był zimny (pani w tym czasie zmieniała rolki w kasie fiskalenj i wyszła zapalić). Całość była podobna do mojej, z tym, że znajdował się tam jeszcze jakiś mały glucik, który, jeśli się uważnie przyjrzeć, mógł przypominać plaster sera. Wszystko suche i bez sosów, bez żadnego sosu!

Zatem na koniec hot dog. Oboje wykończeni jazdą, brakiem snu i tym okropnym jedzeniem pokładaliśmy w nim ostatnią nadzieję. Jednak i tu spotkało nas srogie rozczarowanie. Bułka (a jakże!) zimna, czerstwa, parówka grilla chyba na oczy nie ujrzała i sos, który wizualnie był podobny do keczupu, jednak keczupowi to on mógł jedynie buty wiązać. I ów hotdog kosztował całe 4 złote.

Aż baliśmy się to ruszyć. I baliśmy się również zamówić kawę, więc rzuciliśmy się łapczywie na Pepsi, bo kofeina, poza tym Pepsi słynie ze swoich właściwości odkażających.

Uff... dobra, ruszamy dalej, do domu. Koszmar to mało powiedziane, to co nas spotkało na owej stacji, to była maskara w najczystszej postaci. Niestety tym razem nie obyło się bez odchorowania. Kiedy pojawiłam się u mamy, rozmawiała ze mną przez drzwi od łazienki...i nawet hektolitry Pepsi nie pomogły...

Kierowca zeznał, że też było mu bardzo źle.

Na sercu, żołądku i duszy...

Jedyne czego żałuję, to że nie zarejestrowałam nazwy miejscowości, w której znajduje się rzeczona stacja Bp. I ciarki mnie przechodzą, bo w menu widziałam również flaczki, schabowego i kilka pozycji czysto knajpianych, nie fastfoodowych.. Bosch, jak oni to robią, co muszą przeżywać ci biedni kierowcy, którzy tam trafiają?

Strzeżcie się stacji Bp na trasie Kraków-Kielce, po stronie pasa jadących do Kielc, za wzniesiem, bliżej Jędrzejowa. Stacja nie jest oznakowana szyldem WildBean Cafe, więc jeśli już musicie się tam zatrzymać, to tankujcie, korzystajcie z toalety, kupujcie papierosy, czy coś tam, ale broń Boże nie jedzcie tam!!!

P.S. jak mówi stare przysłowie, do trzech razy sztuka. Moje trzy koszmary juz były, a teraz przyszedł brat i idziemy na tortillę do Troya. :) Zatem jutro kolejna recka.

Historia o Kurczaku, który najlepiej czuł się w bułce :) czyli Creperia i jej możliwości :)

2011-08-20T10:40:00.000+02:00

Creperia - naleśniki francuskie

ulica Sienkiewicza 17, Kielce

Dziś na tapecie Sienkiewiczowska Creperia i jej kanapki.

Ten lokal, stworzony z myślą o dostarczaniu mieszkańcom Kielc naleśników, dla mnie stał się jedną z najlepszych kanapkowni w Centrum. A bywam w trzech. Weź Mnie i Creperia to zdecydowanie moje ulubione. Jeśli zostanę z powodu pozytywnych opinii o Weź Mnie posadzona o kumoterstwo, trudno – poddaje się bez walki:)

Zacznijmy od tego jakie kanapki grillowane możemy w Creperii zjeść. Mamy do wyboru dwa rodzaje pieczywa typu ciabatta: białe i ciemne z ziarnami, gorąco polecam to drugie. Do tego dodatki. I tak np. kanapka włoska to ser mozzarella, rukola, orzeszki pini, oliwki i pomidory, do tego wybrany sos. Jest bardzo smaczna, ale muszę przyznać, że zwykle rezygnuję z orzeszków.

Kanapka wegetariańska to kombinacja sezonowych warzyw, a kanapka z kurczakiem – moja ulubiona- to kawałki piersi kurczaka ( nie w formie gyrosa, tylko kawałków przyprawionych i wrzuconych na patelnię), kapusta pekińska, zielony ogórek, pomidor, ser żółty, cebulka i sos czosnkowy. Wszystko to zapieczone w gorącej grillowanej bułce. Ser świetnie się w kanapce roztapia a ciabatta apetycznie chrupie. Sos czosnkowy prawdziwy, chemii nie czuć. Wspominając o tym cennym dodatku do kanapek. Sosy w Creperii są świetne. Ostatnio próbowałam barbecue – genialny – dałabym sobie głowę odciąć, że miał posmak wędzonej śliwki!:)

Bardzo podoba mi się to, jak kanapki w Creperii są pakowane. Na środku papieru w jakim się je podaje, jest dziurkowana linia, dzięki której przerywa się papier dokładnie w połowie i można wygodnie zjeść kanapkę. Czasem jednak nie da się zjeść jej wygodnie, a to dlatego, że bardzo miłe Panie robią tak wielkie porcje, nie żałując mięsa, dodatków i sosu, że czasem nadmiar wszelkie dobra po prostu z nich wypada. Wiec jeśli idziecie na randkę i chcecie dobrze wypaść to dosłownie są stworzone:)

Dla miłośników ryb Creperia także przygotowała coś dobrego , mianowicie kanapkę z łososiem. Bardzo dobra, ale na pierwszy ogień polecam jednak kanapkę z kurczakiem. Dodatkowo w menu znajdują się też kanapki z szynką i salami.

Ceny wahają się od 5 zl do 7,5. Te najdroższe to kanapka z kurczakiem i łososiem. Cena nie jest wygórowana, jeśli weźmie się pod uwag to, że kanapkami z Creperii naprawdę da się zastąpić obiad, a przynajmniej drugie danie.

Jedna rzecz jaka mogę podąć na niekorzyść i muszę o tym napisać, ponieważ nie byłabym sobą, to fakt, ze raz podano mi do kanapki mięso z kurczaka nie pierwszej świeżości, nie obraziłam się jednak trwale na Creperię, ponieważ jedząc przez rok kanapki stamtąd (średnio 2 razy w tygodniu) tylko raz mnie rozczarowali. Sądząc po ilości osób jakie tam się żywią, było to tylko jednorazowe odstępstwo od normy i typowa wpadka przy pracy.

Podsumowując – dla pędzących przez centrum miłośników kanapek, którzy maja ochotę wiedzieć i widzieć co dostają w bułce, nie chcą truć się makdonaldo podobnymi wyrobami z budek , ale zjeść dobrze i stosunkowo tanio, kanapki z Creperii są stworzone.

Proszę Państwa - oto Miś, Miś jest bardzo ostry dziś!

2011-08-18T19:39:00.000+02:00

Tak się złożyło, że dwa dni po intensywnym spożywaniu kanapek z Weź Mnie, znowu wylądowałem na Wesołej i ... skusiłem się na kanapkę, której od dawna chciałem spróbować. I po raz kolejny się nie zawiodłem. Ostry Miś to coś, co polecam miłośnikom pikantnych potraw, ale również tym, którzy wracając do domu z piwa chcą nieco przetrzeźwieć. Za 7,50 zł dostałem wielką, chrupiąco zgrillowaną bułę z ciemnego pieczywa z ziarnami, która napakowana była soczystym bekonem, sałatą, cebulą, papryką, zielonym pieprzem i ostrym sosem chilli. Sos Michał robi z papryczek habanero, a jak sam się przyznał, ostatnio użył nieco większej ich ilości. Całość naprawdę bardzo smaczna i sycąca, polecam jeść na ciepło! Ja pod koniec byłem spocony, jak dziewica przed nocą poślubną :) Tak lubię! I chyba czas przetestować jakieś hot dogi czy zapiekanki, bo się od kanapek w Weź Mnie uzależnię. Polecam!

Uwiódł mnie Konkretny Henryk, żona flirtowała z Chrupką Lolą

2011-08-17T12:00:00.000+02:00

A więc... spędziliśmy wczorajszy wieczór z gorącą i bardzo atrakcyjną parą. Żeby nie było jak zawsze, ja skusiłem się na pana, żona na panią. Taka mała odmiana okazała się bardzo satysfakcjonująca obie strony, aczkolwiek nie ukrywam, że w pewnym momencie (by dodać spotkaniu pikanterii) na chwilę wymieniliśmy się partnerami.
Zacznę od siebie. Konkretny Henryk za 7,50 zł okazał się bardzo, bardzo smaczną kompozycją. Duża grillowana bułka z ciemnego pieczywa z ziarnami napełniona została sałatą, wołowym pastrami, bekonem, ogórkiem kiszonym, cebulą, sezamem i sosem musztardowo - miodowym, który arcywspaniale podbijał smak. Wszystkie składniki świeże i pyszne. Całość stanowi dla mnie kanapkę idealną, polecam.
Żona miała ochotę na Chrupką Lolę (duża 7,50 zł), tyle, że zamiast w bułce zamówiła w tortilli. Duże kanapki można w Weź Mnie tak właśnie zamawiać, cena jest taka sama. Lola zalotnie odziana w tortillę, miała pod spodem sery lazur i camembert rozkosznie roztopione, mix sałat, mix kiełków, paprykę i prażone nasiona. Moim zdaniem lepiej by się to sprawdziło w chrupiącej bułeczce niż w tortilli, ale tak chciała, to tak dostała. W każdym razie całość bardzo smaczna.
Dzieciaki zamówiły hamburgery (8 zł). Musieliśmy trochę poczekać, bo mięso na hamburgery mielone było dopiero po (!) przyjęciu zamówienia. To stanowi moim zdaniem siłę Weź Mnie - nie zamrożone gotowe kotlety, tylko świeżo przygotowywane. Taka świeżo mielona i grillowana wołowina to mistrzostwo świata. W środku oczywiście świeże warzywa i sosy. Całość - rewelacja.
Reasumując - Weź Mnie kolejny raz potwierdza klasę, jeśli chodzi o kielecki street food. Z czystym sumieniem polecam wszystkim, bo warto!

Hamburger:

Konkretny Henryk przed:

Konkretny Henryk w trakcie:

Love Krove, czyli o krakowskich hamburgerach słów kilka

2011-08-16T15:02:00.000+02:00

Przedstawiamy krótką recenzję autorstwa Ul :
'Love Krove' powstało na krakowskim Kazimierzu, teraz druga restauracja została otworzona w Warszawie. Początkowo do każdego hamburgera były dodawane łódeczki ziemniaczane, ale chyba ze względu na duże porcje cenę zmniejszyli, a łódeczki można dokupić osobno. Duży wybór hamburgerów o pięknych nazwach np. Napoleon z sosem żurawinowym, szpinakiem i camembertem. Wszystko jest świeże, robione na miejscu przez ludzi zakręconych (pozytywnie jak właściciele "weź mnie")doprawione tak jak trzeba, a bułka ciepła i chrupiąca. Żeby nie było tak pięknie niestety ceny nie są niskie, z tego co pamiętam sięgają aż 17 zł, ale za ten smak jestem w stanie kilka razy w miesiącu się poświęcić i ze studenckiego konta wyciągnąć dwie dyszki na hamburgera i fritz colę.

Turek potrafi, czyli jak nas w Saray Kebab gościli

2011-08-16T11:07:00.002+02:00

Właściwie recenzję tę, w myśl tureckiego przysłowia "Nie mów wiele, spuchnie ci gęba", można by ograniczyć do jednego słowa: rewelacja! Ale przyzwoitość wymaga, bym podzielił się z Wami opisem miejsca, gdzie wóciła moja miłość do tureckiej kuchni.
Po ostatniej wizycie w tureckim kebebie mocno moje zaufanie do takich przybytków osłabło. Jednak prawdziwy street foodowiec się nie poddaje. Po wódeczce w Cukrze udaliśmy się z bratem i kuzynem na poszukiwanie czegoś do zjedzenia. Weź Mnie nieczynne, Grill Room przetestowany, chciałem spróbować czegoś w innym miejscu. Snuliśmy się po Sienkiewicza, kiedy brat powiedział, że vis-a-vis Riffa otworzyli turecki kebab. "Wcześniej był tam sklep z dobrymi butami, to może i kebaby trzymają poziom" stwierdził. Postanowiliśmy zaryzykować. Lokal bardzo przyjemnie zaaranżowany, spora przestrzeń, kilka stolików, wygodne krzesła, w ladzie chłodniczej multum różnych sałatek i potraw. Szybki rzut oka na menu i decyzja: ja i kuzyn baranina w donerze, brat w cienkim cieście. Ja mam zwyczaj, że tureckie lokale z kebabem testuję po raz pierwszy biorąc kebab w bułce. Jeżeli dostanę faktycznie w bułce, to więcej tam nie wracam. Tutaj aż mi się micha radośnie rozciągnęła - przaśny chlebek, czyli to, co tygryski lubią najbardziej. Chlebek zacnie zgrillowany, napełniony mięsem (tak jak lubię, czyli paskami baraniny), do tego trzy (!) rodzaje surówek, świeży ogórek, pomidor i sos (ja wziąłem mieszany). Całość po prostu rewelacyjnie smaczna. Taki kebab ostatni raz jadłem na Wesołej, w miejscu gdzie teraz mieści się Weź Mnie. Ech, niby kebab to proste danie, a jednak nie każdy potrafi je przyrządzić. W Saray Kebab potrafią to po mistrzowsku! Spróbowałem też od brata kawałek w cieście i tutaj również rewelacja - ciasto chrupkie, właściwie to nie wiem czy to był naleśnik czy ciasto, jak na pitę, w każdym razie niesamowicie smaczne. Kosztowało nas to po 10 zł i powiadam Wam - warto! Kiedy kończyliśmy jeść zostaliśmy bardzo pozytywnie zaskoczeni ze strony załogi - podano nam po kawałku baklavy i herbatę, jako gratis od firmy. Baklava to (jeśli ktoś nie wie) "deser rozpowszechniony zarówno w kuchni tureckiej, ormiańskiej, bułgarskiej jak i bałkańskiej. Klasyczną bakławę przygotowuje się z ciasta półfrancuskiego - zwanego niekiedy korą (bałkańska nazwa) lub ciastem filo (grecka nazwa) - przełożonego warstwami pokrojonych orzechów (włoskich lub migdałów) z cukrem lub miodem. Całość zapieka się, a następnie kroi w romby, trójkąty, kwadraty i inne formy, a następnie polewa lukrem lub syropem zrobionym z wody, cukru i soku cytrynowego. Górę posypuje sie zmiażdżonymi, niesolonymi orzeszkami pistacjowymi." (WIKIPEDIA).
Baklava i herbata (podana w takich śmiesznych, fajnych małych szklaneczkach) były również bardzo smaczne.
Podsumowując: Saray Kebab to lokal z cudownym jedzeniem i wspaniałą obsługą. Dla mnie obecnie numer jeden jeśli chodzi o kieleckie kebaby. Gorąco polecam, lokal czynny jest 24 h i naprawdę wart by do niego wracać, można zjeść klasyczne kebaby "na wynos", jak i dania obiadowe (np. gulasz barani), oraz dania z grilla (np. Tavuk Sis, czyli szaszłyk z kurczaka albo Saray Koftel - grillowany kotlet z baraniny po saraysku). Dań jest w ofercie naprawdę dużo, ja zamierzam częściej tam wpadać, by popróbować innych specjałów. A jeśli najdzie mnie ochota na klasyczny kebab, to też nie będę już kombinował - tylko Saray. No dobra, od czasu do czasu będę musiał zjeść gdzie indziej, by móc Wam zrecenzować inne miejsca, ale obawiam się, że Saray Kebab poprzeczkę ustawił baaaardzo wysoko.

EDIT:
Zapomniałem napisać, że kebab jest do wyboru: z kurczaka lub baraniny, a grill... to prawdziwy grill, czyli nie elektryczny tylko węglowy, zapach węgla drzewnego towarzyszył nam podczas konsumpcji i miło się komponował z całością - wystrojem i jedzeniem.